ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତପୁରାଣମ୍

ହେମସିଂହଯୁତଂ ଚୈତତ୍ ଵୈଷ୍ଣଵାଯ ଦଦାତି ଚ । କୃଷ୍ଣେନ ସହ ସାଯୁଜ୍ଯଂ ସ ପୁମାନ୍ ଲଭତେ ଧ୍ରୁଵମ୍

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଏହି ଭାଗବତକୁ ସୁନାର ସିଂହାସନ ସହିତ ଏକ ଭକ୍ତକୁ ଦେଇଦିଅନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ଲାଭ କରନ୍ତି।

(ଵସଂତତିଲକା) ଆଜନ୍ମମାତ୍ରମପି ଯେନ ଶଠେନ କିଂଚିତ୍ ଚିତ୍ତଂ ଵିଧାଯ ଶୁକଶାସ୍ତ୍ରକଥା ନ ପୀତା । ଚାଣ୍ଡାଲଵତ୍ ଚ ଖରଵତ୍ ବତ ତେନ ନୀତଂ ମିଥ୍ଯା ସ୍ଵଜନ୍ମ ଜନନୀ ଜନିଦୁଃଖଭାଜା

ଯଦି କିଏ ଜନ୍ମ ଦିନରୁ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ମନ ରଖି ଶୁକଦେବଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ର କଥା ରସ ନ ନେଇଛି, ସେ ଚାଣ୍ଡାଳ କିମ୍ବା ଗଧା ପରି ଜୀବନ ଯାପନ କରେ; ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଅନର୍ଥକ, ତାଙ୍କର ମା ଅନ୍ୟଥା ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଛନ୍ତି।

ଜୀଵଚ୍ଛଵୋ ନିଗଦିତଃ ସ ତୁ ପାପକର୍ମା ଯେନ ଶ୍ରୁତଂ ଶୁକକଥାଵଚନଂ ନ କିଂଚିତ୍ । ଧିକ୍ ତଂ ନରଂ ପଶୁସମଂ ଭୁଵି ଭାରରୂପମ୍ ଏଵଂ ଵଦନ୍ତି ଦିଵି ଦେଵସମାଜମୁଖ୍ଯାଃ

ଯେଉଁ ମଣିଷ ଜୀବନ୍ତ ମୃତଦେହ ସମାନ, ଯାହାର କାର୍ଯ୍ୟ ପାପମୟ ଓ ଯିଏ ଶୁକଦେବଙ୍କ କଥା କେବଳ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ଶୁଣିନାହିଁ, ସେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ପଶୁ ସମାନ ଏବଂ ଭାର ଭାବରେ ଅଛି ବୋଲି ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନେ କହନ୍ତି।

(ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍) ଦୁର୍ଲଭୈଵ କଥା ଲୋକେ ଶ୍ରୀମଦ୍‌ଭାଗଵତୋଦ୍‌ଭଵା । କୋଟିଜନ୍ମସମୁତ୍ଥେନ ପୁଣ୍ଯେନୈଵ ତୁ ଲଭ୍ଯତେ

ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତର କଥା ଏହି ଜଗତରେ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ। କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ଫଳରେ ଏହାକୁ ପାଇଯାଏ।

ତେନ ଯୋଗନିଧେ ଧୀମନ୍ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯା ସା ପ୍ରଯତ୍ନତଃ । ଦିନାନାଂ ନିଯମୋ ନାସ୍ତି ସର୍ଵଦା ଶ୍ରଵଣଂ ମତମ୍

ଏହି ଯୋଗର ଧନକୁ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଉତ୍ସାହରେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଏହା ପାଇଁ କୌଣସି ଦିନର ନିୟମ ନାହିଁ, ସମୟ ସମୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଇଛି।

ସତ୍ଯେନ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ସର୍ଵଦା ଶ୍ରଵଣଂ ମତମ୍ । ଅଶକ୍ଯତ୍ଵାତ୍ କଲୌ ବୋଧ୍ଯୋ ଵିଶେଷୋଽତ୍ର ଶୁକାଜ୍ଞଯା

