ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ, ପ୍ରଭୁ ଦାରୁକା ଆଣିଥିବା ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଋଷିମାନେ ସହିତ ଏକସାଥି ଵିଦେହ ଦେଶକୁ ଯାଇଲେ। ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ନାରଦ, ବାମଦେବ, ଅତ୍ରି, କୃଷ୍ଣ, ରାମ, ଅସିତ, ଅରୁଣି, ମୁଁ, ବୃହସ୍ପତି, କଣ୍ଵ, ମୈତ୍ରେୟ, ଚ୍ୟବନ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଋଷିମାନେ ଥିଲେ। ରାଜା, ପ୍ରଭୁ ଯେଉଁଠିଯେଉଁଠି ଯାଇଥିଲେ, ସେଉଁଠିର ନାଗରିକ ଓ ଲୋକମାନେ ଉପହାର ନେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବାକୁ ଆସୁଥିଲେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ ଗ୍ରହମାନେ ସାଙ୍ଗ ହୋଇ ଦେଖିବାକୁ ଆସନ୍ତି। ଆନର୍ତ, ଧନ୍ବ, କୁରୁ, ଜାଙ୍ଗଳ, କଙ୍କ, ମତ୍ସ୍ୟ, ପାଞ୍ଚାଳ, କୁନ୍ତି, ମଧୁ, କେକୟ, କୋଶଳ, ଅର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଦେଶର ଲୋକମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମନୋହର ପଦ୍ମମୁଖ, ଦୟାଳୁ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଦାୟାଳୁ ହସ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ଆଖିରେ ଆଖି ଦେଖୁଥିଲେ, ରାଜା, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ସମେତ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ, ତିନି ଜଗତର ଗୁରୁ ସେମାନେକୁ ନିରାପତ୍ତା ଓ ତାଙ୍କର ଦେହର ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଆକାଶ ପରି ଶୁଭ୍ର ଗୀତ ଗାଇ, ମିଶ୍ର ଦିଶାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଯାହା ଦୁଃଖ ନଷ୍ଟ କରିଥାଏ, ଏପରି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶନେ ଶନେ ବିଦେହ ଦେଶକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ଆଗମନ ଶୁଣି ନାଗରିକ ଓ ଦେଶବାସୀମାନେ ଉଲ୍ଲାସରେ ଉପହାର ନେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଆସିଲେ। ଏହି ଦେଖି, ସେମାନେ ଅନନ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ମୁହଁ ଫୁଲିଗଲା, ହାତ ଯୋଡି ନମସ୍କାର କଲେ, ଏହି ଋଷିମାନେ ଯେଉଁଠି ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ କେବଳ ଶୁଣିଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଜଗତର ଗୁରୁ ନିଜ ଦୟା ଦେବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି ଭାବି, ମିଥିଲାର ରାଜା ଜଣକ ଓ ଶ୍ରୁତଦେବ, ଦୁଇଜଣ ଏକାସାଥି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ହାତ ଯୋଡି, ଦୁଇଜଣେ ଏକସାଥି ଦାଶାର୍ହ (କୃଷ୍ଣ) ଓ ତାଙ୍କ ସହିତ ଆସିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ, ଦୟାକରି ଏକାସାଥି ଅତିଥି ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତୁ। ପ୍ରଭୁ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଭାବନା ଅନୁଭବ କରି, ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ଏକାସାଥି ଦୁଇ ଘରକୁ ଅପରିଚିତ ଭାବରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଜଣକ ମହାମନା, ଦୂର ଦେଶର ଅତିଥିମାନେ ଏବଂ ମନ୍ଦ ଚରିତ୍ର ଅତିଥିମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଘରକୁ ନେଇ, ଉତ୍ତମ ଆସନରେ ବସାଇ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଣିଲେ। ଭକ୍ତିରେ ମନ ଭରି, ଆନନ୍ଦ ଓ ଅଶ୍ରୁ ଆଖିରେ, ଜଣକ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏବଂ ଋଷିମାନେଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ନମସ୍କାର କଲେ, ପାଦପଦ୍ମ ଧୋଇ, ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ ନେଇଲେ। ପରିବାର ସହିତ ଏହି ଜଳ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି, ସୁଗନ୍ଧ, ମାଳା, ବସ୍ତ୍ର, ଧୂପ, ଦୀପ, ଉପହାର, ଗାଈ ବଳଦ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ। ମଧୁର ବାଣୀରେ ଅତିଥିମାନେ ଖୁସି କରି, ଏଉଁଠି ବସିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମକୁ ମୃଦୁ ଭାବରେ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଆନନ୍ଦରେ କଥା କଲେ। ତା'ପରେ, ବହୁଳାଶ୍ୱ ରାଜା କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ନିଜରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଦ୍ରଷ୍ଟା, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପଦ୍ମପଦ୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିବା ଦିନରେ ଆପଣ ଆମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆସିଛନ୍ତି।" "ନିଜ ଉକ୍ତି ପୂରଣ କରିବାକୁ ଆପଣ ଆମେ ପ୍ରତି ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇଛନ୍ତି, କାରଣ ଆପଣ ମନେ କହିଥିଲେ ଯେ ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅତି ପ୍ରିୟ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବ୍ରହ୍ମାଠୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ।" "କିଏ ଆପଣଙ୍କ ପଦ୍ମପଦ୍ମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବେ, ଏ ନିର୍ମୋହ ଶାନ୍ତ ଋଷିମାନେ ପାଇଁ ଆପଣ ଆତ୍ମା ଦାନ କରିଥାନ୍ତି।" "ଆପଣ ଯଦୁବଂଶରେ ଅବତରଣ କରି, ଏହି ଜଗତର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଦେଇ, ତିନି ଜଗତର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥାନ୍ତି।" "ଅବିନାଶୀ ଜ୍ଞାନର ଅଧିଷ୍ଠାତା, ନାରାୟଣ, ଶାନ୍ତ ତପସ୍ଵୀ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ପ୍ରଭୁ, ଦୟାକରି ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ କିଛି ଦିନ ଆମ ଘରେ ବସନ୍ତୁ, ନିମି ବଂଶକୁ ଆପଣଙ୍କ ପାଦଧୂଳିରେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ।" ରାଜାଙ୍କ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଗ୍ରହଣ କରି, ଜଗତର ନିର୍ମାତା ପ୍ରଭୁ ମିଥିଲାର ନର-ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଆଣି, ସେଉଁଠି ବସିଲେ। ଶ୍ରୁତଦେବ ଅତି ଉଲ୍ଲାସରେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ଜଣକ ପରି ଘରକୁ ନେଇ, ଋଷିମାନେକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଅନନ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ, ମୁଣ୍ଡା ହେବାରେ ପୋଶାକ ହେଲା। ଘାସ ଓ ବୃଷ ଚର୍ମର ଆସନ ଦେଇ, ପ୍ରଭୁ ଓ ଋଷିମାନେକୁ ଘରରେ ବସାଇ, ପରିବାର ସହିତ ଚରଣ ଧୋଇ ପୂଜା କଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଶ୍ରୁତଦେବ, ତାଙ୍କ ପରିବାର ଓ ଘରବାସୀମାନେ ସ୍ନାନ କରି, ନିଜ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେବାରେ ଅତି ଖୁସି ହେଲେ। ଫଳ, ସୁଗନ୍ଧ ମୂଳ, ପବିତ୍ର ଜଳ, ମାଟି, ଗୋ-ଉତ୍ପାଦ, ତୁଳସୀ, ଦର୍ଭା ଓ ପଦ୍ମ ଦେଇ ଶୁଭ କ୍ରିୟାରେ ପୂଜା କଲେ, ଯାହା ଉତ୍ତମତା ବଢ଼ାଏ ଓ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରେ। "ମୁଁ ଏହି ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନର ଅନ୍ଧ ଏଉଁଠି କିପରି ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ଓ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ମିଳିପାରିଲି?" ଏଭଳି ଭାବି, ଅତିଥିମାନେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ, ଶ୍ରୁତଦେବ ପରିବାର ସହିତ ପାଦପଦ୍ମକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ। "ଆଜି, ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ତିଆରି କରି, ନିଜ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ପରମପୁରୁଷ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଆମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆସିନାହିଁ।" "ଏପରି ଯେପରି ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ଶୋଇ ନିଜ ମନରେ ସ୍୵ପ୍ନ ଦେଶ ତିଆରି କରି, ଏହି ସ୍୵ପ୍ନ ଦେଶକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ, ପ୍ରଭୁ ମଧ୍ୟ ଏପରି।" "ଯେମାନେ ଶୁଣନ୍ତି, କହନ୍ତି, ପୂଜା କରନ୍ତି, ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏକାନ୍ତ ଭାବରେ କଥା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପବିତ୍ର ହୃଦୟରେ ପ୍ରଭୁ ନିଜେ ଦେଖାଦିଅନ୍ତି।" "ହୃଦୟରେ ବସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେମାନେ କ୍ରିୟାରେ ବ୍ୟସ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ଦୂର ରହିଥାନ୍ତି; ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଅଗ୍ରହ୍ୟ, ଏହି ମୂଳ ଗୁଣରେ ଆସକ୍ତ ଲୋକମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧରିପାରିନାହନ୍ତି।" "ପରମାତ୍ମା, ଅନ୍ତର୍ଗତ ତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନୀ, ଆତ୍ମା ଉପରେ ଅତୀତ, ମୃତ୍ୟୁରୁ ଆତ୍ମାକୁ ଭାଗ କରିଥିବା, କାରଣ ଓ ଅକାରଣ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା, ନିଜ ମାୟାରେ ଦୃଷ୍ଟି ଆଚ୍ଛାଦିତ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ, ଆମେ କଣ କରିବା ଉଚିତ? ଲୋକମାନେର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ଏହି ଯେ, ଆପଣ ତାଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ରହ୍ୟ।