ପୁଷ୍କର, ବେଦବାହୁ, ଶ୍ରୁତଦେଵ, ସୁନନ୍ଦନ, ଚିତ୍ରବାହୁ, ବିରୂପ, କବି ଏବଂ ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ—ଏହିମାନେ ମଧୁଶତ୍ରୁଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ନାମ। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ। ସେ ଶୂରବୀର ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରୁକ୍ମିଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ଅପୂର୍ବ ପୁତ୍ର ଅନିରୁଦ୍ଧ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ, ଯିଏ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତିରେ ସମାନ ଥିଲେ। ଏହି ଅନିରୁଦ୍ଧ, ପୁନଃ ରୁକ୍ମିଙ୍କ ନାତିଁ କୁ ବିବାହ କଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ବଜ୍ର ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଯଦୁବଂଶର ବିନାଶ ପରେ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚି ରହିଲେ। ବଜ୍ରଠାରୁ ପ୍ରତିବାହୁ, ପ୍ରତିବାହୁଠାରୁ ସୁବାହୁ, ସୁବାହୁଠାରୁ ଶାନ୍ତସେନ, ଏବଂ ଶାନ୍ତସେନଠାରୁ ଶତସେନ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହି ବଂଶରେ କେହି ଦରିଦ୍ର, ଅଲ୍ପସନ୍ତାନ, ଅଲ୍ପାୟୁ, ଦୁର୍ବଳ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିହୀନ ହୋଇ ଜନ୍ମିଲେ ନାହାନ୍ତି। ହେ ରାଜା, ଯଦୁବଂଶର ପୁରୁଷମାନଙ୍କର କର୍ମଗାଥା ଏତେ ବିଶାଳ ଯେ, ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ମଧ୍ୟ ଗଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଶୁଣାଯାଏ ଯେ, ଯଦୁବଂଶରେ ତିନି କୋଟି ଏଠାରେ ଅଠାର ହଜାର ରାଜପୁତ୍ର ଥିଲେ, ସେମାନେ ପାରିବାରିକ ଆଚାର୍ୟମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଶିକ୍ଷା ନେଉଥିଲେ। ଏମାନେ ଏତେ ବିଶାଳ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଆହୁକ ମଧ୍ୟ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବେସିଥିଲେ। ଏହି ଯଦୁବଂଶରେ ନରଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଦାଇତ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବ-ଦାନବ ସଂଗ୍ରାମରେ ବଧ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଦେହଧାରଣ କରି ମାନବମାନେ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ, ହେ ରାଜା, ହରିଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଦେବତାମାନେ ଯଦୁବଂଶର ଏକଶେ ଖାନଦାନରେ ଅବତରଣ କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଭଗବାନ୍ ହରି ତାଙ୍କ ଶାସନ ଦ୍ୱାରା ମହତ୍ତ୍ଵର ମାନକ ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଯଦୁମାନେ ଉନ୍ନତି ଲାଭ କଲେ। ଭୃଷ୍ଣିମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭାବରେ ଏତେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇଯାଇଥିଲେ, ଯେ ସେମାନେ ଶୟନ, ଆସନ, ଚାଲିବା, କଥାବାର୍ତ୍ତା, ଖେଳ, ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟାରେ ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ଅନୁଭବ କରିପାରୁ ନଥିଲେ। ଭଗବାନ୍ କୃଷ୍ଣ ଯଦୁବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ପୃଥିବୀକୁ ପବିତ୍ର କରିଦେଲେ; ସ୍ୱର୍ଗ ଗଙ୍ଗା ତାଙ୍କ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନରେ ପବିତ୍ର ହେଲା; ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା ବା ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ମାନ୍ୟ, ଅଜୟ ଭଗବାନ୍ ଦ୍ୱାରା ବଶୀଭୂତ ହୋଇ ନିଜ ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ଅବଲମ୍ବନ କଲେ; ତାଙ୍କ ନାମ ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାରେ ଅଶୁଭତା ଦୂର ହୁଏ ଏବଂ ଏହି ବଂଶ ପବିତ୍ର ହେଉଛି। କୃଷ୍ଣ, କାଳଚକ୍ରଧାରୀ, ପୃଥିବୀର ଭାର ହରିଲେ—ଏହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ। ସମସ୍ତ ଭୂତମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ଭଗବାନ୍, ଯାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଦେବକୀଙ୍କୁ ହୋଇଥିବା କହାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଦୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ସ୍ୱୟଂ ଭୁଜାଦ୍ୱାରା ଅଧର୍ମକୁ ନଶ୍ୱର କରିଦେଲେ; ତାଙ୍କ ଚମତ୍କାର ସ୍ମିତାନ୍ୱିତ ମୁହଁ ଚରାଚର ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ; ଏବଂ ତିନି ବ୍ରଜ ଓ ନଗର ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଅନଙ୍ଗକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ।