ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତପୁରାଣମ୍

ରାଜା ସ କୁଣ୍ଡିନପତିଃ ପୁତ୍ରସ୍ନେହଵଶାନୁଗଃ। ଶିଶୁପାଲାଯ ସ୍ଵାଂ କନ୍ଯାଂ ଦାସ୍ଯନ୍କର୍ମାଣ୍ଯକାରଯତ୍

କୁଣ୍ଡିନର ରାଜା, ପୁଅ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନେହ ଥିବାରୁ, ଶିଶୁପାଳଙ୍କୁ ଝିଅ ଦେବା ପାଇଁ ବିବାହର ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିଲେ।

ପୁରଂ ସମ୍ମୃଷ୍ଟସଂସିକ୍ତ ମାର୍ଗରଥ୍ଯାଚତୁଷ୍ପଥମ୍। ଚିତ୍ରଧ୍ଵଜପତାକାଭିସ୍ତୋରଣୈଃ ସମଲଙ୍କୃତମ୍

ସମସ୍ତ ସହର ଭଲଭାବେ ପରିଷ୍କାର ଓ ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିଲା, ରାସ୍ତା, ଗଲି ଓ ଚଉକରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଧ୍ୱଜ, ପତାକା ଓ ତୋରଣ ଲଗାଯାଇଥିଲା।

ସ୍ରଗ୍ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାଭରଣୈର୍ଵିରଜୋଽମ୍ବରଭୂଷିତୈଃ। ଜୁଷ୍ଟଂ ସ୍ତ୍ରୀପୁରୁଷୈଃ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଗୃହୈରଗୁରୁଧୂପିତୈଃ

ସେଠାରେ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ନିର୍ମଳ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ମାଳା, ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲ ଓ ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଏବଂ ଘରଗୁଡ଼ିକ ଅଗୁରୁ ଧୂପର ସୁଗନ୍ଧରେ ମନୋହର ହୋଇଥିଲା।

ପିତୄନ୍ଦେଵାନ୍ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିପ୍ରାଂଶ୍ଚ ଵିଧିଵନ୍ନୃପ। ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଵାଚଯାମାସ ମଙ୍ଗଲମ୍

ରାଜା ପୂର୍ବପୁରୁଷ, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭୋଜନ କରାଇ, ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରାଇଲେ।

ସୁସ୍ନାତାଂ ସୁଦତୀଂ କନ୍ଯାଂ କୃତକୌତୁକମଙ୍ଗଲାମ୍। ଆହତାଂଶୁକଯୁଗ୍ମେନ ଭୂଷିତାଂ ଭୂଷଣୋତ୍ତମୈଃ

ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା, ନୂତନ ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ସଜି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗହନାରେ ଭୂଷିତ ହେଲେ।

ଚକ୍ରୁଃ ସାମର୍ଗ୍ଯଜୁର୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଵଧ୍ଵା ରକ୍ଷାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ। ପୁରୋହିତୋଽଥର୍ଵଵିଦ୍ଵୈ ଜୁହାଵ ଗ୍ରହଶାନ୍ତଯେ

ସମ, ଋକ୍ ଓ ଯଜୁର ବେଦର ମନ୍ତ୍ରରେ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କନ୍ୟା ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷା ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ; ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ, ଅଥର୍ବ ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ, ଗ୍ରହ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ହୋମ କଲେ।

ହିରଣ୍ଯରୂପ୍ଯ ଵାସାଂସି ତିଲାଂଶ୍ଚ ଗୁଡମିଶ୍ରିତାନ୍। ପ୍ରାଦାଦ୍ଧେନୂଶ୍ଚ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ରାଜା ଵିଧିଵିଦାଂ ଵରଃ

ବିଧିବିଧାନରେ ନିପୁଣ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ବସ୍ତ୍ର, ଗୁଡ଼ ମିଶିତ ତିଳ ଓ ଗାଁ ଦାନ କଲେ।

ଏଵଂ ଚେଦିପତୀ ରାଜା ଦମଘୋଷଃ ସୁତାଯ ଵୈ। କାରଯାମାସ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞୈଃ ସର୍ଵମଭ୍ଯୁଦଯୋଚିତମ୍

ଏଭଳି ଚେଦିର ରାଜା ଦମଘୋଷ, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ପୁଅ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦିଆଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।

ମଦଚ୍ଯୁଦ୍ଭିର୍ଗଜାନୀକୈଃ ସ୍ଯନ୍ଦନୈର୍ହେମମାଲିଭିଃ। ପତ୍ତ୍ଯଶ୍ଵସଙ୍କୁଲୈଃ ସୈନ୍ଯୈଃ ପରୀତଃ କୁଣ୍ଡିନଂ ଯଯୌ

ମଦରେ ମତାଳା ହାତୀ, ସୁନାରେ ଭୂଷିତ ରଥ, ଏବଂ ଅନେକ ପଦାତି ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ଭରିତ ସେନା ସହିତ ସେ କୁଣ୍ଡିନାକୁ ଯାଇଲେ।

ତଂ ଵୈ ଵିଦର୍ଭାଧିପତିଃ ସମଭ୍ଯେତ୍ଯାଭିପୂଜ୍ଯ ଚ। ନିଵେଶଯାମାସ ମୁଦା କଲ୍ପିତାନ୍ଯନିଵେଶନେ

ବିଦର୍ଭର ରାଜା ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଘରେ ରହିବାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।

ତତ୍ର ଶାଲ୍ଵୋ ଜରାସନ୍ଧୋ ଦନ୍ତଵକ୍ତ୍ରୋ ଵିଦୂରଥଃ। ଆଜଗ୍ମୁଶ୍ଚୈଦ୍ଯପକ୍ଷୀଯାଃ ପୌଣ୍ଡ୍ରକାଦ୍ଯାଃ ସହସ୍ରଶଃ

ସେଠାରେ ଶାଲ୍ବ, ଜରାସନ୍ଧ, ଦନ୍ତବକ୍ତ୍ର, ବିଦୂରଥ ଏବଂ ଚେଦି, ପୌଣ୍ଡ୍ର ଆଦି ଅନେକ ସହଯୋଗୀ ହଜାରେ ଆସିଲେ।

କୃଷ୍ଣରାମଦ୍ଵିଷୋ ଯତ୍ତାଃ କନ୍ଯାଂ ଚୈଦ୍ଯାଯ ସାଧିତୁମ୍। ଯଦ୍ଯାଗତ୍ଯ ହରେତ୍କୃଷ୍ଣୋ ରାମାଦ୍ଯୈର୍ଯଦୁଭିର୍ଵୃତଃ

କୃଷ୍ଣ ଓ ରାମଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ, ଚେଦିର ରାଜପୁତ୍ର ପାଇଁ କନ୍ୟାକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, କୃଷ୍ଣ ଯଦୁମାନେ ସହିତ ଆସିଲେ ତେବେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।

ଯୋତ୍ସ୍ଯାମଃ ସଂହତାସ୍ତେନ ଇତି ନିଶ୍ଚିତମାନସାଃ। ଆଜଗ୍ମୁର୍ଭୂଭୁଜଃ ସର୍ଵେ ସମଗ୍ରବଲଵାହନାଃ

ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନା ଓ ଯାନ ସହିତ ଏକଠା ହେଇ, ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଦୃଢ଼ ମନ କରି ଆସିଲେ।

ଶ୍ରୁତ୍ଵୈତଦ୍ଭଗଵାନ୍ରାମୋ ଵିପକ୍ଷୀଯ ନୃପୋଦ୍ଯମମ୍। କୃଷ୍ଣଂ ଚୈକଂ ଗତଂ ହର୍ତୁଂ କନ୍ଯାଂ କଲହଶଙ୍କିତଃ

ବିପକ୍ଷ ରାଜାମାନଙ୍କ ଏହି ଚେଷ୍ଟା ଶୁଣି, ପ୍ରଭୁ ରାମ, ବିବାଦ ଭୟରେ ଜାଣିଲେ କୃଷ୍ଣ ଏକା ଗିର୍ଲ କୁ ନେବାକୁ ଗଲେ।

ବଲେନ ମହତା ସାର୍ଧଂ ଭ୍ରାତୃସ୍ନେହପରିପ୍ଲୁତଃ। ତ୍ଵରିତଃ କୁଣ୍ଡିନଂ ପ୍ରାଗାଦ୍ଗଜାଶ୍ଵରଥପତ୍ତିଭିଃ

ଭାଇ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରେ ଭରି, ବଡ଼ ସେନା, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ପଦାତି ସହିତ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ କୁଣ୍ଡିନାକୁ ଯାଇଲେ।

