ଏହି ଉପକ୍ରମରେ, ଜଣେ ଭକ୍ତ ମନେ ଏକ ନଡ଼ିଆ ଧରି, ଭକ୍ତିଭାବରେ ପ୍ରଣାମ କରିବା ପରେ, ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କର ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ଶାସ୍ତ୍ର ନିଜେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅବତାର ଭାବେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହୋଇଛନ୍ତି। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ସଂସାର ମହାସମୁଦ୍ରରୁ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ମୋର ଅଭିଲାଷିତ ଇଛା ଆପଣ ଦ୍ୱାରା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କୌଣସି ବାଧା ବିନା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସଂପାଦିତ ହେଉ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ, ହେ କେଶବ। ଏଭଳି ନମ୍ର ସ୍ୱରରେ କହି, ପଠକଙ୍କୁ ଉଚିତ ଭାବେ ମାନ୍ୟତା ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧାଇ, ପୂଜା ସମାପ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ। ହେ ବରାହରୂପୀ, ଜାଗୃତ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ, ଏହି ଚରିତ୍ର ଉଦ୍ଘାଟନ ଦ୍ୱାରା ମୋର ଅଜ୍ଞାନ ଦୂର କର। ଏହା ପରେ, ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରେ ଏକ ସପ୍ତାହିକ ବ୍ରତ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନିବାହ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସପ୍ତାହିକ ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ଭାଗବତ ଶ୍ରବଣ ନିରବିଘ୍ନ ହେବା ପାଇଁ ପାଞ୍ଚଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବାଛି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୈଷ୍ଣବ ଓ ଅନ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତନକାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସମ୍ମାନ ଓ ନିୟମ ଦେଇ, ନିଜ ଆସନରେ ବସିବା ଉଚିତ। ଧନ, ସମ୍ପତ୍ତି, ଘର, ସନ୍ତାନ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ଛାଡି, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଓ ଭାଗବତ ଚରିତ୍ରରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଫଳ ମିଳେ। ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦିନର ତିନି ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ପ୍ରହର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଜ୍ଞାନୀ ଏକ ନିଶ୍ଚଳ ସ୍ୱରରେ ଏହି ଚରିତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଦୁଇ ଘଟିକା ବିରାମ ଦେଇ, ଏହା ପରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବେ। ଶରୀରର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ହଲକା ଓ ପ୍ରସନ୍ନକର ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ; ଶ୍ରୋତା ଦିନକୁ ଏକଥର ହବିଷ ଭୋଜନ କରିବେ। ଯଦି ସମ୍ଭବ, ସପ୍ତ ରାତି ଉପବାସ କରି ଶ୍ରବଣ କରିବେ; କିମ୍ବା ଘୃତ ବା ଦୁଧ ପିଇ ଶ୍ରବଣ କରିପାରିବେ। ଅନ୍ୟଥା, ଫଳ ଖାଇବା, ବା ଏକଥର ଭୋଜନ କରିବା ମଧ୍ୟ ଚାଲିବ; ଯାହା ସହଜ ହୁଏ, ତାହିଁ କରି ଶ୍ରବଣ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଶ୍ରବଣ କାଳରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉତ୍ତମ; ଯଦି ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରବଣରେ ବିଘ୍ନ ଆସେ, ତେବେ ଉପବାସ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ହେ ନାରଦ, ଏହି ସପ୍ତାହିକ ବ୍ରତର ନିୟମ ଶୁଣ; ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ଦୀକ୍ଷା ନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହି ବ୍ରତରେ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ, ଭୂମିରେ ଶୋଇବା, ପତ୍ରରେ ଭୋଜନ, ଏବଂ କଥା ଶେଷ ହେଲେ ମାତ୍ର ଖାଇବା ପ୍ରତିଦିନ କରିବା ଉଚିତ। ଦଳ, ମଧୁ, ତେଲ, ଭାରି ଖାଦ୍ୟ, ଅଶୁଦ୍ଧ ବା ବାସି ଖାଦ୍ୟ ସବୁ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। କାମ, କ୍ରୋଧ, ମଦ, ମାନ, ଇର୍ଷ୍ୟା, ଲୋଭ, ଢୋଙ୍ଗ, ମୂଡ଼ତା, ଦ୍ୱେଷ ଏବଂ ଏହାଦିକୁ ଦୂରେ ରଖିବେ। ଏହି ବ୍ରତରେ, ବେଦବିଦ୍, ବୈଷ୍ଣବ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୁରୁ, ଗାଈ, ନିୟମୀ, ମହିଳା, ରାଜା, ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ କୁଥର କଥା ନ କହିବେ। ମହିଳା ରଜସ୍ୱଳା, ଚଣ୍ଡାଳ, ବିଦେଶୀ, ପତିତ, ବେଦବିହୀନ, ଦ୍ୱିଜଦ୍ୱେଷୀ, ବେଦଦ୍ୱେଷୀଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସତ୍ୟ, ପବିତ୍ରତା, ଦୟା, ମୌନ, ସରଳତା, ନମ୍ରତା, ମନର ଦାନଶୀଳତା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ। ଦୁଃଖୀ, ଶୋକାକ୍ରାନ୍ତ, ରୋଗୀ, ଅପମୃତ୍ୟୁଗ୍ରସ୍ତ, ପାପକାରୀ, ନିସ୍ସନ୍ତାନ, ମୋକ୍ଷକାମୀ ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ମହିଳା ସନ୍ତାନ ପାଉନାହାନ୍ତି, ସନ୍ତାନ ମୃତ୍ୟୁ, ବନ୍ଧ୍ୟା, ଶିଶୁ ହାରାଇଛନ୍ତି, ଗର୍ଭପାତ ହୋଇଛି, ସେମାନେ ଏହି କଥା ଧ୍ୟାନପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣିବେ। ଏପରି ନିୟମେ ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ ଅସୀମ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ; ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା ଶ୍ରବଣ କଲେ ଲକ୍ଷ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ବ୍ରତ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଯେପରି ବ୍ରତୀ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ ଶେଷ କରନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ବ୍ରତର ଉପସମ୍ହାର କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଦରିଦ୍ର କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପସମ୍ହାର ନିୟମ ଦୃଢ଼ ନୁହେଁ; କାରଣ, ଇଚ୍ଛାହୀନ ବୈଷ୍ଣବମାନେ କେବଳ ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ରବଣ-ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତି ପରେ, ଶ୍ରୋତାମାନେ ପୁସ୍ତକ ଓ ପାଠକଙ୍କୁ ଅତି ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବେ। ପରେ, ତୁଳସୀ ମାଳା ଦେଇ ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଝାଞ୍ଜର ସହିତ ମଧୁର କୀର୍ତ୍ତନ କରିବେ। ଜୟଧ୍ୱନି, ଶ୍ରଦ୍ଧାବାଣୀ, ଶଂଖଧ୍ୱନି କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନେ ନିମନ୍ତେ ଧନ ଓ ଭୋଜନ ଦିଅ। ଯଦି ଶ୍ରୋତା ବିରକ୍ତ, ତେବେ ପରଦିନ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଭାଜନ କରିବେ; ଯଦି ଗୃହସ୍ଥ, କର୍ମଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ହୋମ କରିବେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ଲୋକ ପାଇଁ ନିୟମାନୁସାରେ ଚିନି ଭାତ, ମଧୁ, ଘୃତ, ତିଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ହୋମ କରିବେ, ବିଶେଷକରି ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧ ପାଇଁ। ବିକଳ୍ପ ଭାବେ, ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଧ୍ୟାନପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋମ କରିପାରିବେ, କାରଣ ପୁରାଣ ସ୍ୱୟଂ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱର ସମାନ। ଯଦି ହୋମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ଜ୍ଞାନୀ ଅନ୍ୟକୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ତାହାର ଫଳ ଲାଗି ଦାନ କରିବେ, ଦୋଷ, ବିଘ୍ନ, ଅତିକ୍ରମ ଦୂର କରିବାକୁ। ଦୋଷ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ, ଭଗବାନଙ୍କ ସହସ୍ରନାମ ପାଠ କରିବେ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ, କାରଣ ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ କିଛି ନାହିଁ। ତାପରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଚିନି ଭାତ ଓ ମଧୁ ଦେଇ, ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସୁନା ଓ ଗାଈ ଦାନ କରି ବ୍ରତ ସମାପ୍ତି କରିବେ। ଯଦି ସମ୍ଭବ, ତିନି ପଳା ଓଜନର ସୁନା ସିଂହ ତିଆରି କରି, ସେଠାରେ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ଗ୍ରନ୍ଥ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିବେ। ଯିଏ ନିୟମାନୁସାରେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ, ଉପଚାର, ବସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର, ଗନ୍ଧ ଓ ଦାନ ଦେଇ ନିୟମିତ ଭାବେ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତ ଓ ପୂଜ୍ୟ ପାଠକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବେ, ସେଉଁଠି ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଏହି ଦାନ ଦେଇଲେ ସଂସାର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଏହି ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ଏହି ଶୁଭ ପୁରାଣ—ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ—ଫଳଦାୟି, ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ, ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତିର ସାଧନ; ଏହାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।