ଏହି ଭାଗରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନର ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି। ଯେଉଁ ମହିଳାମାନେ ପ୍ରେମରେ ଭରି ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ସେବା କରିଥିଲେ—ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ କେତେ ଅପାର ଥିଲା, ତାହା କହିବା ଅସମ୍ଭବ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜେ ବେଦର ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରି ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନରେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମର ଉତ୍ତମ ଆଦର୍ଶ ଦେଖାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଗୃହସ୍ଥମାନେ କିପରି ଜୀବନ ଯାପନ କରିବେ, ତାହା ସ୍ୱୟଂ ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରମାଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୃହରେ ସୋଳହ ହଜାର ଏବଂ ଏକ ଶତାଧିକ ରାନୀ ଥିଲେ। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଷ୍ଟ ରାନୀ, ଯାହାଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଥିଲେ ରୁକ୍ମିଣୀ, ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁକୁଟମଣି ସ୍ୱରୂପ ଥିଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାନୀଙ୍କୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦଶଜଣ ପୁଅ ଦାନ କରିଥିଲେ, ଏପରି ଯେପରି ସେଉଁଠି ରାନୀ ଥିଲେ, ତେପରି ପୁଅ ଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ ବୀରତାରେ ଅତିଶୟ, ମଧ୍ୟରୁ ଅଠାର ଜଣ ରଥୀ ଯୋଧ୍ୟା ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ନାମ ହେଉଛି: ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଭାନୁ, ସାମ୍ବ, ମଧୁ, ବୃହଦ୍ଭାନୁ, ଚିତ୍ରଭାନୁ, ବୃକ, ଅରୁଣ, ପୁଷ୍କର, ବେଦବାହୁ, ଶ୍ରୁତଦେବ, ସୁନନ୍ଦନ, ଚିତ୍ରବାହୁ, ବିରୂପ, କବି ଓ ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ। ଏହି ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଯିଏ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ପୁଅ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ଶୂର ଓ ଶୂରବୀର। ସେଇ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରୁକ୍ମିଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ଅନିରୁଦ୍ଧ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି ଥିଲା। ଏହି ଅନିରୁଦ୍ଧ ରୁକ୍ମିଙ୍କ ନାତିକୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ବଜ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ଯଦୁବଂଶର ବିନାଶ ସମୟରେ ବଞ୍ଚି ରହିଲେ। ବଜ୍ରଠାରୁ ପ୍ରତିବାହୁ, ପ୍ରତିବାହୁଠାରୁ ସୁବାହୁ, ସୁବାହୁଠାରୁ ଶାନ୍ତସେନ ଓ ତାଙ୍କଠାରୁ ଶତସେନ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ବଂଶରେ କେହି ଦରିଦ୍ର, ସନ୍ତାନହୀନ, ଅଲ୍ପାୟୁ, ଦୁର୍ବଳ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଅଭକ୍ତ ଥିଲେ ନାହିଁ। ରାଜନ୍, ଏତେ ଯଦୁବଂଶୀ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ—ତାଙ୍କର ଲେଖା କରିବାକୁ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଲାଗିଯିବ।