ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਲਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ। ਪਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਸੱਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲ।" ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮਾਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ। ਮੌਕਾ ਮਿਲਦੇ ਹੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਧਰਮ 'ਤੇ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਕੋਈ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।" "ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਨਤੀਜਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਐਸਾ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸੱਚੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕੁਝ ਹੋਰ ਨਾ ਚਾਹੁਣ; ਪਰ ਜੋ ਸਿਰਫ ਆਪਣਾ ਲਾਭ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਐਸਾ ਨਹੀਂ।" "ਕੌਣ ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਚਾਹੇਗਾ, ਜੋ ਨਰਕ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਪਰਮਾਤਮਾ ਤਾਂ ਆਤਮਾ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮਾਂ, ਮੈਂ ਜੋ ਬਚਪਨਾ ਅਤੇ ਅਧਮਤਾ ਕਰੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਨ ਮਿਲਿਆ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਾਗ ਹੈ।" ਸੂਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਇੰਦ੍ਰ, ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਰਦੇ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ। "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈੱਨੂੰ ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ—ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ। ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ?" ਸੂਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਰਾਜਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਘਣੀ ਚਿੰਤਾ ਲੈ ਕੇ, ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਪਵਾਦਯੋਗ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। "ਹਾਏ, ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਅਧਮ ਵਰਤਾਵ ਕੀਤਾ।" "ਨਿਸਚਿਤ, ਮੇਰੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਾਰਨ, ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਵਿਪਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਆਵੇਗੀ। ਆਉਣ ਦੇ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਐਸਾ ਨਾ ਕਰਾਂ।" "ਅੱਜ, ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਰਾਜ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਖਜਾਨੇ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ। ਮੈਂ, ਅਭਾਗਾ, ਦੁਬਾਰਾ ਐਸੇ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਲ ਨਾ ਲਿਆਵਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਰਨ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਤਕਸ਼ਕ ਨਾਮਕ ਸੱਪ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਚੰਗਾ ਸਮਝਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਕਸ਼ਕ ਉਸਦੇ ਅਤਿ ਲਗਨ ਵਾਲੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਛੋੜਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿਰਰਥਕਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕਰਕੇ, ਅਮਰਤ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਉਹ ਨਦੀ, ਜਿਸਦੇ ਜਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਮੌਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕੌਣ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾ ਕਰੇ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨਿਰਣੈ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ-ਪਦ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਵਰਤ ਲਿਆ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੁਕੁੰਦ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਮੁਨੀ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਲਗਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ। ਉਥੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਮੁਨੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ; ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ, ਉਹ ਤੀਰਥ-ਟਹਿਲ ਦੇ ਝੂਠੇ ਵਜ੍ਹੇ ਨਾਲ ਆਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਖੁਦ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਅਤ੍ਰਿ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਚਯਵਨ, ਸ਼ਰਦਵਾਨ, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅੰਗਿਰਾ; ਪਾਰਾਸ਼ਰ (ਗਾਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ), ਫਿਰ ਰਾਮ, ਉਤਥਿਆ, ਇੰਦਰਪ੍ਰਮਦਾ, ਏਧਮਵਾਹ; ਮੇਧਾਤਿਥੀ, ਦੇਵਲਾ, ਆਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ, ਭਾਰਦਵਾਜ, ਗੌਤਮ, ਪਿਪਲਾਦ; ਮੈਤਰੇਯ, ਔਰਵਾ, ਕਵਸ਼ਾ, ਕੁੰਭਯੋਨੀ, ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ (ਵਿਆਸ), ਅਤੇ venerable ਨਾਰਦ ਆਏ। ਹੋਰ ਵੀ, ਜੋ ਦੇਵ ਮੁਨੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੁਨੀ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਮੁਨੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਅਰੁਣ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਆਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਝੁਕਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਫ ਮਨ ਅਤੇ ਨਿਰਣੈਸ਼ੀਲਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਰੁਣਾ ਦਿਖਾਈ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੰਸ਼, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਉਣਗਿਆਨਤਾ ਕਾਰਨ, ਦੂਰ ਪੈ ਗਿਆ—ਹਾਏ, ਐਸੇ ਨਿੰਦਾ-ਯੋਗ ਕਰਤਬ!" "ਮੇਰੇ ਲਈ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੱਗੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਵੈਰਾਗ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਜਗਾਈ, ਜੋ ਦੋਹਾਂ-ਜਨ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਦੇ ਬਚਨਾਂ 'ਚ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲਗਨ ਜਲਦੀ ਡਰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੋ, ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇਵੀ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਪਰਮਾਤਮਾ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਜਾਂ ਤਕਸ਼ਕ ਸੱਪ ਨਾਲ, ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ ਹੋ ਜਾਵੇ; meanwhile, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਓ।" "ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਭਗਤੀ ਤੇ ਲਗਨ ਮੁੜ ਜਾਵੇ; ਜਿੱਥੇ ਵੀ noble ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਹੋਵੇ, ਸਦਾ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹਰ ਜਗਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਬੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ, ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ (ਗੰਗਾ) 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਫੁੱਲ ਵਿਰਾਏ, ਅਤੇ ਡੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ। ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਸ ਦੀ ਕਰਤਬ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ praise ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਰਾਜਾ ਮੁਨੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ, ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ, ਜੋ ਕਦੇ ਰਾਜ-ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜੀ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬੈਠੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਅਸੀਂ ਸਭ ਇੱਥੇ ਰਹਾਂਗੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡੇ; ਫਿਰ ਇਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਉੱਚਾ ਭਗਤ, ਵੈਰਾਗ ਅਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਉੱਚੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।" ਮੁਨੀ-ਸਭਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਮਧੁਚੁਦਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ 'ਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ। "ਸਭ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਉਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਉਪਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ; ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸੱਚੀ ਕਰਤਬ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ।" ਇਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਹਾਨ, ਅਚਾਨਕ ਆ ਗਏ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਲੋਭ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮਦੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚਿੰਨ੍ਹ-ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਪਛਾਣਨਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਲਾਭ ਵਿਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਮਸਖਰੇ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ। ਉਹ, ਸੋਲਾਂਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਨਰਮ ਪੈਰ, ਹਥ, ਜੰਘਾ, ਬਾਂਹ, ਮੋਢਾ, ਗਲ, ਗਲ੍ਹਾ, ਸੁੰਦਰ ਭੌਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ-ਸਮਾਨ ਗਲ ਨਾਲ, ਆਕਰਸ਼ਕ ਲਕੜ-ਸੁਭਾ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਚੌੜੀ ਤੇ ਉੱਚੀ, ਨਾਬੀ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਘੁੰਮਦਾਰ, ਪੇਟ ਉੱਤੇ ਲਕੀਰਾਂ ਤੇ ਗੋਲਾਈ, ਨੰਗਾ, ਵਾਲ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ, ਲੰਮੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਗਾ। ਉਸ ਦੀ ਰੰਗਤ ਕਾਲੀ, ਜਵਾਨੀ ਸਦਾ ਤਾਜ਼ਾ, ਅੰਗ auspicious ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖਿੱਚ ਜਾਂਦੇ। ਇVen ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲੁਕਣ ਕਰਕੇ, ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਠ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਨੁਰਾਤਾ (ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ) ਨੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਅਤੀਥੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਅਣਜਾਣ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਬੱਚੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਸਨ 'ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਬੈਠਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ, ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ, ਤੇ ਦੇਵਰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ 'ਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਚਾਨਣੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤਾਰਿਆਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਨक्षਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।