ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତପୁରାଣମ୍

( ମିଶ୍ର ) ତତୋଽନୁରକ୍ତୈଃ ପଶୁପୈଃ ପରିଶ୍ରିତୋ ରାଜନ୍ ସ୍ଵଗୋଷ୍ଠଂ ସବଲୋଽଵ୍ରଜଦ୍ଧରିଃ । ତଥାଵିଧାନ୍ଯସ୍ଯ କୃତାନି ଗୋପିକା ଗାଯନ୍ତ୍ଯ ଈଯୁର୍ମୁଦିତା ହୃଦିସ୍ପୃଶଃ

ତାପରେ, ରାଜନ, ସ୍ନେହରେ ଭରିଥିବା ପଶୁପମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିବାବେଳେ, ହରି ବଳରାମଙ୍କ ସହିତ ନିଜ ଗୋଁଠକୁ ଫେରିଲେ। ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଗାଇ ଗାଇ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଚଲିଲେ, ହୃଦୟରେ ଗଭୀର ଆନୁଭୂତି ନେଇ।

ଇତି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତେ ମହାପୁରାଣେ ପାରମହଂସ୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଦଶମସ୍କନ୍ଧେ ପୂର୍ଵାର୍ଧେ ପଞ୍ଚଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ପ୍ରଥମାର୍ଧର ପଞ୍ଚବିଂଶତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଗୁଣସଙ୍ଗଂ ଵିନିର୍ଧୂଯ ମାଂ ଭଜନ୍ତୁ ଵିଚକ୍ଷଣାଃ। ନିଃସଙ୍ଗୋ ମାଂ ଭଜେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନପ୍ରମତ୍ତୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଯେମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେମାନେ ପ୍ରକୃତିର ଗୁଣସହିତ ଲାଗିଥିବା ଆସକ୍ତିକୁ ଛାଡ଼ି ମୋତେ ଭଜନ କରନ୍ତୁ; ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ, ନିରାସକ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା ଏବଂ ସଚେତନ, ସେ ମୋତେ ଭଜନ କରିବା ଉଚିତ।

ରଜସ୍ତମଶ୍ଚାଭିଜଯେତ୍ସତ୍ତ୍ଵସଂସେଵଯା ମୁନିଃ। ସତ୍ତ୍ଵଂ ଚାଭିଜଯେଦ୍ଯୁକ୍ତୋ ନୈରପେକ୍ଷ୍ଯେଣ ଶାନ୍ତଧୀଃ। ସମ୍ପଦ୍ଯତେ ଗୁଣୈର୍ମୁକ୍ତୋ ଜୀଵୋ ଜୀଵଂ ଵିହାଯ ମାମ୍

ମୁନି ଜଣେ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣକୁ ଅନୁସରଣ କରି ରଜ ଓ ତମ ଗୁଣକୁ ଜୟ କରେ; ଏବଂ ନିରାସକ୍ତ ଓ ଶାନ୍ତ ମନ ରଖି ସେ ସତ୍ତ୍ୱକୁ ମଧ୍ୟ ଜୟ କରେ; ଏହିପରି ଗୁଣମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଜୀବ ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ଛାଡ଼ି ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ଜୀଵୋ ଜୀଵଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଗୁଣୈଶ୍ଚାଶଯସମ୍ଭଵୈଃ। ମଯୈଵ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୂର୍ଣୋ ନ ବହିର୍ନାନ୍ତରଶ୍ଚରେତ୍

ଯେଉଁ ଜୀବ ଅନ୍ୟ ଜୀବ ଓ ଗୁଣମୂଳକ ଆକାଂକ୍ଷାରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ମୋରେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ; ସେ ଭିତରେ କିମ୍ବା ବାହାରେ ଚଳନ କରେ ନାହିଁ।

ଅଥୋ ଵିଭୂତିଂ ମମ ମାଯାଵିନସ୍ତାଂ ଐଶ୍ଵର୍ଯମଷ୍ଟାଙ୍ଗମନୁପ୍ରଵୃତ୍ତମ୍ । ଶ୍ରିଯଂ ଭାଗଵତୀଂ ଵାସ୍ପୃହଯନ୍ତି ଭଦ୍ରାଂ ପରସ୍ଯ ମେ ତେଽଶ୍ନୁଵତେ ତୁ ଲୋକେ

ଏହିପରି, ଯେମାନେ ମୋର ମାୟାଶକ୍ତି ଓ ଅଷ୍ଟପ୍ରକାର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଶ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ଏହି ଲୋକରେ ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

ନ କର୍ହିଚିନ୍ମତ୍ପରାଃ ଶାନ୍ତରୂପେ ନଙ୍କ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ନୋ ମେଽନିମିଷୋ ଲେଢି ହେତିଃ । ଯେଷାମହଂ ପ୍ରିଯ ଆତ୍ମା ସୁତଶ୍ଚ ସଖା ଗୁରୁଃ ସୁହୃଦୋ ଦୈଵମିଷ୍ଟମ୍

ମୋତେ ନିଷ୍ଠାରେ ଭଜନ କରୁଥିବା ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବର ଭକ୍ତମାନେ କେବେ ନଶିଯାନ୍ତି ନାହିଁ; କାଳର ଶସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ପ୍ରିୟ ଆତ୍ମା, ପୁଅ, ବନ୍ଧୁ, ଗୁରୁ, ସୁହୃଦ ଓ ଇଷ୍ଟଦେବତା ଭଳି।

ଇମଂ ଲୋକଂ ତଥୈଵ ଅମୁଂ ଆତ୍ମାନଂ ଉଭଯାଯିନମ୍ । ଆତ୍ମାନଂ ଅନୁ ଯେ ଚେହ ଯେ ରାଯଃ ପଶଵୋ ଗୃହାଃ

ଏହି ଲୋକ, ପରଲୋକ, ଉଭୟ ଦିଗରେ ଯିବା ଆତ୍ମା, ଏଠାରେ ଯେଉଁଠିକି ନିଜର ଭାବିଯାଏ—ଧନ, ପଶୁ, ଘର ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ।

ଵିସୃଜ୍ଯ ସର୍ଵାନ୍ ଅନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ମାମେଵଂ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖମ୍ । ଭଜନ୍ତି ଅନନ୍ଯଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ତାନ୍ମୃତ୍ଯୋରତିପାରଯେ

ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟକୁ ଛାଡ଼ି, ମୋତେ ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତିରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ମୋତେ ଭଜନ କରୁଥିବା ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ପାର କରାଏ।

ନାନ୍ଯତ୍ର ମଦ୍ଭଗଵତଃ ପ୍ରଧାନପୁରୁଷେଶ୍ଵରାତ୍ । ଆତ୍ମନଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଭଯଂ ତୀଵ୍ରଂ ନିଵର୍ତତେ

ମୋତେ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା ଏବଂ ପ୍ରଧାନ ପୁରୁଷ ନାୟକ ଭଗବାନ୍ ଛାଡ଼ି, କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଭୟର ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।

ମଦ୍ଭଯାଦ୍ ଵାତି ଵାତୋଽଯଂ ସୂର୍ଯସ୍ତପତି ମଦ୍ଭଯାତ୍ । ଵର୍ଷତୀନ୍ଦ୍ରୋ ଦହତ୍ଯଗ୍ନିଃ ମୃତ୍ଯୁଶ୍ଚରତି ମଦ୍ଭଯାତ୍

ମୋର ଭୟରେ ବାୟୁ ବହେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାପ ଦେଉଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ବୃଷ୍ଟି କରେ, ଅଗ୍ନି ପୁଡ଼େ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଚାଲିଯାଏ।

ଜ୍ଞାନଵୈରାଗ୍ଯଯୁକ୍ତେନ ଭକ୍ତିଯୋଗେନ ଯୋଗିନଃ । କ୍ଷେମାଯ ପାଦମୂଲଂ ମେ ପ୍ରଵିଶନ୍ତି ଅକୁତୋଭଯମ୍

ଯେଉଁ ଯୋଗୀମାନେ ଜ୍ଞାନ ଓ ବୈରାଗ୍ୟ ସହିତ ଭକ୍ତିଯୋଗ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିର୍ଭୟ ମୋର ପାଦପଦ୍ମକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ।

ଏତାଵାନ୍ ଏଵ ଲୋକେଽସ୍ମିନ୍ ପୁଂସାଂ ନିଃଶ୍ରେଯସୋଦଯଃ । ତୀଵ୍ରେଣ ଭକ୍ତିଯୋଗେନ ମନୋ ମଯ୍ଯର୍ପିତଂ ସ୍ଥିରମ୍

ଏହି ଲୋକରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମଙ୍ଗଳ ଏହିଏ—ତୀବ୍ର ଭକ୍ତିଯୋଗରେ ମନକୁ ମୋପରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଲଗାଇ ରଖିବା।

ସପ୍ତୋପରି କୃତା ଦ୍ଵାରଃ ପୁରସ୍ତସ୍ଯାସ୍ତୁ ଦ୍ଵେ ଅଧଃ । ପୃଥଗ୍ ଵିଷଯଗତ୍ଯର୍ଥଂ ତସ୍ଯାଂ ଯଃ କଶ୍ଚନେଶ୍ଵରଃ

ଉପରେ ସାତଟି ଦ୍ୱାର, ସାମ୍ନାରେ ଦୁଇଟି ଏବଂ ତଳେ ଦୁଇଟି ରହିଛି; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜଗତର ଚଳାଚଳ ପାଇଁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଏକ ଅଧିପତି ରହିଛନ୍ତି, ରାଜନ।

ପଞ୍ଚ ଦ୍ଵାରସ୍ତୁ ପୌରସ୍ତ୍ଯା ଦକ୍ଷିଣୈକା ତଥୋତ୍ତରା । ପଶ୍ଚିମେ ଦ୍ଵେ ଅମୂଷାଂ ତେ ନାମାନି ନୃପ ଵର୍ଣଯେ

ଏହି ଦ୍ୱାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚଟି ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ଗୋଟିଏ ଦକ୍ଷିଣରେ ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଉତ୍ତରରେ; ପଶ୍ଚିମରେ ଦୁଇଟି ରହିଛି। ଏବେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ନାମ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ରାଜନ।

ଖଦ୍ଯୋତାଽଽଵିର୍ମୁଖୀ ଚ ପ୍ରାଗ୍ ଦ୍ଵାରାଵେକତ୍ର ନିର୍ମିତେ । ଵିଭ୍ରାଜିତଂ ଜନପଦଂ ଯାତି ତାଭ୍ଯାଂ ଦ୍ଯୁମତ୍ସଖଃ

ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାର ଏକସାଥିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରୁ ଦ୍ୟୁମତ୍ସଖ ଆସି ସମସ୍ତ ଦେଶକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିଲେ, ମାନେ ଆଗକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିଲେ ।

ନଲିନୀ ନାଲିନୀ ଚ ପ୍ରାଗ୍ ଦ୍ଵାରୌ ଏକତ୍ର ନିର୍ମିତେ । ଅଵଧୂତସଖସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଵିଷଯଂ ଯାତି ସୌରଭମ୍

ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ନଳିନୀ ଓ ନାଳିନୀ ନାମକ ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାର ଏକଠି ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ସେଠାରୁ ଅବଧୂତସଖ ସୁଗନ୍ଧିତ ଦେଶକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।

