ଏକ ଦିନ, ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ପାଠ ଉପକ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ନିୟମିତ ଭାବରେ, ଭକ୍ତି ଭାବରେ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦେଇ ସମ୍ମାନରେ ପୂଜା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପୂଜା ପରେ, ଏକ ନଡ଼ିଆ ହାତରେ ଧରି, ହସ୍ତେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ଗ୍ରନ୍ଥକୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଏବଂ ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ତା’ର ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ଗ୍ରନ୍ଥ ନିଜେ କୃଷ୍ଣ ହେବାରୁ, ମୁଁ ଏହାକୁ ମୋ ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ର ସାଗର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ମୋର ଆଶା ଶ୍ରୀକେଶବ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଅବିରୋଧରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ଦାସ। ଏଭଳି ନମ୍ର ଶବ୍ଦରେ କହି, ଗ୍ରନ୍ଥ ପାଠକୁ ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଏବଂ ପୂଜା ପରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ। ଓ ବରାହ ଆକାର ଜ୍ଞାନୀ, ଶାସ୍ତ୍ର ନିପୁଣ, ଏହି କଥା ଦ୍ୱାରା ମୋର ଅଜ୍ଞାନ ଦୂର କର। ଏହା ପରେ, ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ଏକ ସପ୍ତାହ ଦୀର୍ଘ ଉପବାସ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଏହା ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। କଥା ଅବିରୋଧରେ ଚାଲିବା ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚୟନ କରିବା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଚାହିଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୈଷ୍ଣବ ଓ କୀର୍ତନ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନ କରି, ନିର୍ଦେଶ ଦେଇ, ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିବା ଉଚିତ। ଧନ, ସମ୍ପତ୍ତି, ଘର, ପୁତ୍ର ଆଦି ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି, ମନକୁ କଥାରେ ଲଗାଇ, ପବିତ୍ର ଭାବରେ ଶ୍ରବଣ କରିଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଫଳ ମିଳେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟରୁ ତିନି ଅଧା ଦିନ ଯାଏଁ ଜ୍ଞାନୀ ଏକ ସ୍ଥିର ଶବ୍ଦରେ ଉପଖ୍ୟାନ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ଦିନ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଦୁଇ ଘଟିକା ବିରାମ ଦେଇ, ଉପଖ୍ୟାନ ପରେ ବୈଷ୍ଣବ କୀର୍ତନ କରିବେ। ଦେହ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ହାବିଷ ଖାଦ୍ୟ ଏକଥର ଖାଇବା ଉଚିତ; ଶ୍ରବଣ କରୁଥିବା ଲୋକ ହାଲୁକା ଖାଦ୍ୟ ନିଅନ୍ତୁ। ଯଦି ଶକ୍ତି ଅଛି, ସପ୍ତ ଦିନ ଉପବାସ କରି ଶୁଣନ୍ତୁ; କିମ୍ବା ଘିଅ କିମ୍ବା ଦୁଧ ପିଇ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଫଳ ଖାଇ କିମ୍ବା ଏକଥର ଖାଇ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଯେଉଁ କିଛି ସହଜ ହେବ, ଶ୍ରବଣ ପାଇଁ ଏହା କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ମନେ କରେ ଯେ ଶ୍ରବଣକାରୀ ପାଇଁ ଖାଇବା ଉତ୍ତମ; ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା କଥାରେ ବିଘ୍ନ ଆସିଲେ ଏହା ଉପଯୋଗୀ ନୁହେଁ। ହେ ନାରଦ, ଏହି ସପ୍ତାହ ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ନିୟମ ଶୁଣ; ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ଦୀକ୍ଷା ନେଇନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପଖ୍ୟାନ ଶୁଣିବାର ଅଧିକାରୀ ନୁହେଁ। ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ, ଜମିରେ ଶୁଇବା, ପତ୍ରରେ ଭୋଜନ କରିବା, ଏବଂ କଥା ଶେଷ ପରେ ଖାଇବା ଦିନେ ଦିନେ କରିବା ଉଚିତ। ଦଳ, ମଧୁ, ତେଲ, ଭାରି ଖାଦ୍ୟ, ଅପବିତ୍ର କିମ୍ବା ବେଆମ ଖାଦ୍ୟ ଦୂରେ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ। କାମ, କ୍ରୋଧ, ମଦ, ଅଭିମାନ, ଇର୍ଷ୍ୟା, ଲୋଭ, ଚାଳାକି, ମୋହ, ଦ୍ୱେଷ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ବୈଷ୍ଣବ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୁରୁ, ଗାଈ, ବ୍ରତୀ, ନାରୀ, ରାଜା, ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ନିନ୍ଦା କରିବା ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ କଥା ପଠିବା ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ରଜସ୍ତ୍ରୀ, ଚଣ୍ଡାଳ, ବିଦେଶୀ, ପତିତ, ବେଦ ବାହ୍ୟ, ଦ୍ୱିଜ ଦ୍ୱେଷୀ, ବେଦ ବିରୋଧୀଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସତ୍ୟ, ଶୁଚିତା, ଦୟା, ମୌନ, ସରଳତା, ନମ୍ରତା, ମନ ଉଦାରତା ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ। ଗରିବ, କ୍ଷୟ ରୋଗୀ, ରୋଗୀ, ଦୁଃଖୀ, ପାପ କରୁଥିବା, ନିର୍ସନ୍ତାନ, ମୁକ୍ତି ଚାହୁଥିବା ଲୋକ ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଜନନୀ ଗର୍ଭଧାରଣ କରିପାରିନାହାନ୍ତି, ସନ୍ତାନ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଛି, ବନ୍ଧ୍ୟା, ସନ୍ତାନ ହରାଇଛି, କିମ୍ବା ଗର୍ଭପାତ ହୋଇଛି, ସେମାନେ ଏହି କଥା ଅତି ସାବଧାନରେ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଏଭଳି ନିୟମାନୁସାରେ ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ, ଅମୂଳ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ; ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା କୋଟି ଯଜ୍ଞ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ବ୍ରତ ଶେଷ କରି, ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଭଳି, ଉପସମାପନ କରିବା ଉଚିତ। ନିର୍ଧନ କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ବ୍ରତ ଶେଷ ନିୟମ ଉପରେ ଜୋର ନାହିଁ; କାରଣ ତା’ମାନେ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥାନ୍ତି। ଉପଖ୍ୟାନ ଯଜ୍ଞ ଶେଷ ହେଲେ, ଶ୍ରୋତାମାନେ ଗ୍ରନ୍ଥ ଓ ପାଠକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ତୁଳସୀ ମାଳା ଦେଇ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଝାଞ୍ଜର ଶବ୍ଦରେ ମଧୁର କୀର୍ତନ କରିବା ଉଚିତ। ବିଜୟ ଅନୁରାଧାନ, ବନ୍ଦନା ଶବ୍ଦ, ଶଂଖ ଧ୍ୱନି କରିବା ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଭିକ୍ଷୁଙ୍କୁ ଧନ ଓ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ। ଯଦି ଶ୍ରୋତା ବିରକ୍ତ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; ଯଦି ଗୃହସ୍ଥ, କର୍ମ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତି ଶ୍ଲୋକ ପାଇଁ ନିୟମାନୁସାରେ ଖିର, ମଧୁ, ଘିଅ, ତିଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପାଦାନ ଦେଇ, ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ, ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ପୁରାଣ ଉତ୍ତମ ତତ୍ତ୍ୱର ଅନ୍ତର୍ଗତ। ଯଦି ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଜ୍ଞାନୀ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଉପାଦାନ ଦେଇ ଫଳ ଲାଭ କରିବା ଉଚିତ, ଅନେକ ବିଘ୍ନ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା, ଅତିକ୍ରମ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ। ଦୋଷ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ, ଭଗବାନଙ୍କ ଏକ ହଜାର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୋଇଥାଏ; କାରଣ ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ କିଛି ନାହିଁ। ଏହା ପରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖିର ଓ ମଧୁ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଇବା ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଓ ଗାଈ ଦେଇ ବ୍ରତ ଶେଷ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଶକ୍ତି ଅଛି, ତିନି ପଲା ଓଜନର ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ସିଂହ ତିଆରି କରି, ତା’ପରେ ସୁନ୍ଦର ଲିପିରେ ଲିଖିତ ଗ୍ରନ୍ଥ ରଖିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ପାଠକ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦାନ, ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଚାର, ବସ୍ତ୍ର, ଭୂଷଣ, ଗନ୍ଧ ଆଦି ଦେଇ, ସଂୟମୀ ଓ ପୂଜ୍ୟ ଶ୍ରୋତାକୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଜ୍ଞାନୀ ଗୁରୁକୁ ଦିଲେ, ସେ ସଂସାର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ; ଏଭଳି ନିୟମାନୁସାରେ ବ୍ରତ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।