ଭୀଷ୍ମକନ୍ଯା ଵରାରୋହା କାଙ୍କ୍ଷନ୍ତ୍ଯାଗମନଂ ହରେଃ। ପ୍ରତ୍ଯାପତ୍ତିମପଶ୍ଯନ୍ତୀ ଦ୍ଵିଜସ୍ଯାଚିନ୍ତଯତ୍ତଦା

ଭୀଷ୍ମକର କନ୍ୟା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆକୃତିର, ହରିଙ୍କ ଆଗମନ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା, ତାଙ୍କ ଆସିବାର ଚିହ୍ନ ନ ଦେଖି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଭାବିଲେ।

ଅହୋ ତ୍ରିଯାମାନ୍ତରିତ ଉଦ୍ଵାହୋ ମେଽଲ୍ପରାଧସଃ। ନାଗଚ୍ଛତ୍ଯରଵିନ୍ଦାକ୍ଷୋ ନାହଂ ଵେଦ୍ମ୍ଯତ୍ର କାରଣମ୍। ସୋଽପି ନାଵର୍ତତେଽଦ୍ଯାପି ମତ୍ସନ୍ଦେଶହରୋ ଦ୍ଵିଜଃ

ହା, ତିନି ରାତି ଉଡିଗଲା ବିବାହ ପରେ, ମୁଁ ଦୋଷହୀନ ଥିଲି; ପଦ୍ମନୟନ ଆସୁନାହିଁ, କାହିଁକି ମୁଁ ଜାଣିନାହିଁ। ମୋ ସନ୍ଦେଶ ନେଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏଯାଁ ଆସିନାହିଁ।

ଅପି ମଯ୍ଯନଵଦ୍ଯାତ୍ମା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କିଞ୍ଚିଜ୍ଜୁଗୁପ୍ସିତମ୍। ମତ୍ପାଣିଗ୍ରହଣେ ନୂନଂ ନାଯାତି ହି କୃତୋଦ୍ଯମଃ

ସମ୍ଭବତଃ, ମୋ ମଧ୍ୟ କିଛି ଦୋଷ ଦେଖି, ଦୋଷହୀନ ଜଣେ ବିବାହ ପାଇଁ ମୋ ହାତ ଧରିବାର ନିଶ୍ଚୟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏବେ ଆସିବାରେ ଅସ୍ମନ୍ଧାନ କରୁଛନ୍ତି।

ଦୁର୍ଭଗାଯା ନ ମେ ଧାତା ନାନୁକୂଲୋ ମହେଶ୍ଵରଃ। ଦେଵୀ ଵା ଵିମୁଖୀ ଗୌରୀ ରୁଦ୍ରାଣୀ ଗିରିଜା ସତୀ

ମୋ ଭାଗ୍ୟ ଦୁଃଖଦାୟକ; ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମୋ ପାଇଁ ଅନୁକୂଳ ନୁହେଁ, ମହେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଦେବୀ ଗୌରୀ, ରୁଦ୍ରାଣୀ, ଗିରିଜା, ସତୀ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ଅନୁକୂଳ ନୁହେଁ।

ଏଵଂ ଚିନ୍ତଯତୀ ବାଲା ଗୋଵିନ୍ଦହୃତମାନସା। ନ୍ଯମୀଲଯତ କାଲଜ୍ଞା ନେତ୍ରେ ଚାଶ୍ରୁକଲାକୁଲେ

ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ଯୁବତୀ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଭାବରେ ମନ ହରାଇ, ସମୟ ଭାବି, ଅଶ୍ରୁ ଭରା ଚକ୍ଷୁ ମୁଦିଲେ।

ଏଵଂ ଵଧ୍ଵାଃ ପ୍ରତୀକ୍ଷନ୍ତ୍ଯା ଗୋଵିନ୍ଦାଗମନଂ ନୃପ। ଵାମ ଊରୁର୍ଭୁଜୋ ନେତ୍ରମସ୍ଫୁରନ୍ପ୍ରିଯଭାଷିଣଃ

ବଧୁ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଆଗମନ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବାବେଳେ, ରାଜା, ତାଙ୍କ ବାମ ଉରୁ, ବାମ ହାତ ଓ ବାମ ଚକ୍ଷୁ, ଶୁଭ ଭାଷାର ଯୋଗ୍ୟ, କମ୍ପିବାକୁ ଲାଗିଲା।

ଅଥ କୃଷ୍ଣଵିନିର୍ଦିଷ୍ଟଃ ସ ଏଵ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମଃ। ଅନ୍ତଃପୁରଚରୀଂ ଦେଵୀଂ ରାଜପୁତ୍ରୀଂ ଦଦର୍ଶ ହ

ତାପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିର୍ଦେଶାନୁସାରେ, ସେଇ ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ଚାଲିଥିବା ରାଜପୁତ୍ରୀକୁ ଦେଖିଲେ।

ସା ତଂ ପ୍ରହୃଷ୍ଟଵଦନମଵ୍ଯଗ୍ରାତ୍ମଗତିଂ ସତୀ। ଆଲକ୍ଷ୍ଯ ଲକ୍ଷଣାଭିଜ୍ଞା ସମପୃଚ୍ଛଚ୍ଛୁଚିସ୍ମିତା

ସେ, ହସୁଥିବା ମୁହଁ ଓ ଶାନ୍ତ ମନ ଦେଖି, ଚିହ୍ନ ଚିହ୍ନିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିବା ଏବଂ ପବିତ୍ର ହସ ଥିବା ସତୀ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।

ତସ୍ଯା ଆଵେଦଯତ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ଶଶଂସ ଯଦୁନନ୍ଦନମ୍। ଉକ୍ତଂ ଚ ସତ୍ଯଵଚନମାତ୍ମୋପନଯନଂ ପ୍ରତି

ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ, ଯଦୁବଂଶର ପୁଅ ଆସିଛନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ୱୟଂବର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସତ୍ୟ କଥା ଅବଗତ କରାଇଲେ।

ତମାଗତଂ ସମାଜ୍ଞାଯ ଵୈଦର୍ଭୀ ହୃଷ୍ଟମାନସା। ନ ପଶ୍ଯନ୍ତୀ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ପ୍ରିଯମନ୍ଯନ୍ନନାମ ସା

ତାଙ୍କ ଆସିଥିବା ଜାଣି, ବିଦର୍ଭୀ ରାଜକୁମାରୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରିୟ ମନେ କରୁଥିଲେ।

ପ୍ରାପ୍ତୌ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ଵଦୁହିତୁରୁଦ୍ଵାହପ୍ରେକ୍ଷଣୋତ୍ସୁକୌ। ଅଭ୍ଯଯାତ୍ତୂର୍ଯଘୋଷେଣ ରାମକୃଷ୍ଣୌ ସମର୍ହଣୈଃ

ତାଙ୍କ ଆସିବା ଶୁଣି ଏବଂ ଝିଅର ବିବାହ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ, ବଳରାମ ଓ କୃଷ୍ଣ, ବାଜା ଲାଗିଥିବା ମଧ୍ୟରେ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଆସିଲେ।

ମଧୁପର୍କମୁପାନୀଯ ଵାସାଂସି ଵିରଜାଂସି ସଃ। ଉପାଯନାନ୍ଯଭୀଷ୍ଟାନି ଵିଧିଵତ୍ସମପୂଜଯତ୍

ସେ ମଧୁ, ଦୁଧ, ପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଓ ଇଚ୍ଛିତ ଉପହାର ଆଣି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସମ୍ମାନ କଲେ।

ତଯୋର୍ନିଵେଶନଂ ଶ୍ରୀମଦୁପାକଲ୍ପ୍ଯ ମହାମତିଃ। ସସୈନ୍ଯଯୋଃ ସାନୁଗଯୋରାତିଥ୍ଯଂ ଵିଦଧେ ଯଥା

ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି, ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ସୋଭାବନ୍ତ ଘର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସେନା ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଆତିଥ୍ୟ ଦେଲେ।

ଏଵଂ ରାଜ୍ଞାଂ ସମେତାନାଂ ଯଥାଵୀର୍ଯଂ ଯଥାଵଯଃ। ଯଥାବଲଂ ଯଥାଵିତ୍ତଂ ସର୍ଵୈଃ କାମୈଃ ସମର୍ହଯତ୍

ଏଭଳି ଭାବେ, ଏକତ୍ରିତ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ, ସେମାନଙ୍କ ଶୌର୍ଯ୍ୟ, ବୟସ, ଶକ୍ତି ଓ ଧନ ଅନୁଯାୟୀ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ।