ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹਿਣ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤ ਹਿਲਦੇ ਹੋਏ ਦਿਸਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਇਉਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਵੀ ਭਟਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਝੂਠਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਸਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦਾਸਰਹ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਇਹ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਵੀ ਆਤਮਾ ਲਈ ਅਸਲੀ ਨਹੀਂ। ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਸੰਸਾਰਿਕ ਚੱਕਰ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦਾ; ਜੋ ਇੰਦਰੀ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹੀ ਦੁੱਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਉਦ੍ਧਵ, ਇਹ ਅਸਥਿਰ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰੀ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਨਾ ਹੋ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫਸਾਉਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਭਟਕਣ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝ। ਜੇ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇਵੇ, ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਬੇਇਜ਼ਤ ਕਰਨ, ਤੈਨੂੰ ਠੱਟਾ ਉਡਾਉਣ, ਤੈਨੂੰ ਈਰਖਾ ਕਰਨ, ਮਾਰਨ, ਰੋਕਣ ਜਾਂ ਰੋਜ਼ੀ ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕਰ ਦੇਣ— ਇਤਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਜੇ ਅਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਥੁੱਕਣ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰ ਦੇਣ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਵੀ, ਜੋ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਦ੍ਧਵ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਾਂ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।" ਉਦ੍ਧਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਅਸਹਿਣਯ ਅਪਮਾਨ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕੋਈ ਗਿਆਨੀ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਬੜੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਝੱਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।" "ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸਵੈ-ਅਨੁਭਵ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਨੇ ਵੀ, ਗਉਆਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਵਿਸ਼ਵਕਸੈਨ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ।" "ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ, ਜਿਹੜੇ ਭੀਰ ਅੰਦਰ, ਮਰਦ ਗੀਤ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਰਾਹੀਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਵੀ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਭੋਜਨ ਤੇ ਹੋਮ ਰਾਹੀਂ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਗੋਪਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਮ! ਹੇ ਬਲਵਾਨ! ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਇਹ ਭੁੱਖ ਸਾਨੂੰ ਪੀੜ ਰਹੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਨਿਵਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਗੋਪਾਂ ਵਲੋਂ ਇਉਂ ਆਖੇ ਜਾਣ ਉੱਤੇ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਭਗਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਈ, ਦਿਲੋਂ ਇਹ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ: 'ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਥਾਂ ਜਾਓ ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਅੰਗੀਰਸ ਯੱਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।'" "ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਜਾਓ, ਗੋਪਾਂ, ਤੇ ਪੱਕਾ ਹੋਇਆ ਚਾਵਲ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗੋ, ਤੇ ਭਗਵਾਨ, ਮਹਾਨ ਭਗਤ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਮੰਗੋ।" "ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਉਥੇ ਗਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।" "ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕੋ, ਸੁਣੋ! ਅਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਾਂ। ਸਮਝੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਗੋਪ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" "ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਰਾਮ ਤੇ ਅਚੁਤ, ਜੋ ਇੱਥੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰ ਗਊਆਂ ਚਰਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਭੁੱਖੇ ਹਨ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਭੋਜਨ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪੱਕਾ ਚਾਵਲ ਦੇਵੋ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਉੱਤਮੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਸ਼ੁ ਯੱਗ ਜਾਂ ਸੌਤ੍ਰਾਮਣੀ ਯੱਗ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਦীক্ষਿਤ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਨਾਲ ਉਹ ਭੰਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" "ਪਰ ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦਿੱਤਾ— ਉਹ ਛੋਟੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਕਈ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਸਤ, ਬਚਪਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਉਮਰ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਸਨ।" "ਜੋ ਥਾਂ, ਸਮਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀ, ਮੰਤ੍ਰ, ਰੀਤ, ਪੁਜਾਰੀ, ਅੱਗ, ਦੇਵਤੇ, ਯਜਮਾਨ, ਯੱਗ ਤੇ ਧਰਮ— ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੈ।" "ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਆਪੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਧੋਕਸ਼ਜ ਨੂੰ, ਉਹ ਅਗਿਆਨੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕੇ।" "ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾ ਤਾਂ ਆਖਿਆ 'ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੋ', ਨਾ ਹੀ 'ਨਾ ਦੇਵੋ', ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਜੇਤੂ। ਗੋਪ, ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਿੱਛੇ ਆ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ।" "ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪ੍ਰਭੂ ਹੱਸੇ ਤੇ ਦੁਨੀਆਵੀ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ ਗੋਪਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਸਾਂਕਰਸ਼ਣ ਤੇ ਮੈਂ ਆਏ ਹਾਂ। ਉਹ, ਜੋ ਮਨੋਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣਗੀਆਂ।'" "ਫਿਰ, ਜਦ ਗੋਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬੈਠੀਆਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ:" "ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ। ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੋ। ਇੱਥੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰ, ਅਸੀਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਹੋਏ, ਗਊਆਂ ਚਰਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।" "ਉਹ, ਜੋ ਗੋਪਾਂ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਗਊਆਂ ਚਰਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਦੂਰੋਂ ਆਏ ਹਨ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਭੁੱਖੇ ਹਨ, ਭੋਜਨ ਦਿਓ।" "ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਅਚੁਤ ਆਏ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਭੋਜਨ ਭਰ ਕੇ, ਵਾਸਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਾਈ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਦੇ ਹਨ।" "ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਭਰਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਰਹੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਸੁਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਚਲ ਪਈਆਂ।" "ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਨਵੇਂ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵਾਟਿਕਾ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਤੇ ਗੋਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਉਥੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਦਲੀ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਿਆ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਹਾਰ ਤੇ ਮੋਰਪੰਖ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਨੱਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗੂ ਪਹਿਨਾਵਾ, ਮੋਤੀ ਕਾਂਧ ਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਇਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ, ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕੁਮੁਦ ਫੁੱਲ, ਵਾਲ ਗਲਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿਗੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਖਿੜੀ ਹੋਈ।" "ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਖੋ ਗਏ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਉਹ ਸੁਣਨ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈਆਂ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਚੰਬ ਲਿਆ, ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਦੇਖਣ ਆਈਆਂ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬਚਨ ਬੋਲੇ:" "ਆਪਣੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਆਗਤ ਹੈ! ਬੈਠੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਈਆਂ ਹੋ।" "ਅਸਲ ਵਿਚ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਨਿਰੁਪਾਧਿਕ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਜੀਵਨ, ਬੁੱਧੀ, ਮਨ, ਆਤਮਾ, ਪਤਨੀ, ਬੱਚੇ, ਧਨ ਆਦਿ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿਆਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਹੋਰ ਕੌਣ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?" "ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਯੱਗ ਸ਼ਾਲਾ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ! ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ, ਜੋ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਯੱਗ ਪੂਰਾ ਕਰਨਗੇ।" ਉਹ ਪਤਨੀਆਂ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੰਝ ਕਰੜਾ ਨਾ ਬੋਲੋ! ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਵਚਨਾਵਲੀ ਪੂਰੀ ਕਰੋ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਤੁਲਸੀ ਵਾਲੀ ਧੂੜ ਆਪਣੇ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਆਈਆਂ ਹਾਂ।" "ਹੁਣ ਨਾ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਪਤੀ, ਨਾ ਮਾਪੇ, ਨਾ ਬੱਚੇ, ਨਾ ਭਰਾ, ਨਾ ਦੋਸਤ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਮਨਨਗੇ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹੀ ਦਾਤ ਦੇ।