ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ—ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਮੋੜ, ਹਥਾਂ ਤੇ ਕੜੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਬਾਜੂਬੰਦ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ, ਕਮਰਬੰਦ, ਗਲ ਵਿਚ ਵਾਰਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਪਾਇਜਨ, ਤੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਪ੍ਰਭਾਵਾਨ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਾਰ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੁਨੰਦ, ਨੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀ, ਚਾਰ ਸੰਨਕਾਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਗੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇ ਨੌਂ ਮਹਾਨ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਨਾਰਦ, ਵਾਸੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭਗਤ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਪੋਸ਼ਣ, ਵਾਣੀ, ਤੇਜ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਲਯ, ਜਿੱਤ, ਗਿਆਨ, ਅਗਿਆਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਾਇਆ ਖੜੀਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਅਕਰੂਰ ਦਾ ਮਨ ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਰੋਮ ਰੋਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਦਿਲ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਲਕੀ ਨਮੀ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਰੁੰਝ ਗਈ, ਉਹ ਸਤੋਗੁਣ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ, ਬੜੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਧ ਵਿਚ 'ਅਕਰੂਰ ਦੀ ਵਾਪਸੀ' ਨਾਮਕ ਉਨਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਰਮਹੰਸਾਂ ਲਈ ਉੱਤਮ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ! ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਣ ਹੋ, ਆਦਿ ਪੁਰਖ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।" "ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਮਹੱਤਤੱਤ, ਅਵਿਆਕਤ ਦਾ ਮੂਲ, ਮਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ—ਇਹ ਸਭ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਪਰ ਇਹ ਸਭ, ਅਵਿਆਕਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਅਸਲਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਪ ਨੂੰ 'ਅਪਰਾ' ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਜਨਮ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਨਹੀਂ।" "ਯੋਗੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਭਗਵਾਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਤੱਤ ਵਜੋਂ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਕ ਰਾਹ ਤੇ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵਿਅਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ-ਯਜਨ ਰਾਹੀਂ, ਗਿਆਨ-ਸਰੂਪ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਹੋਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਰ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਵਜੋਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦੱਸੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।" "ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਲੱਗੇ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਸਭ ਰਾਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।" "ਸਤ, ਰਜ, ਤੇ ਤਮ—ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਗੁਣ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਚਲ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਗੁੱਥੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ੀ, ਅਲਿਪਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਧਾਰਾ, ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ ਵਗਦੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਅੱਗ ਤੁਹਾਡਾ ਮੂੰਹ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਖ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਭੀ ਹੈ, ਰਥ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਹੈ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੁਹਾਡਾ ਪੇਟ ਹੈ, ਹਵਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਹ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਦਰੱਖ਼ਤ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰੋਮ ਹਨ, ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲ਼ ਘਾਹ ਹਨ, ਬੱਦਲ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਨਖ ਹਨ, ਪਹਾੜ ਤੁਹਾਡੇ ਦੰਦ ਹਨ, ਪਲਕਾਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਹਨ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਹੈ, ਵਰਖਾ ਤੁਹਾਡਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਤੇ ਪੁਰਸ਼ਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪੁਰਖ! ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਲਚਰ, ਜਾਂ ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਦਰੱਖ਼ਤ ਉੱਤੇ ਮੱਖੀਆਂ, ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਜੀਵ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੇ-ਜਿਹੜੇ ਰੂਪ ਧਾਰਦੇ ਹੋ, ਉਹਨਾਂ ਰੂਪਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਮਛਲੀ ਦੇ ਆਦਿ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਲਯ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚਲੇ; ਘੋੜੇ ਵਾਲੇ ਸਿਰ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ! ਵਿਸ਼ਾਲ, ਤਟ ਰਹਿਤ ਆਧਾਰ, ਮੰਦਰਾਚਲ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸੂਅਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਅਦਭੁਤ ਸਿੰਘ ਰੂਪ, ਜੋ ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸਨਕਰਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ—ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਸ਼ੁੱਧ ਬੁੱਧ ਰੂਪ ਬੁੱਧ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਲਕੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਾਪੀਆਂ ਤੇ ਅਧਰਮੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ' ਤੇ 'ਮੇਰਾ' ਦੇ ਭ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਕਰਮ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਟਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੀ, ਅਗਿਆਨ ਵਿਚ, ਸਰੀਰ, ਪੁੱਤਰ, ਘਰ, ਧਨ, ਸਾਕ-ਸੰਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਸਮਝ ਕੇ, ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਵਿਰੋਧਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ, ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸੁਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਨਾਸਵੰਤ, ਅਪਰਾ ਤੇ ਦੁੱਖਦਾਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਅਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਘਾਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੁਪੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮ੍ਰਿਗ-ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਬਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਯੋਗਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਹੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜਦੋਂ ਮਨ ਤੁਹਾਡੀ ਯਥਾਰਥ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਦੋਂ ਹੀ ਮਾਨਵ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਸ਼ੁੱਧ ਚੇਤਨ ਸਰੂਪ, ਸਾਰੀਆਂ ਨਿਸ਼ਚਤਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਣ, ਪੁਰਖ ਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਧ ਵਿਚ 'ਅਕਰੂਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ' ਨਾਮਕ ਚਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਰਮ ਵੈਰਾਗੀਆਂ ਲਈ ਉੱਤਮ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਅਕਰੂਰ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਾਇਆ, ਤੇ ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਟਕ ਸਮਾਪਤ ਕਰਕੇ ਅਦਾਕਾਰ ਰੂਪ ਲੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵੀ ਉਹ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।