ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਖ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ—ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਕਮਲ, ਵਜਰ, ਅੰਕੁਸ਼, ਝੰਡਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਪਾਈ; ਆਖਿਰਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ।" ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, "ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਬੋਝ—ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੌ ਫੌਜਾਂ—ਹਟਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਅਸਥਿਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਅਕਲਾਂ 'ਚ ਵਸ ਕੇ।" ਧਰਤੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਪਰਮਪੁਰਖ ਦੀ ਵਿਛੋੜੀ ਨੂੰ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਨਿਗਾਹ, ਚਮਕਦਾਰ ਮੁਸਕਾਨ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਮਧੁ-ਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਅਡੋਲਤਾ ਖੋਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਜਦ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ 'ਚ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚਕਾਰ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ, ਜੋ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਪੂਰਬੀ ਸਰਸਵਤੀ ਦਰਿਆ 'ਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੋ, ਸਭ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹੋ, ਅਦ੍ਵੈਤ, ਅਣੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਟੱਲ, ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਹੀਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਮੇਂ ਹੋ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਸाक्षੀ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਸਭ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਤੱਤਾਂ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਪ੍ਰਾਣ, ਮਨ, ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਜੋ ਅੰਦਰੋਂ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹੋ।" "ਅਣੰਤ, ਸੂਖਮ, ਅਟੱਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸਭ ਮਤਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਬੋਲੇ ਅਤੇ ਅਬੋਲੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ—ਤੁਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਯੋਗ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਗਿਆਨ ਦੇ ਮੂਲ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਵੈਰਾਗ ਦਾ ਮਾਰਗ, ਅਤੇ ਵੇਦ ਹੋ—ਮੈਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਰਾਮਾ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨਾ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ—ਤੁਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਯੋਗ ਹੋ।" "ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਜੋਤੀ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੱਕਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਸ਼ਕ, ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਚੇਤਨਾ—ਤੁਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਯੋਗ ਹੋ।" "ਅਪ੍ਰਗਟ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਗਟ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੌਨ-ਵ੍ਰਤੀ ਹੋ—ਤੁਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਯੋਗ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸਭ 'ਤੇ ਨਿਗਰਾਨ ਹੋ, ਅਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਦੋਹਾਂ ਹੋ, ਇਸ ਸਭ ਦਾ ਦ੍ਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਕਾਰਨ ਹੋ—ਤੁਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਯੋਗ ਹੋ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਤਪਤੀ, ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਲੀਨਤਾ 'ਤੇ ਨਿਗਰਾਨ ਹੋ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਨਿਰਭਰ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਅਚੰਭਤ ਲੀਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।" "ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਤੁਹਾਡੇ ਇਹੀ ਸਰੀਰ—ਕਈ ਸ਼ਾਂਤ, ਕਈ ਚੰਜਲ, ਕਈ ਮੋਹ ਤੋਂ ਜਨਮੇ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਵੰਸ਼! ਸ਼ਾਂਤ ਸਰੀਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਸਤਜਨ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।" "ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਇੱਕ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਪ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਪਤੀ, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਹੈ—ਬੇਚਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਦਇਆ ਯੋਗ—ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।" "ਆਪਣੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਓ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕੀਏ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੱਪ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਬੇਹੋਸ਼ ਸੱਪ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਚੋਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਜਦ ਉਹ ਹੋਸ਼ ਅਤੇ ਸਾਹ ਮੁੜ ਲੈ ਚੁੱਕਾ, ਕਾਲੀਆ ਨੇ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ; ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਉਦਾਸ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕਿਹਾ:" "ਅਸੀਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਮੰਦੇ, ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸੁਭਾਵ ਛੱਡਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਝੂਠੀ ਲਗੜ ਹੈ।" "ਹੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਭਾਵ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਰੂਪ, ਬੀਜ ਅਤੇ ਝੁਕਾਅ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ 'ਚੋਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਸੱਪ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਜਨਮਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮਾਇਆ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਅਸੀਂ ਖੁਦ ਉਸ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਦਇਆ ਜਾਂ ਸਜ਼ਾ ਜੋ ਵੀ ਚਾਹੋ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕਰੋ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਸੱਪ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ; ਤੁਰੰਤ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਓ। ਇਹ ਦਰਿਆ ਗਾਂ, ਮਨੁੱਖ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿਓ।'" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਪੜ੍ਹੇਗਾ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।" "ਜੋ ਇੱਥੇ, ਜਿਥੇ ਮੈਂ ਖੇਡਿਆ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇਗਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਏਗਾ, ਫਿਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਰਮਣਕਾ ਟਾਪੂ ਛੱਡ ਕੇ ਇਸ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਅਤੇ ਸੁਪਰਨ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਅਚੰਭਤ ਹਨ, ਵਲੋਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਪਾ ਕੇ, ਸੱਪ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।" "ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਵਸਤ੍ਰ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ, ਗਹਣੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਲੇਪ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਗਰੁੜ-ਧਾਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।" "ਸੱਪ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਟਾਪੂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਯਮੁਨਾ ਦਰਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਧੂਪ, ਸੁਗੰਧ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ, ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦੁਆਰਾ, ਵਿਧੀ-ਵਧ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਗਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਲਦ ਨੂੰ, ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਰ ਖਾਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗੰਡੀ, ਜੋ ਰਾਜ-ਵੰਸ਼ ਲਈ ਸ਼ਰਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਬਲਦ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡੀ ਵਾਂਗ ਸਫੈਦ ਸੀ, ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਦਿਆਂ, ਇੱਕ ਲੱਤ 'ਤੇ ਖੜਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀਆਂ ਮਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਗਾਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਦੁਖੀ, ਸ਼ੂਦਰ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਮਾਰੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਬੱਝੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਈ, ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਹੰਜੂ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਅਤੇ ਘਾਹ ਲਈ ਤਰਸਦੀ ਦੇਖੀ।" "ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਵਾਲੀ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਗਰਜ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ, ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ:" "ਕੌਣ ਹੋ ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਅਣਯਾਇਕ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਵਹਾਰ ਨਾਟਕ-ਕਾਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਦੋ-ਵਾਰਾ ਨਹੀਂ।" "ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਚੁਪਚਾਪ ਮਾਸੂਮਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਹੁਣ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੂਰ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਗਾਂਡਿਵਧਾਰੀ ਵੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਵ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਥਾ ਆਗੇ ਵਧੀ।