ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ କଥାର ଶେଷ ଅଂଶରେ, କୁମାରମାନେ କହିଲେ—ଏଠାରେ ବିଜୟ ଉଚ୍ଚାରଣ, ସମ୍ମାନ ଶବ୍ଦ, ଶଂଖ ଧ୍ୱନି ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଭିକାରୀମାନଙ୍କୁ ଧନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଶ୍ରୋତା ବିରକ୍ତି ଅଟୁଟ ରଖିଥାନ୍ତି, ତେବେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ବଜାଇବା ଉଚିତ; ଯଦି ଗୃହସ୍ଥ, ତେବେ କର୍ମ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ଲୋକ ପାଇଁ ଯଥାଯଥି ଧାରା ଅନୁସାରେ ଖିର, ମଧୁ, ଘୀ ଓ ତିଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ଦଶମ ଷ୍ଟ୍ୟାନ୍ତ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବରେ। ବିକଳ୍ପ ଭାବେ, ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅଗ୍ନି ଆହୁତି ଦେଇ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକାଗ୍ରତା ରଖିବା ଉଚିତ, କାରଣ ପୁରାଣ ଶ୍ରୀମନ୍ ତୁଳ୍ୟ। ଯଦି ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଜ୍ଞାନୀ ଜନେ ଏହାର ଦ୍ରବ୍ୟ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇ ଫଳ ଲାଭ କରିବା ଉଚିତ, ବିଭିନ୍ନ ବାଧା, ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା କିମ୍ବା ଅତିକ୍ରମ ଦୂର କରିବାକୁ। ଦୋଷ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏକ ହଜାର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଦ୍ୱାରା ସବୁ କିଛି ଫଳଦାୟି ହୁଏ, କାରଣ ଏଠାରେ ତୁଳନାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କିଛି ନାହିଁ। ଏହା ପରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖିର ଓ ମଧୁ ଖାଇବାକୁ ଦେଇବା ଓ ଏକ ଗାଁ ଓ ସୁନା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ସମ୍ଭବ, ତିନି ପଲା ଓଜନର ସୁନା ରୁ ସିଂହ ତିଆରି କରି, ତାହାରେ ଭାଗବତ ଗ୍ରନ୍ଥ ଲିଖା ରଖିବା ଉଚିତ। ଯଥାଯଥି ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଓ ଦାନ, ଉପଯୁକ୍ତ ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ, ଶୁଭ୍ର ଗନ୍ଧ ଦେଇ, ସଂୟମୀ ଓ ପୂଜ୍ୟ ଅଧ୍ୟାପକଙ୍କୁ ଆଦର କରିବା ଦରକାର। ଜ୍ଞାନୀ ଜନେ ଏହା ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଦେଇଲେ, ସଂସାର ବନ୍ଧନ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ଏହି ଶୁଭ୍ର ପୁରାଣ, ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ, ଫଳଦାୟି; ଧର୍ମ, କାମ, ଅର୍ଥ, ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତିର ଉପାୟ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କୁମାରମାନେ କହିଲେ: ଏପରି ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲୁ; ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ଯେହেতୁ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ନିଜେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ତାପରେ ସୂତ କହିଲେ: ଏପରି କହି, ସେ ମହାତ୍ମାମାନେ ଭାଗବତ କଥା କହିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ଶୁଭ୍ର ଓ ଭୋଗ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ସାତ ଦିନ ଧରି, ସମସ୍ତ ନିୟମିତ ମନ ରଖି, ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ; ଏପରି ଶେଷରେ ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବ ଶ୍ରୀମନ୍ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ଏହି ଶେଷରେ ଜ୍ଞାନ, ବିରକ୍ତି ଓ ଭକ୍ତିର ଶକ୍ତି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହେଲା; ଏକ ଯୁବକ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କଲା। ନାରଦ, ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦରେ ଅତିବିହ୍ଵଳ ହେଲେ, ସର୍ବଦେହ ଖୁସିରେ ଭରିଗଲା। ଏପରି, ଦ୍ରଢ଼ ଭାବରେ ଶୁଣି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନାରଦ, ହାତ ଯୋଡି, ଭାବରେ ଗଳା ଅଟକି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିଲେ: “ମୁଁ ଧନ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମେ ଦୟାରେ ପାଳିତ; ଆଜି ମୁଁ ହରିଙ୍କୁ ପାଇଛି, ପାପ ଦୂର କରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ। ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରବଣକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବି—କାରଣ ଏହି ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବୈକୁଣ୍ଠ ନିବାସୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପାଇଛି।” ଏହି ସମୟରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବ ନାରଦ କହୁଥିବାବେଳେ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ନାୟକ ଶୁକ ଆସିଗଲେ, ଚାରିପାଖ ଘୁଞ୍ଚି। ଏହି ସମୟରେ, ଷୋଳେ ବର୍ଷର ଉମ୍ରା Vyāsaଙ୍କ ପୁଅ, ଜ୍ଞାନ ମହାସାଗରର ଚନ୍ଦ୍ର, ଆସିଲେ; କଥାର ଶେଷ ରେ, ନିଜ ଲାଭରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଭାଗବତ କଥାକୁ ପ୍ରେମରେ, ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସଭା ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ତେଜ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହୋଇ, ଉଠି ମହାସନ ଦେଲେ; ଦେବମୁନି ନାରଦ ଆଦର ଦେଲେ, ଶୁକ ଆରମ୍ଭ କଲେ: “ମୋ ଶୁଭ୍ର ଶବ୍ଦ ଶୁଣ।" ଶୁକ କହିଲେ: “ଭାଗବତ ବେଦର ଚିନ୍ତାମଣି ଗଛର ପକ୍କ ଫଳ, ଶୁକଙ୍କର ମୁଖର ଅମୃତରେ ଉତ୍ପନ୍ନ; ଏ ଭୂମିର ରସଜ୍ଞ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଏହି ଭାଗବତର ରସକୁ ବାରମ୍ବାର ପିଇବା। ଏଠି, ବାଦରାୟଣଙ୍କ ଲିଖିତ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତରେ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅପବିତ୍ର ଧର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଛି; ଏହି ଶୁଭ୍ର ହୃଦୟ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖକୁ ଉପଡ଼ି ଦେଇ, ତଥ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଛି। ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ; ଏଠି, ପ୍ରଭୁ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ହୃଦୟରେ ବନ୍ଧିଯାନ୍ତି।" "ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ପୁରାଣମାନଙ୍କ ମୁକୁଟମଣି, ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ଧନ; ଏଠି ପରମହଂସମାନଙ୍କ ନିର୍ମଳ ଜ୍ଞାନ ଗାଯାଯାଇଛି। ଏଠି କର୍ମହୀନ ଜ୍ଞାନ, ଜ୍ଞାନ, ବିରକ୍ତି, ଭକ୍ତି ପ୍ରକାଶିତ; ଏହି ଶ୍ରବଣ, ପାଠ ଓ ଭକ୍ତିରେ ଚିନ୍ତନ କରିଲେ, ମୁକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ।" "ସ୍ୱର୍ଗ, ସତ୍ୟଲୋକ, କୈଳାଶ, ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଏହି ରସ ମିଳେନାହିଁ; ତେଣୁ, ଧନ୍ୟ ଲୋକମାନେ, ସଦା ଏହି ରସ ପିଇବା—କେବେ ଛାଡ଼ିବେନାହିଁ।" ସୂତ କହିଲେ: ବାଦରାୟଣ (ବ୍ୟାସ) ସଭାରେ ଏପରି କହୁଥିବାବେଳେ, ହରି ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ବଲି, ଉଦ୍ଧବ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଘିରି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ; ଦେବମୁନି ନାରଦ ତାଙ୍କୁ ଆଦର କଲେ। ପ୍ରଭୁ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖି, ତେଜସ୍ୱୀ ମହାସନ ଉପରେ ବସି, ସମସ୍ତେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାପରେ ଶିବ ପାର୍ବତୀ ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମା ମନ୍ଦାର ଫୁଲର ଆସନରେ, ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଝାନ୍ଜ, ଉଦ୍ଧବ ଘଣ୍ଟା, ଦେବମୁନି ନାରଦ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଦ୍ୟ ଭିଣା, ଅର୍ଜୁନ ତାଲର ନାୟକ ହେଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ମୃଦଙ୍ଗ ବଜାଇ, ‘ବିଜୟ! ବିଜୟ! କୁମାରମାନେ, କେତେ ଦକ୍ଷ ତୁମେ!’ କହିଲେ; ସମ୍ମୁଖରେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପୁଅ ଶୁକ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ପାଠ କଲେ। ମଧ୍ୟରେ, ତିନି ଜଣ (ହରି, ଶିବ, ବ୍ରହ୍ମା) ଏକାଠି ନୃତ୍ୟ କରି, ଦେବଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚମକୁଥିଲେ। ଏ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଶଂସା ଦେଖି, ହରି କହିଲେ: “ମନର ଭକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ମୋତେ ଏକ ଭିକ୍ଷା ମାଗ; ଏ ଉଚ୍ଚାରଣ ଓ ପ୍ରଶଂସାରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ।" ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସମସ୍ତେ ଭକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି, ହରିଙ୍କୁ କହିଲେ: “ପାହାଡ଼, ସର୍ପ ଓ ସମସ୍ତ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଗୀତରେ, ତୁମେ ସ୍ମରଣ ହେଉ—ଏହି ଆମର ଇଚ୍ଛା।” ଅଚ୍ୟୁତ ‘ତଥାସ୍ତୁ’ କହି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ନାରଦ, ଶୁକ ଓ ଅନ୍ୟ ତପସ୍ୱୀମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚରଣରେ ନମସ୍କାର କଲେ। ଆନନ୍ଦରେ, ମୋହ ଦୂର କରି, ସମସ୍ତେ ଦିବ୍ୟ କଥାର ରସ ପିଇ ବିଦାୟ ହେଲେ। ଏହି ଭକ୍ତି, ନିଜ ପୁଅମାନେ ସହିତ ରକ୍ଷିତ, ଶୁକ ନିଜ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଅଟୁଟ ରଖିଲେ।