ସେହି ସମୟରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳାମାନେ ଆପସରେ କଥା ହେଉଥିଲେ, ପୁରୁଷମାନେ ପୁରୁଷମାନେ ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଅନେକ ମହାର୍ଷିମାନେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାସ, ନାରଦ, ଚ୍ୟବନ, ଦେବଳ, ଅସିତ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଶତାନନ୍ଦ, ଭୃଗୁ, ଗୌତମ ଆଦି ମହାନ ଋଷିମାନେ ଥିଲେ। ଏହା ସହିତ, ରାମ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ, ପୂଜ୍ୟ ବଶିଷ୍ଠ, ଗାଳବ, ଭୃଗୁ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, କଶ୍ୟପ, ଅତ୍ରି, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ବୃହସ୍ପତି ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ। ଡ୍ୱିତ, ତୃତ, ଏକତା—ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ଅଙ୍ଗିରା, ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ, ବାମଦେବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହାନ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସଭାକୁ ଆଗମନ କଲେ। ଏହି ମହାନ ଋଷିମାନେ ଆସିବାକୁ ଦେଖି ସେଠାରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ, କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମ ତୁରନ୍ତ ଉଠି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସମସ୍ତେ ଯଥାଯଥିତ ଭାବରେ ଏହି ମହାନ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ବଳରାମ ଓ ଅଚ୍ୟୁତ (କୃଷ୍ଣ) ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଓ ଅତିଥି ସ୍ୱାଗତ ସହିତ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ଦେଖାଇଲେ—ସେମାନେ ଉପବେଶ, ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ମାଳା, ଧୂପ, ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଲେ। ପରେ, ଯେତେବେଳେ ମହାନ ଋଷିମାନେ ସୁବିଧାରେ ବସିଥିଲେ, ଧର୍ମର ସ୍ୱରୂପ ଭଗବାନ ନିଜ ଶାନ୍ତ ଓ ମାପିଥିବା କଥାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଦ୍ବୋଧନ କଲେ। ସମାସ୍ତ ସଭା ଶାନ୍ତ ଓ ଗଭୀର ଭାବରେ ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ। ଭଗବାନ କହିଲେ: “ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ମାନବ ଜନ୍ମ ନେଇଛୁ, ସେମାନେ ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ଫଳ—ଯୋଗୀଶ୍ୱରମାନେଙ୍କ ଦର୍ଶନ—ପାଇଛୁ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ଅସମ୍ଭବ। ଏମିତି ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଳ୍ପ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଏମିତି ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିବା, ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଓ ପାଦପଦ୍ମରେ ନମସ୍କାର କରିବା ସୁଯୋଗ ଲାଭ କରନ୍ତି। ପବିତ୍ର ଜଳ, ମୃତ୍ତିକା କିମ୍ବା ପାଥରର ଦେବତା ଏପରି ପବିତ୍ର କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ କେବଳ ଦର୍ଶନରେ ମଧ୍ୟ ପାପ ହରଣ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ତାରା, ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ବାଣୀ କିମ୍ବା ମନ—ଏମାନେ ଯେତେବେଳେ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପ କୁ ନାଶ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ସେବା କରିଲେ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ଯେଉଁଜଣେ ନିଜକୁ ତିନି ଦ୍ରବ୍ୟର ଦେହ ଭାବିବା, ଜନାନୀ-ବନ୍ଧୁକୁ ନିଜ ଭାବିବା, ପୃଥିବୀକୁ ଦେବୀ ଭାବିବା, ତୀର୍ଥକୁ କେବଳ ଜଳ ଭାବିବା ଓ କଦାପି ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ସଂଗ କରିନଥିବା—ସେ ଗାଈ କିମ୍ବା ଗଧା ସମାନ।” ଶୁକଦେବ କହିଲେ: କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏହି ଅପାର ଜ୍ଞାନ ଶୁଣି ଋଷିମାନେ ମୌନ ହୋଇ ରହିଗଲେ, ତାଙ୍କ ମନ ଏହି ଗଭୀର ବାଣୀରେ ଅବାକ ହୋଇପଡ଼ିଲା। ବହୁଦିନ ଚିନ୍ତା କରି, ମହାନ ଋଷିମାନେ ହସି ହସି ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଏହି ରାଜସ୍ୱ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ଅବତାର ନେଇଛନ୍ତି। ଋଷିମାନେ କହିଲେ: “ଓ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍, ଆପଣଙ୍କ ମାୟାରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ମୁହଁଝାଲି ହୋଇଯାଉଛୁ, ଆମେ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ। ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ଏପରି ଅଦୃଶ୍ୟ ଯେ, ଆପଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ। ଆପଣ ନିଜେ କୌଣସି ଚାହିଦା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱକୁ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ଲୟ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତଥାପି ଅବିକାର ରହନ୍ତି—ଯେପରି ଧରଣୀ ଅନେକ ରୂପ ଓ ନାମରେ ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ସ୍ୱରୂପରେ ଏକାଟି ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ। ଏହି ଆପଣଙ୍କ ମହିମାର କାର୍ଯ୍ୟ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଓ ଗୁହ୍ୟ। ଏହି ସମୟରେ, ଆପଣ ନିଜ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଏହି ପ୍ରକାରେ ଆପଣ ନିଜ ଲୀଳା ଦ୍ୱାରା ସନାତନ ବେଦ ମାର୍ଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଓ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ଧର୍ମର ଆତ୍ମା ହେବା ସହିତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି। ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆପଣଙ୍କ ହୃଦୟ ପବିତ୍ର, ତପସ୍ୟା, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ନିଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ; ଏଠାରେ ଦୃଶ୍ୟ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ତାହାଠାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ତତ୍ତ୍ୱ ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ। ଏହିପରି ଆପଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମ୍ପ୍ରଦାୟକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଯାହା ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ନିଜ ଆତ୍ମାର ମୂଳ; ଏଭଳି ଆପଣ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହେଉଛନ୍ତି। ଆଜି ଆମର ଜନ୍ମ, ଅଧ୍ୟୟନ, ତପସ୍ୟା ଓ ଦୃଷ୍ଟି ସଫଳ ହୋଇଛି, କାରଣ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ—ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ—ଦର୍ଶନ କରି ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଇଛୁ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯାହାଙ୍କ ଧୀର୍ଘ ମତି, ଯାହାଙ୍କ ମହିମା ନିଜ ଯୋଗମାୟାରେ ଅବୃତ, ଓ ସେଇ ପରମାତ୍ମା। ଏହି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଏହି ରାଜାମାନେ, ଏବଂ ଯେଉଁ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନନ୍ୟ ଭାବରେ ଭଜନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ—ସେ ହେଉଛନ୍ତି କାଳ ଓ ସ୍ୱୟଂ ଆତ୍ମା, ମାୟାର ପରଦାରେ ଲୁଚିଯାଇଛନ୍ତି। ଏହା ଏପରି, ଯେପରି ଜଣେ ନିଦ୍ରାସ୍ଥ ମଣିଷ ପଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଗୁଣ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯାହା ନାମ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଗ୍ରହ୍ୟ ଜଗତ୍ରୁ ଅଲଗା। ଏହିପରି, ମାୟା ଦ୍ୱାରା ମନ ନାମ, ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ ଆସକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁହଁଝାଲି ହୋଇ ଆପଣଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିପାରେ ନାହିଁ, ସ୍ମୃତି ଭଙ୍ଗ ହେବାରୁ। ଆଜି ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମ ଦର୍ଶନ କରିଛୁ, ଯାହା ପାପ ରାଶିକୁ ହରଣ କରେ, ଯାହା ତୀର୍ଥମାନେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅବସ୍ଥିତ, ଯୋଗୀମାନେ ଯାହାକୁ ହୃଦୟରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି; ଓ ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁଭକ୍ତମାନେ ଅଭିମାନର ପରଦା ଭେଦି ଭକ୍ତିରେ ଅଭିଭୂତ, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି—ଦୟା କରି ସେମାନେ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ। ଶୁକଦେବ କହିଲେ: ଏହିପରି ଦାଶାର୍ହ (କୃଷ୍ଣ), ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିକଟରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ମହାନ ଋଷିମାନେ ନିଜ ତପୋବନକୁ ଫେରିବାକୁ ମନସ୍ଥ କଲେ। ସେମାନେ ଯିବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବସୁଦେବ ଆଗକୁ ଆସି, ଦଣ୍ଡବତ୍ ନମସ୍କାର କଲେ, ସମ୍ମାନ କଲେ ଓ ଏହି ଶାନ୍ତ ବାଣୀ କହିଲେ: “ଓ ମୁନିମାନେ, ଆମେ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ନମସ୍କାର କରିଅଛୁ।