ମୁଖ୍ଯା ନାମ ପୁରସ୍ତାଦ୍ ଦ୍ଵାଃ ତଯାଽଽପଣବହୂଦନୌ । ଵିଷଯୌ ଯାତି ପୁରରାଡ୍ ରସଜ୍ଞଵିପଣାନ୍ଵିତଃ

ପୁରର ସାମ୍ନାରେ ମୁଖ୍ୟା ନାମକ ଦ୍ୱାର ଥିଲା, ଯାହାପାଖରେ ବହୁତ ଦୋକାନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ନୌକା ଥିଲା । ସେଠାରୁ ପୁରର ରାଜା ରସ ଜଣା ଓ ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ସହିତ ଦେଶକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ ।

ପିତୃହୂର୍ନୃପ ପୁର୍ଯା ଦ୍ଵାଃ ଦକ୍ଷିଣେନ ପୁରଞ୍ଜନଃ । ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଦକ୍ଷିଣପଞ୍ଚାଲଂ ଯାତି ଶ୍ରୁତଧରାନ୍ଵିତଃ

ହେ ରାଜନ୍, ପୁରର ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାର ପିତୃହୂ ନାମକ । ସେଠାରୁ ପୁରଞ୍ଜନ ଦକ୍ଷିଣ ପଞ୍ଚାଳ ଦେଶକୁ ଶ୍ରୁତିଧାରୀମାନେ ସହିତ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ ।

ଦେଵହୂର୍ନାମ ପୁର୍ଯା ଦ୍ଵା ଉତ୍ତରେଣ ପୁରଞ୍ଜନଃ । ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଉତ୍ତରପଞ୍ଚାଲଂ ଯାତି ଶ୍ରୁତଧରାନ୍ଵିତଃ

ପୁରର ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାର ଦେବହୂ ନାମକ । ସେଠାରୁ ପୁରଞ୍ଜନ ଉତ୍ତର ପଞ୍ଚାଳ ଦେଶକୁ ଶ୍ରୁତିଧାରୀମାନେ ସହିତ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ ।

ଆସୁରୀ ନାମ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଦ୍ଵାଃ ତଯା ଯାତି ପୁରଞ୍ଜନଃ । ଗ୍ରାମକଂ ନାମ ଵିଷଯଂ ଦୁର୍ମଦେନ ସମନ୍ଵିତଃ

ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଆସୁରୀ ନାମକ ଦ୍ୱାର ରହିଛି । ସେଠାରୁ ପୁରଞ୍ଜନ ଗ୍ରାମକ ନାମକ ଦେଶକୁ ଅହଂକାର ସହିତ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ ।

ନିର୍‌ଋତିର୍ନାମ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଦ୍ଵାଃ ତଯା ଯାତି ପୁରଞ୍ଜନଃ । ଵୈଶସଂ ନାମ ଵିଷଯଂ ଲୁବ୍ଧକେନ ସମନ୍ଵିତଃ

ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ନିରୃତି ନାମକ ଦ୍ୱାର ରହିଛି । ସେଠାରୁ ପୁରଞ୍ଜନ ବୈଶସ ନାମକ ଦେଶକୁ ଲୋଭ ସହିତ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ ।

ଅନ୍ଧାଵମୀଷାଂ ପୌରାଣାଂ ନିର୍ଵାକ୍ ପେଶସ୍କୃତାଵୁଭୌ । ଅକ୍ଷଣ୍ଵତାମଧିପତିଃ ତାଭ୍ଯାଂ ଯାତି କରୋତି ଚ

ଆନ୍ଧ ଓ ଅବମୀଷା ନାମକ ଦୁଇଟି ପୁର ଦ୍ୱାର ନିରବ ଓ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ । ଯିଏ ଦୃଷ୍ଟି ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସେ ତାହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ।

ସ ଯର୍ହ୍ଯନ୍ତଃପୁରଗତୋ ଵିଷୂଚୀନସମନ୍ଵିତଃ । ମୋହଂ ପ୍ରସାଦଂ ହର୍ଷଂ ଵା ଯାତି ଜାଯାତ୍ମଜୋଦ୍ଭଵମ୍

ସେ ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ ଓ ବିଷୂଚୀ ସହିତ ଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଜନ୍ମଜାତ ମୋହ, ଆନନ୍ଦ କିମ୍ବା ଖୁସି ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ଜନାନୀ ଓ ସନ୍ତାନ ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ।

