ଓଡ଼ିଆ ଉପନ୍ୟାସ ରୂପେ ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତର ଦିଏଯିଥିବା ଶ୍ଳୋକଗୁଡିକୁ ଅନୁସରି ଏହିଭଳି କଥା ହେଉଛି— ପଣ୍ଡବମାନେ ଗୁରୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଓ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ଆମେ ଏହି ଭୂମିରେ ସବୁଠୁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ। ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆମେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନାମରେ ମାତ୍ର, କିନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କ ଠାରୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶୁଭ କଥାର ଅମୃତ ନିତି ନିତି ପାନ କରୁଛୁ।