ସତ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁସରଣ କରି ସବୁବେଳେ ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ କଳିଯୁଗରେ ଅସମ୍ଭବ ଥିବାରୁ ଏଠାରେ ଶୁକଦେବଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ବିଶେଷ ନିୟମ ଅଛି।

ମନୋଵୃତ୍ତିଜଯଶ୍ଚୈଵ ନିଯମାଚରଣଂ ତଥା । ଦୀକ୍ଷାଂ କର୍ତୁଂ ଅଶକ୍ଯତ୍ଵାତ୍ ସପ୍ତାହଶ୍ରଵଣଂ ମତମ୍

ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା, ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଓ ଦୀକ୍ଷା ନେବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ। ଏହିଥିରୁ, ସପ୍ତାହ ଧରି ଶୁଣିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଇଛି।

ଶ୍ରଦ୍ଧାତଃ ଶ୍ରଵଣେ ନିତ୍ଯଂ ମାଘେ ତାଵଦ୍ଧି ଯତ୍ଫଲମ୍ । ତତ୍ଫଲଂ ଶୁକଦେଵେନ ସପ୍ତାହଶ୍ରଵଣେ କୃତମ୍

ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣେ, ବିଶେଷକରି ମାଘ ମାସରେ, ସେଠି ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେଇ ଫଳ ସପ୍ତାହ ଶ୍ରବଣରେ ଶୁକଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଛି।

ମନସଶ୍ଚ ଅଜଯାତ୍ ରୋଗାତ୍ ପୁଂସାଂ ଚୈଵାଯୁଷଃ କ୍ଷଯାତ୍ । କଲେର୍ଦୋଷବହୁତ୍ଵାଚ୍ଚ ସପ୍ତାହଶ୍ରଵଣଂ ମତମ୍

ମନକୁ ଜିତିପାରିବା ନାହିଁ, ରୋଗ ଓ ଆୟୁର୍ ହ୍ରାସ, ଏବଂ କଳିଯୁଗର ଅନେକ ଦୋଷ ଥିବାରୁ, ସପ୍ତାହ ଶ୍ରବଣକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଇଛି।

ଯତ୍ଫଲଂ ନାସ୍ତି ତପସା ନ ଯୋଗେନ ସମାଧିନା । ଅନାଯାସେନ ତତ୍ସର୍ଵଂ ସପ୍ତାହଶ୍ରଵଣେ ଲଭେତ୍

ଯେଉଁ ଫଳ ତପସ୍ୟା, ଯୋଗ କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନରେ ମିଳେନାହିଁ, ସେଇ ସମସ୍ତ ଫଳ ସହଜରେ ସପ୍ତାହ ଶ୍ରବଣରେ ମିଳିଯାଏ।

ଯଜ୍ଞାତ୍ ଗର୍ଜତି ସପ୍ତାହଃ ସପ୍ତାହୋ ଗର୍ଜତି ଵ୍ରତାତ୍ । ତପସୋ ଗର୍ଜତି ପ୍ରୋଚ୍ଚୈଃ ତୀର୍ଥାନ୍ନିତ୍ଯଂ ହି ଗର୍ଜତି

ସପ୍ତାହ ଶ୍ରବଣ ଯଜ୍ଞ, ବ୍ରତ, ତପସ୍ୟା ଓ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରେ, ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ମାନାଯାଏ।

ଯୋଗାତ୍ ଗର୍ଜତି ସପ୍ତାହୋ ଧ୍ଯାନାତ୍ ଜ୍ଞାନାଚ୍ଚ ଗର୍ଜତି । କିଂ ବ୍ରୂମୋ ଗର୍ଜନଂ ତସ୍ଯ ରେ ରେ ଗର୍ଜତି ଗର୍ଜତି

ସପ୍ତାହ ଶ୍ରବଣ ଯୋଗ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଜ୍ଞାନକୁ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରେ। ଏହାର ମହିମା କଣ କହିବି? ପୁନି ପୁନି ଏହା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଶୌନକ ଉଵାଚ - (ଇଂଦ୍ରଵଂଶା) ସାଶ୍ଚର୍ଯମେତତ୍କଥିତଂ କଥାନକଂ ଜ୍ଞାନାଦିଧର୍ମାନ୍ ଵିଗଣଯ୍ଯ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍ । ନିଃଶ୍ରେଯସେ ଭାଗଵତଂ ପୁରାଣଂ ଜାତଂ କୁତୋ ଯୋଗଵିଦାଦିସୂଚକମ୍

ଶୌନକ କହିଲେ — ଏହି କଥା ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ। ଜ୍ଞାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଧର୍ମକୁ ଛାଡ଼ି ଏହି ଭାଗବତ ପୁରାଣ କିପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ଓ ଯୋଗ ଓ ଅନ୍ୟ ମାର୍ଗକୁ ଦେଖାଏ?

ସୂତ ଉଵାଚ - (ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍) ଯଦା କୃଷ୍ଣୋ ଧରାଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵପଦଂ ଗନ୍ତୁମୁଦ୍ଯତଃ । ଏକାଦଶଂ ପରିଶ୍ରୁତ୍ଯାପି ଉଦ୍ଧଵୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍

ସୂତ କହିଲେ — ଯେବେ କୃଷ୍ଣ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଛାଡ଼ି ନିଜ ଧାମକୁ ଯିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ, ସେତେବେଳେ ଏକାଦଶ ମୁଖ୍ୟ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଣି, ଉଦ୍ଧବ କଥା କହିଲେ।

ଉଦ୍ଧଵ ଉଵାଚ - ତ୍ଵଂ ତୁ ଯାସ୍ଯସି ଗୋଵିନ୍ଦ ଭକ୍ତକାର୍ଯଂ ଵିଧାଯ ଚ । ମଚ୍ଚିତ୍ତେ ମହତୀ ଚିନ୍ତା ତାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୁଖମାଵହ

ଉଦ୍ଧବ କହିଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ତୁମେ ଭକ୍ତଙ୍କର କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଯିବେ। ମୋ ହୃଦୟର ଏହି ଭୟ ଶୁଣି, ଦୟାକରି ଆମକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଅ।

ଆଗତୋଽଯଂ କଲିର୍ଘୋରୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ପୁନଃ ଖଲାଃ । ତତ୍ସଂଗେନୈଵ ସନ୍ତୋଽପି ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ଉଗ୍ରତାଂ ଯଦା

ଏବେ ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗ ଆସିଗଲା। ପୁଣି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସଂଗରେ ଭଲମାନେ ମଧ୍ୟ କଠୋର ହେଇଯିବେ।

ତଦା ଭାରଵତୀ ଭୂମିଃ ଗୋରୂପେଯଂ କମାଶ୍ରଯେତ୍ । ଅନ୍ଯୋ ନ ଦୃଶ୍ଯତେ ତ୍ରାତା ତ୍ଵତ୍ତଃ କମଲଲୋଚନ

ତେବେ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ପୃଥିବୀ ଗାଈ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଆଶ୍ରୟ ନେବ। କମଳନୟନ, ତୁମ୍ଭିତିକି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରକ୍ଷକ ଦେଖାଯାଉନାହିଁ।

ଅତଃ ସସ୍ତୁ ଦଯାଂ କୃତ୍ଵା ଭକ୍ତଵତ୍ସଲ ମା ଵ୍ରଜ । ଭକ୍ତାର୍ଥଂ ସଗୁଣୋ ଜାତୋ ନିରାକାରୋଽପି ଚିନ୍ମଯଃ

ସେଥିପାଇଁ, ଭକ୍ତବତ୍ସଳ, ଦୟା କରି ଯିଅନାହିଁ। ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଗୁଣମୟ ଦେହ ଧାରଣ କରିଛ, ଯଦିଓ ତୁମେ ନିରାକାର ଓ ଚେତନମୟ।

ତ୍ଵଦ୍ ଵିଯୋଗେନ ତେ ଭକ୍ତାଃ କଥଂ ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତି ଭୂତଲେ । ନିର୍ଗୁଣୋପାସନେ କଷ୍ଟଂ ଅତଃ କିଂଚିଦ୍ ଵିଚାରଯ

ତୁମ ଅଭାବରେ ତୁମ ଭକ୍ତମାନେ ପୃଥିବୀରେ କିପରି ରହିପାରିବେ? ନିର୍ଗୁଣ ଉପାସନା କଠିନ, ତେଣୁ କିଛି ବିଚାର କର।

ଇତି ଉଦ୍ଧଵଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରଭାସେଽଚିନ୍ତଯତ୍ ହରିଃ । ଭକ୍ତାଵଲମ୍ବନାର୍ଥାଯ କିଂ ଵିଧେଯଂ ମଯେତି ଚ

ଉଦ୍ଧବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପ୍ରଭାସରେ ହରି ଚିନ୍ତା କଲେ — 'ମୋର ଭକ୍ତମାନେ ଆଶ୍ରୟ ପାଇବା ପାଇଁ କଣ କରିବି?'

ସ୍ଵକୀଯଂ ଯଦ୍ ଭଵେତ୍ ତେଜଃ ତଚ୍ଚ ଭାଗଵତେଽଦଧାତ୍ । ତିରୋଧାଯ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋଽଯଂ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗଵତାର୍ଣଵମ୍

ସେ ନିଜ ଦିବ୍ୟ ତେଜକୁ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତରେ ରଖିଦେଲେ, ନିଜକୁ ଲୁଚାଇ ଏହି ପବିତ୍ର ଭାଗବତ ସାଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ତେନେଯଂ ଵାଙ୍‌ମଯୀ ମୂର୍ତିଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷା ଵର୍ତତେ ହରେଃ । ସେଵନାତ୍ ଶ୍ରଵଣାତ୍ ପାଠାତ୍ ଦର୍ଶନାତ୍ ପାପନାଶିନୀ

ଏହି ଶବ୍ଦମୟ ରୂପ ଭାଗବତ ହରିଙ୍କ ନିଜ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ଅଛି; ଏହାକୁ ସେବନ, ଶୁଣିବା, ପଢ଼ିବା କିମ୍ବା ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।

ସପ୍ତାହଶ୍ରଵଣଂ ତେନ ସର୍ଵେଭ୍ଯୋଽପ୍ଯଧିକଂ କୃତମ୍ । ସାଧନାନି ତିରସ୍କୃତ୍ଯ କଲୌ ଧର୍ମୋଽଯମୀରିତଃ

ଏହିପରି, ସପ୍ତାହ ଧରି ଭାଗବତ ଶ୍ରବଣ ସମସ୍ତ ସାଧନାଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି ଘୋଷିତ ହୋଇଛି; ଅନ୍ୟ ସାଧନାକୁ ପଛକୁ ରଖି, କଳିଯୁଗ ପାଇଁ ଏହି ଧର୍ମ କହାଯାଇଛି।

ଦୁଃଖଦାରିଦ୍ର୍ଯ ଦୌର୍ଭାଗ୍ଯ ପାପପ୍ରକ୍ଷାଲନାଯ ଚ । କାମକ୍ରୋଧ ଜଯାର୍ଥଂ ହି କଲୌ ଧର୍ମୋଽଯମୀରିତଃ

ଦୁଃଖ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଅଭାଗ୍ୟ ଓ ପାପ ଦୂର କରିବା, ଏବଂ କାମ ଓ କ୍ରୋଧ ଉପରେ ଜୟ ପାଇବା ପାଇଁ କଳିଯୁଗରେ ଏହି ଧର୍ମ ଘୋଷିତ ହୋଇଛି।

