ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਿਆਰੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣੇਗਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਮਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਗੁਫਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਛੋਟੇ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਕਲਿ-ਯੁਗ ਆ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਪ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨਿਸਚਲ, ਸੰਸਾਰਕ ਮੋਹ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਰਵਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਬਦਰੀ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੁਆਲੀਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤਪ-ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਬਾਰਾ ਯਵਨਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੁਵਾਰਕਾ ਲੈ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੌਲਤ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਚੂਤ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ 23 ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੋ ਮਾਧਵ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਰੰਤ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਛੱਡ ਕੇ, ਡਰ ਰਹੇ ਹੋਣ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਡਰ ਰਹੇ ਨਹੀਂ, ਕਈ ਯੋਜਨਾਂ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਮਲ-ਸਮਾਨ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਰਦੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਗਧ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਥ-ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਲੰਬਾ ਰਸਤਾ ਦੌੜ ਕੇ, ਥੱਕ ਗਏ, ਦੋਵੇਂ ਉੱਚੇ ਪਰਵਰਸ਼ਣ ਪਰਵਤ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਰਵਤ 'ਤੇ ਲੁਕ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਢਲਾਨ ਤੋਂ ਦਸ ਯੋਜਨ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਉਤਰ ਆਏ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੁਵਾਰਕਾ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਮਗਧ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਬਲਰਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵਾ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਏ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਮਗਧ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਅਨਾਰਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ, ਰੈਵਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੈਵਤੀ ਨੂੰ ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਗੋਵਿੰਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੀ ਵੈਦਰਭੀ, ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਮਾਂ, ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ 'ਤੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸ਼ਾਲਵ ਅਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਲਬੂਤੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹਿਆ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਪਾਰ ਹੈ, ਜਰਾਸੰਧ, ਸ਼ਾਲਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਬਣਾਇਆ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਜੋ ਮਿੱਠੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਜ਼ਾ, ਨਵੀਂ, ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਨਵੀਂ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਸੁਣ ਕੇ ਕੌਣ ਰੱਜ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਬਾਦਰਾਯਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਭੀਸ਼ਮਕ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਸੀ। ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮੀ, ਫਿਰ ਰੁਕਮਰਥ, ਰੁਕਮਬਾਹੁ, ਰੁਕਮੇਸ਼, ਅਤੇ ਰੁਕਮਮਾਲੀ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਰਮੀ ਭੈਣ ਰੁਕਮਣੀ ਸੀ। ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਮੁਕੁੰਦ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸ਼ੌਰ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੀਆਂ ਵਡੀਆਂ-ਵਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਉਚਿਤ ਪਤੀ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਅਕਲ, ਚੰਗਾ ਚਰਿਤਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਨਿਸਚੈ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਵਾਰਕਾ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਅੰਦਰ ਆਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲਿਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਨੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ— "ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ, ਜੋ ਵੱਡਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?" "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਜੋ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਜੇ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੇ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਸੌਂਦਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਸਤਕ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਧਰਮੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰ, ਨਿਮਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦੇ ਪ੍ਰਜਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ, ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ; ਹੁਣ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਹੈ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੀਲਾਵਾਂ ਲਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਵਡੀਆਂ-ਵਡੀਆਂ ਗੁਣਾਂ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ, ਲਾਜ਼-ਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਕੰਨ ਰਾਹੀਂ ਸਮਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਸੋਭਾ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਹੇ ਮੁਕੁੰਦ, ਕਿਹੜੀ ਚੰਗੀ ਘਰ ਦੀ, ਅਕਲਮੰਦ ਕੁੜੀ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਨਾ ਚੁਣੇ—ਤੂੰ, ਜੋ ਵੰਸ਼, ਚਰਿਤਰ, ਸੋਭਾ, ਗਿਆਨ, ਉਮਰ, ਦੌਲਤ, ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ!" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਚੇਦੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਿੰਘ ਲਈ ਰੱਖੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਗਿਦੜ, ਹੀਰੋ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੇ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ!