ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਿਆਹਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਹੋਈਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨ੍ਰਿਗ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਇਆ। ਫਿਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਿਆਮੰਤਕ ਮਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਧਾਮ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਮਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ, ਕਾਸ਼ੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਦੰਤਵਕ੍ਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਵੀ ਅਨੇਕ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਵੀ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਾਂਗਾ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸੈਣਿਕ ਫੌਜਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਏ ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਆਰਾ, ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਰਥੀ ਬਣਾਕੇ, ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਸਾਰੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਅਧੂਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਮਾਇਆ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਮਸਤ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੇ ਭੇਦ ਬਣਾਏ, ਤੇ ਖੇਡ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਯਾਦਵਾਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਤਵਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਗਵਾਨ ਗੋਵਿੰਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੇਸ਼ੀ ਦੈਤ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਗੋਪਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਚਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵ੍ਰਜ ਨੂੰ ਆਨੰਦਿਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਗੋਪ ਗਿਰਿ ਰਾਜ ਦੀ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ ਗਾਵਾਂ ਚਰਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਚੋਰ ਤੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣਕੇ ਲੁਕਣ-ਛੁਪਣ ਦੀ ਖੇਡ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਸ ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਚੋਰ ਬਣੇ, ਕੁਝ ਗੋਪ, ਕੁਝ ਭੇੜਾਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਵ੍ਯੋਮ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਇਆਵਾਨ ਦੈਤ ਸੀ, ਗੋਪ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਇਆ। ਉਹ ਭੇੜਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਜੋ ਚੋਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਦੈਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਰਫ ਚਾਰ-ਪੰਜ ਬਚੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਤੇ ਗੁਫਾ ਦਾ ਮੂੰਹ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ, ਜੋ ਨੇਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਪਛਾਣ ਲਈ। ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਭੇੜੀਏ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੋਰ ਗੋਪਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਫੜ ਲਿਆ। ਉਹ ਦੈਤ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਜੋ ਕਿ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਛੁਟਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅੱਗੇ ਉਹ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਚੂਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜਕੜ ਲਿਆ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਗੋਪ-ਘਾਤੀ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਗੁਫਾ ਦਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਗੋਪਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਗੋਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਪਰਤ ਆਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਵ੍ਯੋਮਾਸੁਰ ਵਧ' ਨਾਮਕ ਸੱਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਭਾਗਵਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਅਕੂਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਸਿਆਣਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਰਾਤ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਈ। ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਥੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨੰਦ ਜੀ ਦੇ ਗੋਕੁਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਕੰਵਲ-ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੇ ਚਰਨਾਂ ਵੱਲ ਭਾਵ-ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗਿਆ, "ਕਿਹੜਾ ਭਲਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਕਿਹੜਾ ਉਤਮ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਦੁਲਭ ਹੈ।" "ਕਦੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੀ ਅਚੂਤ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਰਹੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਕੰਵਲ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹਨ।" "ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅੱਜ ਕੰਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹਰੀ ਦੇ ਕੰਵਲ ਚਰਨਾਂ ਦੇਖਾਂਗਾ, ਜੋ ਅਵਤਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਖਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨੇ ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਲੋਕ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ।" "ਉਹ ਚਰਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਾਤਵਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਕੁੰਗੂ ਦੀ ਲਾਲੀ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਮੈਂ ਮੁਕੁੰਦ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗਲਾਂ ਤੇ ਨੱਕ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਹਲਕਾ ਹਾਸਾ, ਲਾਲੀ ਮਾਰ ਨੈਣ, ਤੇ ਘੁੰਗਰਾਲੇ ਵਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਮ੍ਰਿਗ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।" "ਸਾਇਦ ਅੱਜ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇਖਣ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਹਣਪਣ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।" "ਉਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੇਖਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਦੁਤਵਾਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਤਮ ਗੁਣ, ਕਰਮ ਤੇ ਜਨਮ ਰਲ਼ੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਾਰੀ ਅਸੁਭਤਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ, ਵਿਅਪਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੇ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਲਾਸ਼ਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸਾਤਵਤ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਵਤਰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਫੈਲਾ ਕੇ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈ ਲੀਲਾਵਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਅੱਜ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਾਂਗਾ—ਜੋ ਮਹਾਨਾਂ ਦਾ ਲਕੜ, ਉਪਦੇਸ਼ਕ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਅੱਖਾਂ ਲਈ ਤਿਉਹਾਰ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਨਿਵਾਸ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਵੇਰ ਵੇਲੇ ਵੇਖਾਂਗਾ।" "ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਚਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਾਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਵਣਵਾਸੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਸਾਇਦ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣਾ ਕੰਵਲ-ਹਥ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦੇਵੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੱਪ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਆਸਰੇ ਲੈਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇਵੇ।" "ਉਸ ਛੂਹ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਬਲੀ ਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਜਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਆਪਣੇ ਸੁਗੰਧੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।" "ਅਚੂਤ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਕੰਸ ਦਾ ਦੂਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਵੀ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖੇਤਰ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਮਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗਤਿਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।" "ਸਾਇਦ ਉਹ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵਾਂ, ਮਿੱਠੀ ਹਾਸੀ ਅਤੇ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੇ; ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਨਿਰਭੈ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਜਾਵੇ।" "ਫਿਰ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਸਾਕਾ, ਮੇਰਾ ਇਕਲੌਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾ ਲਵੇ; ਤੇ ਓਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਮੇਰੀ ਕਰਮ-ਜਨਮ ਦੀ ਬੰਧਨਤਾ ਮਿਟ ਜਾਵੇ।" "ਜਦ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵਾਂਗਾ, ਉਹ, ਹੇ ਅਕੂਰ! ਮੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੇਗਾ; ਫਿਰ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਨਮ ਨਿੰਦਾ ਜੋਗ ਹੈ।" "ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਵਧੀਆ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਅਣਪਿਆਰਾ, ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਉਪੇਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਿਖਸ਼ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।