ଅନ୍ଯଥା ଵୈଷ୍ଣଵୀ ମାଯା ଦେଵୈରପି ସୁଦୁସ୍ତ୍ଯଜା । କଥଂ ତ୍ଯାଜ୍ଯା ଭଵେତ୍ ପୁମ୍ଭିଃ ସପ୍ତାହୋଽତଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ

ଅନ୍ୟଥା, ଭକ୍ତିର ମାୟାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ତେଣୁ ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ କିପରି ଛାଡ଼ିପାରିବେ? ଏହିକାରଣରୁ ସପ୍ତାହିକ ଶ୍ରବଣ ପ୍ରସ୍ତାବିତ।

ସୂତ ଉଵାଚ - (ଇଂଦ୍ରଵଜ୍ରା) ଏଵଂ ନଗାହଶ୍ରଵଣୋରୁଧର୍ମେ ପ୍ରକାଶ୍ଯମାନେ ଋଷିଭିଃ ସଭାଯାମ୍ । ଆଶ୍ଚର୍ଯମେକଂ ସମଭୂତ୍ ତଦାନୀଂ ତଦୁଚ୍ଯତେ ସଂଶ୍ରୃଣୁ ଶୌନକୋ ତ୍ଵମ୍

ସୂତ କହିଲେ: ଏପରି ଭାବରେ ନାଗଶ୍ରବଣଙ୍କ ସଭାରେ ଋଷିମାନେ ଏହି ଧର୍ମକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ବେଳେ, ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଲା—ହେ ଶୌନକ, ଏହାକୁ ଶୁଣ।

ଭକ୍ତିଃ ସୁତୌ ତୌ ତରୁଣୌ ଗୃହୀତ୍ଵା ପ୍ରେମୈକରୂପା ସହସାଽଵିରାସୀତ୍ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗୋଵିନ୍ଦ ହରେ ମୁରାରେ ନାଥେତି ନାମାନି ମୁହୁର୍ଵଦନ୍ତୀ

ଭକ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଯୁବକ ପୁଅଙ୍କୁ ହାତଧରି ଏକାଏକି ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରେମର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ବାରମ୍ବାର 'ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ', 'ଗୋବିନ୍ଦ', 'ହରେ', 'ମୁରାରି', 'ନାଥ' ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ।

ତାଂ ଚାଗତାଂ ଭାଗଵତାର୍ଥଭୂଷାଂ ସୁଚାରୁଵେଷାଂ ଦଦୃଶୁଃ ସଦସ୍ଯାଃ । କଥଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟା କଥମାଗତେଯଂ ମଧ୍ଯେ ମୁନୀନାମିତି ତର୍କଯନ୍ତଃ

ସଭାସଦସ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭାଗବତର ଅର୍ଥର ଭୂଷଣ ଓ ସୁନ୍ଦର ପୋଶାକରେ ଆସିଥିବା ଦେଖିଲେ; ସେମାନେ ଚିନ୍ତା କଲେ—ଏଠାରେ କିପରି ଏସିଲେ ଏବଂ କେଉଁଠୁ ଆସିଲେ?

ଊଚୁଃ କୁମାରା ଵଚନଂ ତଦାନୀଂ କଥାର୍ଥତୋ ନିଶ୍ପତିତାଧୁନେଯମ୍ । ଏଵଂ ଗିରଃ ସା ସସୁତା ନିଶମ୍ଯ ସନତ୍କୁମାରଂ ନିଜଗାଦ ନମ୍ରା

ସେବେଳେ କୁମାରମାନେ କହିଲେ, 'ସେ ଏବେ କଥାର ଅର୍ଥରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛନ୍ତି।' ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଭକ୍ତି ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ସହିତ ନମ୍ରତାରେ ସନତ୍କୁମାରଙ୍କୁ କହିଲେ।