ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਸ ਲੀਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੀ ਮਰਦਨਗੀ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚੰਚਲਤਾ ਨੂੰ ਜਗਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਰਸ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਗੋਪੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਜਿਸ ਗੋਪੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ: "ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ!" ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਗੋਪੀ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ: "ਮੈਂ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ ਲੈ ਜਾਓ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾ," ਪਰ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।