ଶ୍ରୀ କାଳିନ୍ଦୀ କହିଲେ, “ମୁଁ ତାଙ୍କର ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ଆଶା କରି ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲି। ତାଙ୍କର ଜଣା ପରେ, କୃଷ୍ଣ ଏକ ସାଙ୍ଗ ଭଳି ଆସିଲେ, ମୋ ହାତ ଧରିଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ତାଙ୍କର ଘରର ଜାହା ହେଲି।" ଶ୍ରୀ ମିତ୍ରବିନ୍ଦା କହିଲେ, “ମୋ ସ୍ୱୟଂବରରେ କୃଷ୍ଣ ଆସି, ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି, ଏକ ହାତୀ ନିଜ ସାଥୀକୁ ଝୁଣି ନେଇଯିବା ପରି, ମତେ ଆପଣଙ୍କର ସହରକୁ ନେଇଗଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କର ପାଦ ସେବା ପାଇଁ ଅଧିକାର ଚାହେଁ।” ଶ୍ରୀ ସତ୍ୟା କହିଲେ, “ମୋ ପିତା ରାଜାମାନେଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପ ପରିଖ୍ୟା କରିବାକୁ ସାତିଟି ଭୟଙ୍କର ଶିଙ୍ଗାଳି ବଳ ରଖିଥିଲେ। କୃଷ୍ଣ ସହଜରେ ସେଗୁଡିକୁ ଶାନ୍ତ କରି, ଶିଶୁ ଛୋଟ ମଝିଆ ଗାଈକୁ ବାନ୍ଧିବା ପରି ବାନ୍ଧିଦେଲେ।" "ଏପରି ଭାବରେ ମତେ ଶୌର୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜିତି, ସହିତ ଦାସୀ ଓ ସେନା ଦେଇ, ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ରାସ୍ତାରେ ପରାଜିତ କରି, ମୁଁ ତାଙ୍କର ଦାସୀ ହେବାକୁ ଚାହେଁ।” ଶ୍ରୀ ଭଦ୍ରା କହିଲେ, “ମୋ ପିତା, ମୋ ମାମାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମତେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ, ସେ ଶ୍ୟାମ ଜଣେ ଯାହାର ମନ କୃଷ୍ଣରେ ଲଗିଛି, ସହିତ ସେନା ଓ ସାଥୀମାନେ।" "ମୁଁ ଚାହେଁ, ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ ତାଙ୍କର ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ ମିଳୁ; କାରଣ ଏହା ଦ୍ୱାରା, କର୍ମର ଚକ୍ରରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିବା ଜଣେ ଆତ୍ମା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।" ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣା କହିଲେ, “ନାରଦଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ରାଜାର ଜନ୍ମ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣି, ମୋ ମନ ମୁକୁନ୍ଦରେ ଶକ୍ତି ହୋଇଗଲା, ସେ ଲୋଟସହସ୍ତ ବିରାଜିତ, ଏବଂ ମୁଁ ଏକା ଦିନ ଜଗତ ରକ୍ଷକମାନେକୁ ଛାଡିଦେଲି।" "ମୋ ମନ ଜଣା ପରେ, ମୋ ପିତା ବୃହତ୍ସେନ, ଅତି ସ୍ନେହଶୀଳ, ବିବାହ ପାଇଁ ଏକ ଉପାୟ ଚିନ୍ତା କଲେ।" "ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି, ସ୍ୱୟଂବରରେ ଏକ ମାଛକୁ ଚିହ୍ନା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଟି ପାଣ୍ଡବଙ୍କର ଆଶା ପାଇଁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଏଠି ମାଛ ଜଳରେ ତଳେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।" "ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ଚାରିଦିଗରୁ ରାଜାମାନେ, ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଚଳାଇବାରେ ଦକ୍ଷ, ହଜାରେ ହଜାର ଗୁରୁମାନେ ସହିତ ମୋ ପିତାଙ୍କ ସହରକୁ ଆସିଲେ।" "ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଓ ବୟସ ଅନୁଯାୟୀ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଇଲା; ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଚାହିଲେ, ସେମାନେ ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ନେଇ ଶଭାରେ ଶୁଟିଲେ।" "କେହି ଧନୁଷ ନେଇ ତାହାକୁ ଚଢ଼ାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ହେଲେ ତାହା ସମ୍ଭବ ହେଲାନି; କେହି ଧନୁଷ ଟାଣି ଚେଷ୍ଟା କରି, ତାହାର ଘାତରେ ଚାପି ପଡ଼ିଲେ।" "ଅନ୍ୟ ଶୂରମାନେ, ମଗଧ, ଅମ୍ବଷ୍ଠ, ଚେଦି ରାଜା, ଭୀମ, ଦୁର୍ୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ, ଧନୁଷ ଚଢ଼ାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ନ ବୁଝିପାରିଲେ।" "ଅର୍ଜୁନ ଜଳରେ ମାଛର ଛବି ଦେଖି, ତାହାର ଅବସ୍ଥା ବୁଝି, ସାବଧାନ ଭାବରେ ବାଣ ଛାଡ଼ିଲେ; ଏହି ବାଣ ମାଛକୁ କାଟିଲାନି, କିନ୍ତୁ ଛୁଇଁ ଦେଲା।" "ରାଜାମାନେ ହରାଯିବା ପରେ, କୃଷ୍ଣ ଧନୁଷ ନେଇ, ସହଜରେ ଚଢ଼ାଇଲେ।" "ଏକ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଜଳରେ ମାଛ ଦେଖି, ତାହାକୁ ବାଣରେ କାଟି ତଳେ ପକାଇଦେଲେ, ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଭିଜିତ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଥିଲା।" "ତାପରେ, ମୁଁ ମଞ୍ଚରେ ପ୍ରବେଶ କଲି, ମୋ ପାଦପେଶ ମୂଁ ମୂଁ ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲା, ହାତରେ ରତ୍ନ ମାଳା ଧରି, ନୂତନ ପଟ ପିନ୍ଧି, ଲଜ୍ଜା ହସ ଦେଇ, ଚୁଲି ଫୁଲ ଦଳରେ ଶୋଭିତ।" "ମୁଁ ମୋ ମୁହଁ ଉଠି, ଡ଼ାଙ୍ଗା ଝୁମକା ଚମକୁଥିବା, ଗାଲ ରଙ୍ଗିତ, ମୃଦୁ ହସ ଦେଇ, ରାଜାମାନେକୁ ଦେଖି, ମୋ ମନ ମୁରାରିକୁ ଦେଇ, ମାଳା ତାଙ୍କ ଗଳା ଉପରେ ଚଢ଼ାଇଲି।" "ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଢୋଲ, ମୃଦଙ୍ଗ, ଶଙ୍ଖ, ତୁରୀ, ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ଗୁଞ୍ଜିଲା; ନୃତ୍ୟକାରୀ ନୃତ୍ୟ କଲେ, ଗାୟକ ଗାଇଲେ।" "ମୁଁ ମୁରାରିକୁ ବାଛିବା ସମୟରେ, ମନ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରମୁଖମାନେ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କର ବାଛିବାକୁ ଭଳି, ଅତି ଆଗ୍ରହରେ ଜଳିଉଠି, ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କଲେ।" "କୃଷ୍ଣ ଚାରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଯୋଗ କରିଥିବା ରଥରେ ମତେ ବସାଇ, ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷ ନେଇ, କବଚ ପିନ୍ଧି, ଚାରି ଭୁଜାରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।" "ଦାରୁକ ରଥ ଚଳାଇଲେ, ସୁନା ଅଳଙ୍କାର ଲଗାଇ, ରାଜାମାନେ ଦେଖୁଥିଲେ, ଏକ ଶେର ନିଜ ଶିକାରକୁ ଅନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ଆଗରୁ ନେଇଯିବାପରି।" "କେହି ରାଜା ରାସ୍ତାରେ ଅଟକାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, ହରିକୁ ଗ୍ରାମ ଶେରମାନେ ଉଠିବାପରି।" "ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷର ବାଣରେ ଘାୟ, କେହି ଏଠାରେ ଆଉ ହାତ, ପା, ଗଳା କଟିଯିବାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଡ଼ିଗଲେ; କେହି ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ପଳାଇଗଲେ।" "ତାପରେ, ଯାଦବର ନାୟକ ତାଙ୍କ ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେଉଁଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଛାୟା ଅଳଙ୍କାର, ରଙ୍ଗିତ ଦ୍ୱାର, ଦିବ୍ୟ ଓ ଭୂଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ନାଉ ନିଜ ବନ୍ଦରକୁ ପହଞ୍ଚିବାପରି।" "ମୋ ପିତା ତାଙ୍କର ମିତ୍ର, ଆତ୍ମୀୟ, ନିଜ କୁଳମାନେକୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ପୋଶାକ, ଅଳଙ୍କାର, ଶଯ୍ୟା, ଆସନ, ଓ ଅନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ।" "ଦାସୀ, ଧନ, ସେନା, ରଥ, ଘୋଡ଼ା, ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବାନ ଅସ୍ତ୍ର ଭକ୍ତି ଭାବରେ ଦେଇଦେଲେ।" "ଆମେ ତାଙ୍କର ଘର ଦାସୀମାନେ, ଏହି ସତ୍ୟ ତପସ୍ୟା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୈରାଗ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ ଏହି ପଦ ମିଳିଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ, ଯେଉଁଟି ନିଜରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେବା କରୁଛୁ।" ରାଣୀମାନେ କହିଲେ, “ଭୌମ ଓ ତାଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରି, ଆମେ ରାଜକୁମାରୀମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରି, ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ସ୍ମରଣ କରି, ଆମେ ବିବାହରେ ଗ୍ରହଣ କରି, ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଲେ।" "ଆମେ ରାଜ୍ୟ, ଶାସନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା, ବ୍ରହ୍ମାର ପଦ, କିମ୍ବା ଅନନ୍ତ ହରି ନିବାସ ଚାହେଁନି।" "ଆମେ କେବଳ ଚାହେଁ, ତାଙ୍କର ପଦର ଧୂଳି ମାଥାରେ ଧରିବାକୁ, ଯେଉଁଟି ତାଙ୍କର ଶ୍ରୀମତୀଙ୍କର ଅଙ୍ଗରାଗ ଗନ୍ଧରେ ଶୋଭିତ, ସେ ଗଦାଧର।" "ବ୍ରଜର ଗୋପିମାନେ, ପୁଲିନ୍ଦାମାନେ, ଘାସ ଓ ଔଷଧୀ, ଗାଈ, ଗୋପବାଳକମାନେ—ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇଁ ଆଶା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଟି ଗୋଧେଇବା ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।" ଶୁକଦେବ କହିଲେ, “କୁନ୍ତୀ, ସୁଭଦ୍ରା, ଦ୍ରୌପଦୀ, ମାଧବୀ, ରାଜରାଣୀମାନେ, ଏବଂ ନିଜ ଗୋପିମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଗଭୀର ସ୍ନେହ ଶୁଣି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଜଳରେ ପୂରିଗଲା।