ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਕਿ ਸਟੋਕਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਅੰਸ਼ੁ, ਸ੍ਰੀਦਾਮਾ, ਸੁਬਲ, ਅਰਜੁਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ, Ṛਸ਼ਭ, ਤੇਜਸਵਿਨ, ਦੇਵਪ੍ਰਸਥ ਅਤੇ ਵਰੂਥਪਾ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹਵਾ, ਮੀਂਹ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਠੰਡੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕੂਲਤਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਨਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੱਚੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਫਿਰਦੇ। ਉਹ ਪੱਤਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ, ਛਾਂ, ਜੜੀਆਂ, ਛਾਲ, ਲੱਕੜ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਰਜਕ, ਰਸ, ਰਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਹੀ ਹੈ ਸਰੀਰਕ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਜਨਮ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ, ਦੌਲਤ, ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਬੋਲਚਾਲ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਤਾਜ਼ਾ ਕਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਠੰਡੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਗਾਇਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਆ। ਗੋਹਾਲੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ ਤਰੋਤਾਜ਼ਾ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗੋਸ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਚਰਣ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਰਾਮਾ ਨੇ ਭੁੱਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਗੋਹਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਭੁੱਖ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸਦਾ ਸਾਮਾਨ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ੍ਰੀ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਗੋਹਾਲਿਆਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੇ sacrificial ਅਲਟਾਰ ਤੇ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅੰਗਿਰਸ ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਕਵਾਨ ਮਾਂਗੋ।" ਗੋਹਾਲੇ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲ ਗਏ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਰਾਮਾ ਅਤੇ ਅਚੁਤ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਨੇੜੇ ਗੋਵਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਭੁੱਖੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਖਾਣਾ ਮਾਂਗਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਕਵਾਨ ਦਿਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੋਹਾਲਿਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਰੱਖੀ, ਜੋ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਰਾਮਾ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ।