ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ—"ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!" ਇੰਦਰ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ, ਸਭ ਦਾ ਬੀਜ ਹੋ, ਸਾਰੀਆਂ ਜੀਆਂ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!" ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗਲ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਸ ਗੋਪਾਂ ਦੀ ਵਸਤੀ ਨੂੰ ਤੂਫ਼ਾਨਾਂ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਰੁਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ।" ਪਰ, "ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਵਿਅਰਥ ਯਤਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ—ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਸਵੈ-ਸਰੂਪ ਹੋ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ (ਮਘਵਨ) ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਹਸਦੇ ਹੋਏ, ਗੰਭੀਰ ਬਾਦਲ ਵਰਗੇ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ—'ਹੇ ਮਘਵਨ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਯਜਨ ਰੁਕਵਾਇਆ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਮਨ 'ਚ ਮੇਰਾ ਚਿੰਤਨ ਰਹੇ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮਸਤ ਨਾ ਹੋਵੇ।'" "ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਅੰਨੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੰਡ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਹੁਣ, ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾ (ਇੰਦਰ), ਜਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੋ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁਰਭੀ ਗਾਂ, ਸੋਚਵੀਂ, ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਗੋਪ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਸੁਰਭੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਦਾ ਮੂਲ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਵਿਨਾਸੀ!" "ਸਾਡੇ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ ਹੋ, ਇੰਦਰ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋ। ਅਸੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਦਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਾਂਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਆਏ ਹੋ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਰਭੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿਵਯ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਕੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।" ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਗੋਵਿੰਦ' ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਤੁੰਬੁਰੂ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੰਧਰਵ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਆਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਦਿਵਯ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਾਚਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ; ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਸੁਖੀ ਹੋ ਗਏ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗਾਈ। ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਮਧੂ ਵਗਾਇਆ; ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ ਬਿਨਾਂ ਖੇਤੀ ਦੇ ਵਧੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ। ਹੇ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ! ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ—even ਉਹ ਜੋ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਠੋਰ ਸਨ—ਵੈਰ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੋਵਿੰਦ—ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ—ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੰਦਰ, ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਲੋਕ 'ਚ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: "ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੁਰਗਾ, ਵਿਨਾਯਕ, ਵਿਆਸ, ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਛਿੜਕਾਓ ਆਦਿ ਸਮਰਪਣ ਕਰੇ।" "ਚੰਦਨ, ਕਪੂਰ, ਕੁੰਕੁਮ, ਅਗਰ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ (ਦੇਵਤਾ ਦਾ) ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਸੰਸਾਧਨ ਹੋਣ।" "ਸਵਰਨਘਰਮਨ, ਮਹਾਪੁਰੁਸ਼ ਵਿਦਿਆ, ਪੌਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਅਤੇ ਸਾਮਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।" "ਕਪੜੇ, ਜਨੇਊ, ਗਹਨੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਲੇਪ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਸਜਾਏ।" "ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਅਟੂਟ ਚਾਵਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਭੋਗ, ਭਗਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰੇ।" "ਗੁੜ ਵਾਲੀ ਮਿੱਠੀ ਖੀਰ, ਘੀ, ਤਲੀ ਹੋਈਆਂ ਪਕਵਾਨ, ਚਾਵਲ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ, ਹੋਰ ਮਿੱਠੀਆਂ, ਦਹੀਂ, ਸੂਪ ਆਦਿ, ਜੇ ਉਪਲਬਧ ਹੋਣ, ਭੋਗ ਬਣਾਏ।" "ਤੇਲ ਲਾਉਣਾ, ਮਲਿਸ਼, ਆਇਨਾ, ਦੰਦ-ਸਫਾਈ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਭੋਜਨ, ਪੀਣਾ, ਗਾਉਣਾ, ਨਾਚਣਾ ਆਦਿ ਰੋਜ਼ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਮੰਨੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਧੀਯੁਕਤ ਅੱਗ ਦੇ ਚੌਕ 'ਚ, ਕੰਧਾ, ਈਂਧਨ ਅਤੇ ਵੇਦੀਆਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਜਲਾਈ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।" "ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਛਿੜਕਾਓ ਕਰਕੇ, ਭੋਗ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰੇ।" "ਮੈਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੰਖ, ਚਕ੍ਰ, ਗਦਾ, ਕਮਲ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਕਮਲ-ਰੇਸ਼ਮ ਰੰਗ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਧਿਆਨ ਕਰੇ।" "ਮੁਕੁਟ, ਕੰਗਣ, ਕਮਰਬੰਦ, ਸੁੰਦਰ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਅਤੇ ਜੰਗਲ-ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।" "ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਲੱਕੜੀ ਅਤੇ ਘੀ-ਭਿਜੀ ਹੋਈਆਂ ਸਮਰਪਣ ਕਰੇ; ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਘੀ ਦੀਆਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਭੋਗ ਘੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਕੇ ਸਮਰਪਣ ਕਰੇ।" "ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ; ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ।" "ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਬਚੀ ਹੋਈਆਂ ਪਦਾਰਥਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਕਰੇ; ਫਿਰ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਨ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਗ ਸਮਰਪਣ ਕਰੇ।" "ਗਾਉਣਾ, ਵਡਿਆਈ ਕਰਨਾ, ਨਾਚਣਾ, ਮੇਰੇ ਕਰਤਬ ਦਿਖਾਉਣਾ; ਮੇਰੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਣਾ ਅਤੇ ਦੱਸਣਾ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।" "ਉੱਚੇ-ਨੀਵੇਂ ਭਜਨ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਅਤੇ ਆਮ ਬੋਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਕੇ, 'ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!' ਕਹਿ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।" "ਸਿਰ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਜੋੜ ਕੇ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ! ਮੈਂ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਡਰ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ,' ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ।" "ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਭੋਗ ਨੂੰ, ਉੱਤਮ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖੇ; ਜੇ ਪੂਜਾ ਸਮਾਪਤ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਭੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੱਲ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਰਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੱਲ, ਵਾਪਸ ਕਰੇ।" "ਜਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ 'ਚ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਚ, ਵਿਸ਼ਵ-ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਤੰਤਰ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਮੰਦਰ ਬਣਾਏ; ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਲਈ ਸੁਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਬਣਾਏ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਗੋਵਿੰਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਪੂਰਨ ਹੋਈ।