ପ୍ରଭୁ, ଦ୍ୱିଜତିଜନମାନେ ଜନ୍ମ ସମୟରୁ ତିନି ପ୍ରକାର ଋଣ ନେଇ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି—ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କ ପ୍ରତି। ବଳି, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ପୁତ୍ରସନ୍ତାନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଋଣଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନେ ଶୋଧନ୍ତି। ଯଦି କେହି ଏହି ଋଣ ଶୋଧ କରିନଥିବା ବେଳେ ଦେହ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେ ଅବଶ୍ୟ ଅଧୋପତିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଦିନ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବସୁଦେବ, ତୁମେ ଋଷି ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କ ଦୁଇଟି ଋଣ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛ। ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମ ଋଣ ବଳି ଦ୍ୱାରା ଶୋଧିଛ। ଏବେ ତୁମେ ଏହି ତିନି ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ବିନା ଅଛ। ହେ ବସୁଦେବ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମେ ପ୍ରଭୁ ହରିଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିଛ, ଯିଏ ସ୍ୱୟଂ ତୁମର ପୁତ୍ର ଭାବେ ଅବତରିଛନ୍ତି। ଏମିତି ଶୁଣି, ବସୁଦେବ ମହାମନା ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଋଷି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ସେଉଁଠି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ବରଣ କଲେ। ବସୁଦେବଙ୍କ ବରଣ କରିଥିବା ଏହି ଋଷିମାନେ ଧର୍ମପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଚାର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଧିରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବଳିୟଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ଦୀକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଭୃଷ୍ଣିବଂଶୀମାନେ କମଳ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ସ୍ନାନ କରି ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ। ବସୁଦେବଙ୍କ ରାନୀମାନେ ଅନନ୍ଦିତ ଚିତ୍ତରେ, ମାଳା ବିନା ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ରରେ ଆଲଙ୍କୃତ ହୋଇ, ଦୀକ୍ଷା ଶାଳାକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ, ତେଲ ଲଗାଇ ଓ ଉପହାର ନେଇ।