ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କରି ତାଙ୍କର ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହି ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରିଥିବୀରେ ପରିକ୍ଷିତ୍ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, କାରଣ ସେ ଆଗରୁ ଦେଖିଥିବା ଘଟଣାକୁ ଚିନ୍ତା କରି ଏହି ଜଗତରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ। ଏହି ରାଜକୁମାର ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ପରି ତ୍ୱରିତ ଭାବରେ ବଢିଲେ, ତାଙ୍କ ପିତା ପ୍ରତିଦିନ ଜଣେ ସନ୍ତାନକୁ ଜଳ ଦେଉଥିବା ପରି ନିଜ ପୁଅକୁ ଉପଚାର କରିଥିଲେ। ଏହି ଅପରାଧର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଧନ ଉପଲବ୍ଧ କରି ଅନ୍ୟ କିଛି ଉପାୟ ବିଚାର କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଟାକ୍ସ ଓ ଜରିମାନା ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ। ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି, ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ବହୁତ ଧନ ଆଣିଦେଲେ। ଏହି ଭାବରେ ସଂଗ୍ରହିତ ଧନ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତିନି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରି, ହରିଙ୍କୁ ବଡ଼ ଭୟ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କଲେ। ରାଜାଙ୍କ ନିମନ୍ତ୍ରଣରେ, ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କ ଅଭିଷେକ କରି, ତାଙ୍କ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମରେ କିଛି ମାସ ରହିଲେ। ପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟମାନେ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ଯଦୁମାନେ ସହିତ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଯାଇଗଲେ। ହରିଙ୍କ ଏହି ଶିଶୁକାଳର କାର୍ଯ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା, ବ୍ରଜର ଶିଶୁମାନେ ତାଙ୍କ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଥିଲେ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିଥିଲେ। ଏହି କଥା କୌଣସି ଆଶ୍ଚର୍ୟ ନୁହେଁ, କାରଣ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମାନବ ରୂପ ଧରି ଲୀଳା କରିଥିବା; ଏକା ଅଘା ମଧ୍ୟ, ଯାହାର ପାପ ତାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶରେ ଧୋଇଗଲା, ଆତ୍ମା ତୁଳ୍ୟ ପଦ ପାଇଲେ, ଯାହା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପାଇବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ଯିଏ କେବଳ ଏକବାର ମନରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତିମା ରଖିଥିଲେ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତିର ପଥ ପାଇଲେ; ତେଣୁ ଯିଏ ମୋହ ହୀନ, ନିତ୍ୟ ଆତ୍ମାନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ, ସେ କେତେ ଉଚ୍ଚ ପଦ ପାଇବେ! ସୂତ ମୁନି କହିଲେ: ଏହିପରି, ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଶ୍ଚର୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣି, ତାଙ୍କ ମନ ପବିତ୍ର କଥାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଇ, ସୁକଦେବଙ୍କୁ ପୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ରାଜା କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହରିଙ୍କ ଶିଶୁକାଳର କାର୍ଯ୍ୟ କିପରି ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଶିଶୁମାନେ ଗାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଘଟଣା ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ଘଟିଥିଲା? ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ୟ କାହାଣୀ ମୋତେ କହିଦିଅ, ମହାଯୋଗୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ; ଏହି ହରିଙ୍କ ମାୟାର କାର୍ଯ୍ୟ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ। ଆମେ ଜଗତରେ ସବୁଠୁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ, ଯଦିଓ ନାମରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ, କିନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁସୃତ କରି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅମୃତ କଥା ପିଇଉଛୁ। ଶ୍ରୀ ସୂତ କହିଲେ: ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲାପରେ, ବଦରାୟଣଙ୍କ ପୁଅ, ଯାହାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅନନ୍ତ ହୃଦୟରେ ବିଲିନ ଥିଲା, ସେ ସ୍ମୃତିରେ ଆସି, ଅନ୍ତର ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇ, ଏହି ଭାଗବତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତକୁ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଆପଣ ଯେପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଲୀଳା ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଛି। ଯିଏ କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ଏକବାର ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ "ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର" କହେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଅନନ୍ତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ଜାଣି, ତାଙ୍କ ମହିମା ଗାଇଲେ, ସେ ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଶୁଧ କରିଦିଅନ୍ତି, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ତୀବ୍ର ପବନ ଅନ୍ଧାର ଓ ମେଘକୁ ଦୂର କରେ। ଯେଉଁ କଥା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମାକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେନି, ତାହା ଅସତ୍ୟ, ଅଶୁଭ, ଅପୂନ୍ୟ; ଏକମାତ୍ର ତାହା ସତ୍ୟ, ଶୁଭ, ପବିତ୍ର, ଯେଉଁଠି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୁଣ ଉଦ୍ଭାସିତ ହୁଏ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମା ଗାଇଲେ ଏହି କଥା ସଦା ନୂତନ, ମନକୁ ଉତ୍ସବ ଦେଉଥିବା, ଦୁଃଖର ସାଗରକୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦିଏ। ଯେଉଁ ଶବ୍ଦ କୌଣସି ଅଳଙ୍କାର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ହରିଙ୍କ ମହିମା ଉଚ୍ଚାରଣ କରେନି, ସେ କାଉଁଠି ସ୍ନାନ କରିଥିବା ପରି; ଯେଉଁଠି ଅଚ୍ୟୁତ ଅଛନ୍ତି, ଏକାମାତ୍ର ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଅନନ୍ତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମ ଓ ଗୁଣ ଥିବା କଥା, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଚ୍ଛନ୍ଦ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଲୋକଙ୍କ ପାପକୁ ଧୋଇଦିଏ; ମହାତ୍ମାମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣନ୍ତି, ଗାନ କରନ୍ତି, ପାଠ କରନ୍ତି। ଅନିଷ୍କାମ କର୍ମ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ବିନା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏନି; ତେଣୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ କର୍ମ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ନହେଲେ ଲାଭ ଦେଉନି। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯଶ ଓ ନିଜ ଲାଭ ପାଇଁ, ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ, ତପସ୍ୟା, ଅଧ୍ୟୟନ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ, ଏକାମାତ୍ର ସେ ଉତ୍ତମ ଯେଉଁଠି ଶ୍ରୀଧରଙ୍କ ଚରଣକୁ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବରେ ମନେ ପକାଯାଏ, ହରିଙ୍କ ଗୁଣ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶୁଣିବା ଓ ଗାଇବା ଦ୍ୱାରା। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚରଣ ଚିନ୍ତନ କଲେ ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ କ୍ଷୟ ହୁଏ, ଶୁଭ ଦିଏ; ମନକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ ପ୍ରଭୁପ୍ରତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ଦିଏ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଭୂତି ଦେଉଥିବା ବିବେକ ଦିଏ। ଏହି ଦ୍ୱିଜମାନେ, ତୁମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, କାରଣ ତୁମେ ସଦା ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଛ; ସେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ନିଶ୍ଚଳ କରିଥିଲେ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱକୁ ସ୍ମରଣ କରିଛି, ଯାହା ଆଦିକାଳରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଥିଲି, ଯେବେ ପରିକ୍ଷିତ୍ ରାଜା ଉପବାସ କରୁଥିଲେ, ବଡ଼ ଋଷି ଓ ଦୃଷ୍ଟିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୁଁ ଏପରି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟ କଥା କହିଛି, ଯାହାର ମହିମା ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ କ୍ଷୟ କରେ। ଯିଏ ଏହି କଥାକୁ ଅଚଳ ମନ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦିନକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ପଢ଼ିବା କରେ, ସେ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରେ। ଏହା ଦ୍ୱାଦଶୀ କିମ୍ବା ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଶୁଣିଲେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ମିଳେ; ଉପବାସ ଓ ନିୟମ ରେ ପଢ଼ିଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଯିଏ ଉପବାସ ଓ ନିୟମ ରେ ପୁଷ୍କର, ମଥୁରା, କିମ୍ବା ଦ୍ୱାରକାରେ ଏହି ସଂଗ୍ରହ ପଢ଼େ, ସେ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।