ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਕਥਾ ਇਉਂ ਹੈ: ਸਦਾ ਸਾਡਾ ਮਨ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਸਾਡੀ ਬੋਲੀ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹੀ ਉਚਾਰੇ, ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਤਮਸਤਕ ਰਹੇ। ਭਾਵੇਂ ਸਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਸੀਂ ਕਿਤੇ ਵੀ ਭਟਕਦੇ ਰਹੀਏ, ਪਰ ਸਾਡੀ ਭਗਤੀ ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਤੇ ਅਟਲ ਰਹੇ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੁਆਰਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੋਪਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਦਧਵ ਜੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੁੜ ਮਥੁਰਾ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਜਿੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੀ। ਉਦਧਵ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਜਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਭਗਤੀ ਭਰ ਕੇ, ਵਸੁਦੇਵ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਭ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੈਰੰਧ੍ਰੀ (ਕੁਬਜਾ) ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਗਏ। ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਬੜੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਝੰਡੀਆਂ, ਛਤਰੀਆਂ, ਬਿਸਤਰੇ ਅਤੇ ਆਸਣ, ਧੂਪ ਦੀ ਸੁਗंध, ਦੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ, ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ-ਇਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਤੁਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਉਠੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਆਚਾਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਚਯੁਤ ਜੀ ਨੂੰ ਆਸਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਦਧਵ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਆਸਣ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ, ਲੋਕ-ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਝਟ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਜਾ ਬੈਠੇ। ਕੁਬਜਾ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਮਾਲਾ, ਇਤਰ ਅਤੇ ਪਾਨ ਚਬਾ ਕੇ, ਮਾਧਵ ਜੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਜਜਾ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਹਲਕੀ ਹਾਸੀ, ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲਣ ਤੇ ਲਜਜਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਸਨ, ਫੜ ਕੇ, ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ; ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਤਪਸ਼, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲਸਾ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲੈ ਕੇ, ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੂੰ ਗਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਆਨੰਦ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਲੰਮੀ ਦੁਖ-ਭਰਪੂਰ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ, ਉਹਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਕੁਬਜਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਭਾਗੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਦੀ ਹੈ: "ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਕੁਝ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੋ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਨਾਓ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਛੋੜੀ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਉਦਧਵ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨ-ਭਾਵਾ ਵਰ ਮੰਗੇ, ਪਰ ਉਹ ਚੰਗਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਦਧਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਕਰੂਰਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਅਕਰੂਰਾ ਦੇ ਘਰ ਗਏ। ਦੂਰੋਂ ਹੀ, ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਕਰੂਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਠੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਆਸਣ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਕਰੂਰਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ-ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰ, ਸੁਗੰਧੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਗਹਣੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚਰਨ ਧੋਏ, ਅਕਰੂਰਾ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਸਭ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਮਾੜਾ ਕੰਸਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਰਮ-ਪੁਰਸ਼ ਹੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਾਰਣ ਤੇ ਸਰੂਪ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਉਪਰ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਬਣਾਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਤੇ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਜਨਮ-ਸਥਾਨਾਂ 'ਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ, ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ, ਆਪ-ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਜ, ਤਮ, ਸਤ ਗੁਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਵਿਨਾਸ਼ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਜਾਂ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ-ਸਰੂਪ ਹੋ—ਤੁਾਡੇ ਲਈ ਬੰਧਨ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਣ ਨਹੀਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਅਸਤੀਤਵ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਧਾ ਫਰਕ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨ ਬੰਧਨ ਹੈ, ਨ ਮੁਕਤੀ—ਸਾਡੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਭ੍ਰਮ ਨ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵੇਦਕ ਮਾਰਗ ਝੂਠ ਅਤੇ ਗਲਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕੋਣ ਨਾਲ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਤ-ਗੁਣ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਸਮੇਤ ਆਏ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ, ਵੈਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਤੇ ਇਸ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ। ਅੱਜ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਡਾ ਘਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਾ, ਪਿਤਰ, ਜੀਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ-ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਗੁਰੂ, ਅਧੋਕਸ਼ਜ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹੋ। ਕਿਹੜਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਆਸਰਾ ਲਵੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਜਨ ਹੋ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ-ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹਾਨੀ-ਲਾਭ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ? ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹੋ, ਜਦਕਿ ਯੋਗ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੋਹ ਦੇ ਬੰਧਨ—ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਧਨ, ਸਬੰਧੀ, ਘਰ, ਸਰੀਰ ਆਦਿ—ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਕੱਟ ਦਿਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨੇ ਅਕਰੂਰਾ ਨੂੰ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਮੋਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਪਿਤਾ-ਪੱਖੀ, ਸਦਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸਬੰਧੀ ਹੋ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸਰੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਪਾਲਣਾ ਤੇ ਦਇਆ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਸਦਾ ਸੇਵਾ-ਯੋਗ ਹੋ; ਜੋ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕ ਨਹੀਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਨ ਦੇਵਤਾ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ; ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਝਲਕ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਭਲਾਈ-ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਬਰ ਲੈਣ ਲਈ, ਹੁਣ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਜਾਓ। ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬੱਚੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੈ ਜਾਏ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਰਪੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਆਪਣੇ ਮਾੜੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਉਸ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਢੁੰਢਲੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਹਾਲਤ, ਚੰਗੀ ਜਾਂ ਮਾੜੀ, ਜਾਣੋ; ਸਮਝ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਿਤ੍ਰ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਾਂਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਕਰੂਰਾ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੀ, ਸਰਵ-ਨਿਯੰਤਾ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਉਦਧਵ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਵਲ ਚਲੇ ਗਏ।