ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੇ, ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਸੰਸਾਰਕ ਮੋਹ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਅਜੇਤ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਭਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਮਹਾਨ ਭਗਤ, ਅਭਿਮਨਯੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਜਮਾ ਸਕਿਆ। ਪਰ ਜਦ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲਈ, ਓਸੇ ਸਮੇਂ, ਓਥੇ ਹੀ, ਕਲੀ, ਜੋ ਅਧਰਮ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਆ ਗਿਆ। ਪਰੰਤੂ ਸਮਰਾਟ ਉਸ ਕਲੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਧੁਮੱਖੀ ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਰਸ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਚੰਗੇ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਕਲੀ, ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੌਂਸਲੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਨਿਰਭੈ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਲਾਪਰਵਾਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਐਵੇਂ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਭੇੜੀਆ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਜੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੰਗਿਆ ਸੀ। ਭਗਵਾਨ ਦੀਆਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਸਿਮਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਸਲ ਜੀਵਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੰਤ ਜਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਸੁਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਲੰਬਾ ਜੀਵੋ, ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਖ਼ਿਆਤਿ ਵਾਲੇ ਹੋਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਰਣਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਅਸਥਿਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਮਲਿਨ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਮਧੁਰ ਮਦਿਰਾ ਪਿਲਾਈ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਨਾਲ ਬਦਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ—ਫੇਰ ਹੋਰ ਮਾਨਵਕ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ!" "ਅਖੀਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਰੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜੋਗੀਆਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤ, ਸਾਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸੁਣਾਓ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਭਗਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਡੋਲ ਬੁੱਧੀ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਉਪਦੇਸ਼ਤ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਗਰੁੜ-ਧਵਜ ਵਾਲੇ ਦੇ ਚਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ, ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਜੋਗ-ਯੁਕਤ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਓ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਕਦੇ ਓਹਲੇ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਲੀਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਤੇ ਹੋਰ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਅੱਜ ਅਸੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਨੀਵੀਂ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਕੇ ਧੰਨ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ। ਮਹਾਨ ਜਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਾੜੀ ਕੁਲ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਫਿਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਪਰਮ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤਾਂ ਕਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ! ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ 'ਅਪਰਿਮਿਤ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਅਤਿ ਉੱਚੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਉਹ ਵੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਗ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਆਪ ਐਸਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।" "ਉਪਰੋਂ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਖਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਐਸਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁਕੁੰਦ ਦੇ ਚਰਨ ਚਾਹ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ?" "ਉੱਥੇ, ਜੋ ਭਗਤ ਹਨ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦਾ ਮੋਹ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹੰਸ ਵਰਗੇ ਉੱਚੇ ਰੂਹਾਨੀ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਅਹਿੰਸਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਬ ਵਸਦੇ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਆਦਰਨੀਯੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਿੰਨਾ ਸਮਝ ਸਕਿਆ ਹਾਂ, ਉਤਨਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਆਪਣੇ ਜਤਨ ਅਨੁਸਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਭੀ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।" "ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਹਿਰਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਿਆ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਭੁੱਖਾ ਤੇ ਤਰਸਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਲੱਭਦਾ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਮੂਡ ਵਿੱਚ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖਿਆ।" "ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ, ਸਾਹ, ਮਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਸੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਇਕ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਜਟਾਵਾਂ ਤੇ ਮ੍ਰਿਗਛਾਲ ਓੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਨੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਗਲਾ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਉਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮੰਗੀ ਕਰੀ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾ ਤਾਂ ਘਾਹ, ਨਾ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਭੇਟਾ ਮਿਲੀ, ਨਾ ਹੀ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਕਦੇ ਵੀ ਉਹ ਐਨੀ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਇਰਖਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮਰੀ ਹੋਈ ਸੱਪ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ: ਕੀ ਇਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ ਜਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਛਤਰਪਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?" "ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਬੇਅਦਬੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਓਥੇ ਹੀ ਕਿਹਾ:" "'ਹਾਏ, ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਿੰਨਾ ਅਨਿਆਇਕ ਕੰਮ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲਾਲਚੀ ਲੋਕ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ! ਮਾਲਕ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਬੁਰਾਈ, ਦਰਵਾਜ਼ੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਲਕ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤੀ ਗਈ ਬੁਰਾਈ ਵਰਗੀ ਹੈ।'" "'ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਛੱਤਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਫਿਰ ਐਸੇ ਦਰਬਾਨ ਨੂੰ ਘਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਦਾ ਹੱਕ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?'" "'ਹੁਣ, ਜਦ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਪੰਥ ਭੁੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਸੀ, ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਅਜਿਹਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁਲ ਟੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖੋ!'" "ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਨੇਤਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਏ, ਨੌਜਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿਚ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦਰਿਆ 'ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਵਜਰ ਛੱਡਿਆ:" "'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਸੀਮਾ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਤਕਸ਼ਕ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਚਲੇਗਾ, ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਇਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੂੰ ਡੱਸੇਗਾ।'" "ਫਿਰ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਗਲੇ 'ਚ ਸੱਪ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋ ਪਿਆ।" "ਹੇ ਆਂਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰੋਣਾ ਸੁਣਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਮ੍ਰਿਤ ਸੱਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ?' ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।" "ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਣਉਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਨਾਈ; ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਹਾਏ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਆਫ਼ਤ ਕਰ ਬੈਠਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੇਰੀ ਗਲਤੀ ਛੋਟੀ ਸੀ, ਪਰ ਸਜ਼ਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।'" "'ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਅਪਰਿਪਕਵ ਮਨ ਵਾਲੇ! ਉਸ ਦੀ ਅਜੈਯ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਸੁਖ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।