ଏଵଂ କର୍ମସୁ ସଂସକ୍ତଃ କାମାତ୍ମା ଵଞ୍ଚିତୋଽବୁଧଃ । ମହିଷୀ ଯଦ୍ ଯଦ୍ ଈହେତ ତତ୍ତଦ୍ ଏଵାନ୍ଵଵର୍ତତ

ଏଭଳି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲୀନ ଓ କାମନାରେ ଆସକ୍ତ, ମୂଢ଼ ଓ ଠକାଯାଇଥିବା ପୁରଞ୍ଜନ ତାଙ୍କର ରାଣୀ ଯେଉଁଠି ଚାହାଁନ୍ତି, ସେଠି ଚାଲିଥିଲେ ।

କ୍ଵଚିତ୍ପିବନ୍ତ୍ଯାଂ ପିବତି ମଦିରାଂ ମଦଵିହ୍ଵଲଃ । ଅଶ୍ନନ୍ତ୍ଯାଂ କ୍ଵଚିଦଶ୍ନାତି ଜକ୍ଷତ୍ଯାଂ ସହ ଜକ୍ଷିତି

କେବେ ତାଙ୍କ ରାଣୀ ମଦ୍ୟପାନ କଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ପିଉଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଖାଇଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଖାଉଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଭୋଗ କଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ସହ ଭୋଗ କରୁଥିଲେ ।

କ୍ଵଚିଦ୍ଗାଯତି ଗାଯନ୍ତ୍ଯାଂ ରୁଦତ୍ଯାଂ ରୁଦତି କ୍ଵଚିତ୍ । କ୍ଵଚିଦ୍ ହସନ୍ତ୍ଯାଂ ହସତି ଜଲ୍ପନ୍ତ୍ଯାମନୁ ଜଲ୍ପତି

କେବେ ତାଙ୍କ ଗାଇଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଗାଉଥିଲେ; ତାଙ୍କ କାନ୍ଦିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ କାନ୍ଦୁଥିଲେ; କେବେ ତାଙ୍କ ହସିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ହସୁଥିଲେ; ତାଙ୍କ କଥା କହିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ପଛରେ କହୁଥିଲେ ।

କ୍ଵଚିଦ୍ ଧାଵତି ଧାଵନ୍ତ୍ଯାଂ ତିଷ୍ଠନ୍ତ୍ଯାମନୁ ତିଷ୍ଠତି । ଅନୁ ଶେତେ ଶଯାନାଯାଂ ଅନ୍ଵାସ୍ତେ କ୍ଵଚିଦାସତୀମ୍

କେବେ ତାଙ୍କ ଦୌଡ଼ିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଦୌଡ଼ୁଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଦଢ଼ିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଦଢ଼ୁଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଶୋଇଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ପାଖରେ ଶୋଇଥିଲେ; କେବେ ତାଙ୍କ ବସିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ସହ ବସୁଥିଲେ ।

କ୍ଵଚିତ୍ ଶ୍ରୃଣୋତି ଶ୍ରୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଯାଂ ପଶ୍ଯନ୍ତ୍ଯାମନୁ ପଶ୍ଯତି । କ୍ଵଚିତ୍ ଜିଘ୍ରତି ଜିଘ୍ରନ୍ତ୍ଯାଂ ସ୍ପୃଶନ୍ତ୍ଯାଂ ସ୍ପୃଶତି କ୍ଵଚିତ୍

କେବେ ତାଙ୍କ ଶୁଣିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣୁଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଦେଖିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁଥିଲେ; କେବେ ତାଙ୍କ ଘ୍ରାଣ କଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଘ୍ରାଣ କରୁଥିଲେ; ତାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିଲେ ।