ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਝੂਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਸਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਓ ਦਾਸਰ੍ਹਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਇਉਂ ਹੀ ਇਹ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਵੀ ਆਤਮਾ ਲਈ ਝੂਠਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਵਸਤੂ ਮੌਜੂਦ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਚੱਕਰ ਮੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ; ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹੀ ਦੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਗਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਦ੍ਧਵ ਜੀ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਚ ਰੁਚੀ ਨਾ ਰੱਖੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਕੜਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਭਟਕਣ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਅਤੇ ਇਸ ਮਾਯਾ ਦੇ ਭੁੱਲੇ ਨੂੰ ਸਮਝੋ। ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਵੇ, ਮਜਾਕ ਉਡਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਈਰਖਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਿਕਾ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਜਾਵੇ—ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਥੂਕਿਆ ਜਾਂ ਪਿਸਾਬ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਵੇ—ਤਾਂ ਵੀ, ਜੋ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੁਆਰਾ ਉੱਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਦ੍ਧਵ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਵਚਨ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਾਂ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਅਸਹਿਨੀ ਉਲੰਘਣਾ, ਹੇ ਜਗਤ-ਆਤਮਾ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ—even ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਲਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਉਹ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਓਟ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਹਰਿ ਨੇ ਆਤਮ-ਸਮਝ ਵਿੱਚ, ਗਾਂਵਾਂ, ਗੁਰੂਆਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਕਤੀ ਰਾਹੀਂ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਦਮੀ, ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਗੀਤ ਰਾਹੀਂ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭੋਜਨ ਤੇ ਹੋਮ ਰਾਹੀਂ ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗੋਪਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਰਾਮ, ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਭੁੱਖ ਸਾਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਨਿਵਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਗੋਪਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਭਗਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਈ, ਸਨੇਹੀ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ ਆਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਜਾਓ ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ-ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਅੰਗੀਰਸ ਯਜਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗੋਪੋ, ਉਥੇ ਜਾਓ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚੌਲ ਮੰਗੋ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਓਰੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਤੇ ਰਾਮ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਮੰਗੋ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਗੋਪਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕੋ, ਸੁਣੋ! ਅਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਆਏ ਹਾਂ। ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗੋਪ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀਓ, ਰਾਮ ਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ, ਜੋ ਇੱਥੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਚਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਭੁੱਖੇ ਹਨ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਭੋਜਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਕਾਇਆ ਚੌਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ। ਹੇ ਉੱਤਮੋ, ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂ-ਯਜਨਾ ਜਾਂ ਸੌਤ੍ਰਾਮਣੀ ਯਜਨਾ ਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸੰਕਲਪਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਖਰਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਸੁਆਰਥਾਂ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ, ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਉਮਰ 'ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨਾ ਸੁਣੇ। ਯਜਨਾ ਦੀ ਥਾਂ, ਸਮਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀ, ਮੰਤ੍ਰ, ਵਿਧੀ, ਯਾਜਕ, ਅੱਗ, ਦੇਵਤਾ, ਯਜਮਾਨ, ਕਰਮ, ਤੇ ਧਰਮ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪਰ, ਉਹ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਅਧੋਕਸ਼ਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਰਖਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਮਾਨਵ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ, ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕੇ। ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ "ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ" ਆਖਿਆ, ਨਾ "ਨਾ ਦਿਓ" ਆਖਿਆ; ਗੋਪ, ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਆਏ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਜਗਤ-ਪਤੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਹੱਸੇ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਗੋਪਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਸੰਸਾਰਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ: ਜਾਓ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਤੇ ਮੈਂ ਆਏ ਹਾਂ। ਉਹ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਭੋਜਨ ਦੇਣਗੀਆਂ। ਗੋਪ, ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਤੇ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਨਮਸਕਾਰ! ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੋਂ ਨੇੜੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਚਰਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ, ਗੋਪਾਂ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੂਰ ਆਏ ਹਨ; ਉਹ ਭੁੱਖੇ ਹਨ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਅਚ੍ਯੁਤ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੀਆਂ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਲਗਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ। ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਭੋਜਨ ਪਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਵੱਲ ਦੌੜੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਭਰਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਰੋਕਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਧੀਆ ਕੀਰਤੀ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ। ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਨਵੇਂ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਬਾੜੀ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ, ਗੋਪਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਹਾਰ ਤੇ ਮੋਰ ਪੰਖ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਨਾਚਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਮਲਾਰ ਤੇ ਕਮਲ ਨਾਲ, ਕੰਨ 'ਤੇ ਕਵਲ, ਬੁੱਲਾਂ 'ਤੇ ਜੁੜੀਆਂ, ਤੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਹਾਸਾ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਸ 'ਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਲੰਮਾ ਜਫ਼ੀ ਪਾਈ, ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਸਭ ਆਸਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਆਪ ਵੇਖਣ ਆਈਆਂ। ਉਹ, ਸਭ ਦਾ ਦਰਸ਼ਕ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ! ਬੈਠੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਈਆਂ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ।" "ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗਿਆਨੀ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਤੇ ਟੁੱਟਣ ਰਹਿਤ ਭਕਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੀਵਨ, ਬੁੱਧੀ, ਮਨ, ਆਤਮਾ, ਪਤਨੀ, ਬੱਚੇ, ਧਨ ਆਦਿ—ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਪਿਆਰੇ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਹੋਰ ਕੌਣ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?" "ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਜਾਓ, ਹੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ! ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ, ਘਰੇਲੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਯਜਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣਗੇ।" ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਐਸਾ ਕਠੋਰ ਨਾ ਆਖੋ! ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰੋ। ਅਸੀਂ ਸਭ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਤੁਲਸੀ ਵਾਲੀ ਧੂੜ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ 'ਚ ਰੱਖਣ ਆਈਆਂ ਹਾਂ।" "ਨਾ ਤਾਂ ਪਤੀ, ਨਾ ਮਾਪੇ, ਨਾ ਬੱਚੇ, ਨਾ ਭਰਾ, ਨਾ ਦੋਸਤ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਮੰਨਣਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਓਟ ਨਹੀਂ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦਿਓ।" ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਤੁਾਡੇ ਪਤੀ, ਮਾਪੇ, ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਹੋਣ; ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਲੋਕ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੁਹਾਡਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈਆਂ ਹੋ।