ଏକ ଦିନ, ମହାବଳୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ଅଭିନନ୍ଦିତ କନ୍ୟାଙ୍କ ହୃଦୟ ନିଜେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆକର୍ଷିତ ହେଲା । ସ୍ତ୍ରୀସ୍ଵଭାବ ଅନୁସାରେ ଶର୍ମିଳା ହସରେ, ଟେଁକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ନିଜ ମନ ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଉପରେ ଏକାଗ୍ର କଲେ । ଅନ୍ୟପଟେ, ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ, ଅତି ଆସକ୍ତିରେ ତାଙ୍କର ମନ ଅସ୍ଥିର ଓ ଅଶାନ୍ତ ହେଇଯାଇଥିଲା । ଏହି ଭାବେ ଏକ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ଦିନେ, ସେ କନ୍ୟା ରଥରେ ଚଢ଼ି ଦୁର୍ଗ ଛାଡ଼ି ବାହାରୁଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପିତାମାତା ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ଶୂରବୀର ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ । ରଥ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ବଣ୍ଡୁକୁ ତୁଳି, ରାସ୍ତା ଅଟକାଇଥିବା ବୀରଙ୍କୁ ଦୂର କରିଦେଲେ, ନିଜ ଜନମାନେ ମୃଗ ଭଳି ଦୂରେ ଛିଟିଗଲେ । ଏହି ଘଟଣା ଶୁଣି ବଳରାମ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାବେଳେ ସମୁଦ୍ର ଭଳି ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରି, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିଦେଲେ । ବଳରାମ ବିବାହ ଉପଲକ୍ଷେ ଅନେକ ଉପହାର ଦେଲେ—ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ, ଏବଂ ବିପୁଳ ଧନ-ସମ୍ପଦ । ଏହି ସମୟରେ ଶୁକଦେବ ଗୋସ୍ୱାମୀ କହିଲେ: କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଶ୍ରୁତଦେବ । ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତ, ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶାନ୍ତ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ନିରାସକ୍ତ ଥିଲେ । ସେ ମିଥିଲାରେ ବିଦେହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୃହସ୍ଥ ଭାବେ ବସବାସ କରୁଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ କେବଳ ଯାହା ଯାହା ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରୁଥିଲେ । ପ୍ରତିଦିନ ସେ ଯେଉଁଟି ଭିକ୍ଷା ମିଳୁଥିଲା, ତାହାକୁ ତୀର୍ଥ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଦୈନିକ ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରିୟା କରୁଥିଲେ । ସେଠାରେ ରାଜା ବହୁଳାଶ୍ୱ ନାମକ ଏକ ମୈଥିଳ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ନମ୍ରତାରେ ପରିଚିତ ଏବଂ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ । ଭଗବାନ ଦୁହେଁରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଦାରୁକ ଦ୍ୱାରା ଆଣିଥିବା ରଥରେ ବସି, ଅନେକ ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ବିଦେହ ଦେଶକୁ ଯାଉଥିଲେ । ସେଠି ନାରଦ, ବାମଦେବ, ଅତ୍ରି, କୃଷ୍ଣ, ରାମ, ଅସିତ, ଅରୁଣି, ଶୁକଦେବ ନିଜେ, ବୃହସ୍ପତି, କଣ୍ବ, ମୈତ୍ରେୟ, ଚ୍ୟବନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହାର୍ଷିମାନେ ଥିଲେ । ଏହିଭଳି ଭଗବାନ ଯେଉଁଠି ଯାଉଥିଲେ, ସେଠି ସେଠି ନାଗରିକମାନେ ଓ ଜନମାନେ ଉପହାର ନେଇ ତାଙ୍କୁ ସ୍ବାଗତ କରୁଥିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବା ବେଳେ ତାଙ୍କ ସହ ଗ୍ରହମାନେ ଯେପରି ଆସନ୍ତି, ସେପରି । ଆନର୍ତ୍ତ, ଧନ୍ବ, କୁରୁ, ଜାଙ୍ଗଳ, କଙ୍କ, ମତ୍ସ୍ୟ, ପାଞ୍ଚାଳ, କୁନ୍ତି, ମଧୁ, କେକୟ, କୋଶଳ, ଅର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଶମାନେ ଭି ତାଙ୍କ ପଦ୍ମପରି ମୁହଁକୁ ଦେଖି, ସ୍ନିଗ୍ଧ ନୟନ ଓ ମୃଦୁ ହାସରେ ମନ ମୋହିତ ହେଉଥିଲେ । ଭଗବାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୋଇଯାଉଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦେହ ଦର୍ଶନ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଲାଭ କରୁଥିଲେ । ଦେବମାନେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ, ତାହା ଶୁଣି ଭଗବାନ ଶ୍ୱେତ ଆକାଶପରି ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ଶୁଭ ଚର୍ଚ୍ଚା କରି, କ୍ଲେଶ ନାଶ କରି, ଧୀରେ ଧୀରେ ବିଦେହ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ । ଅଚ୍ୟୁତ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ନାଗରିକ ଓ ପ୍ରଜାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଉପହାର ନେଇ ତାଙ୍କୁ ସ୍ବାଗତ କରିଲେ । ତାଙ୍କ ମୁହଁ ଖୁସିରେ ଖିଲିଉଠିଲା, ସେମାନେ ହାତ ଜୋଡ଼ି ନମସ୍କାର କଲେ, ଯେପରି ଏପର୍ଵ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖି ନମସ୍କାର କରିଲେ । ମନେ କଲେ, "ବିଶ୍ୱଗୁରୁ ଆମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି", ଏହିଭାବେ ମିଥିଲାର ରାଜା ଓ ଶ୍ରୁତଦେବ ଦୁହେଁ ତାଙ୍କ ପାଦେ ଶିର ନୂଆଇଲେ । ଦୁହେଁ ହାତ ଜୋଡ଼ି କହିଲେ, "ଦାଶାର୍ହ, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହ ଆମ ଘରେ ଏକାସାଥି ଅତିଥି ହୁଅନ୍ତୁ ।" ପ୍ରଭୁ ଦୁହେଁର ଭାବ ଅନୁଭବ କରି, ସେମାନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଏକାସାଥି ଦୁଇ ଘରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଏକ ଅନ୍ୟକୁ ଅନ୍ୟ ଜାଣି ପାରିନଥିଲେ । ବୃହତ୍ ମନ ଥିବା ଜନକ ଦୂର ଦୂର ଥିବା ଅତିଥି, ଏଉଁ ମଧ୍ୟ ନ ଭଲ ଚରିତ୍ର ଥିବାମାନେ, ସବୁଠୁ ନେଇ ଆସି, ଉତ୍ତମ ଆସନ ଦେଇ ବସାଇଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରବଣ କଲେ । ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ, ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଚକୁ ଜଳେ ଭିଜି, ପାଦେ ଶିର ନୂଆଇ, ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରି, ତାହାକୁ ଶିରେ ଧରିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରେ । ସେ ପରିବାର ସହ ଏହି ପାଦଜଳ ଶିରେ ଧରି, ଗନ୍ଧ, ମାଳା, ବସ୍ତ୍ର, ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଗାଈ ଓ ବଳଦ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ । ମଧୁର କଥାରେ ଅତିଥିମାନେ ଖୁସି ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କଥା କହିଲେ, ଏବଂ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପାଦ ଛୁଇଁ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ । ତାପରେ ବହୁଳାଶ୍ୱ କହିଲେ: "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଜୀବର ଶାକ୍ଷୀ, ଦ୍ରଷ୍ଟା; ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ଅପନଂକର ପଦପଦ୍ମ ସ୍ମରଣ କରୁଛୁ, ଆଜି ଆମେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖିପାଇଛୁ ।" "ଆପଣ ନିଜ କଥା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, କାରଣ ଆପଣ କହିଥିଲେ, ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଏକାନ୍ତ ଭାବେ ଆପଣଙ୍କୁ ଭଜନ୍ତି, ସେମାନେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବା ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ।" "ଆପଣଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ କିଏ ତ୍ୟାଗ କରିବେ, ଯେଉଁ ନିର୍ମମ, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ତ୍ୟାଗୀ ମୁନିମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଆତ୍ମା ଦାନ କରିଛନ୍ତି?" "ଏହି ଭୂମିରେ ଯଦୁବଂଶରେ ଅବତରଣ କରି, ଆପଣ ତିନି ଲୋକର କ୍ଲେଶ ଦୂର କରି, ନିଜ ଯଶ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି ।" "ଅବିନାଶୀ ଜ୍ଞାନର ଭଣ୍ଡାର, ନାରାୟଣ, ଶାନ୍ତ ତପସ୍ଵୀ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।" "ପ୍ରଭୁ, ଦୟାକରି ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହ ଆମ ଘରେ କିଛି ଦିନ ରୁହନ୍ତୁ, ନିମିବଂଶକୁ ଆପଣଙ୍କ ପାଦଧୂଳିରେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ ।" ଏହିପରି ନିମନ୍ତ୍ରଣ ପାଇ ଭଗବାନ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ରଷ୍ଟା, ମିଥିଲାର ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଯେପରି ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରିଲେ, ତେଣୁ ଏଠାରେ ରହିଲେ । ଏପରି ଶ୍ରୁତଦେବ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ଘରେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ, ତିନି ମଧ୍ୟ ଋଷିମାନେ ନମସ୍କାର କଲେ ଓ ନୃତ୍ୟ କରି, ଚୀର ହଲାଇ ଆନନ୍ଦ ପ୍ରକାଶ କଲେ । ସେ ନିଜେ ଘାସ ଓ ଚାମର ଶୈଉଁ ଆସନ ଦେଇ, ପତ୍ନୀ ସହ ଅତିଥିମାନଙ୍କ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କଲେ ଓ ଉତ୍ସାହରେ ଅତିଥି ସତ୍କାର କଲେ ।