ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ସପ୍ତାହ ପାଠ କ୍ରମରେ, ପ୍ରଥମେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଶ୍ରୋତାମାନେ ବସିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଚୟନ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଏହି ବିଷୟରେ କାଳ ଓ ଦିଗ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଏହିପରି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥାନ୍ତି। ପାଠକ, ଅର୍ଥାତ୍ ବ୍ୟାଖ୍ୟାନକାରୀ, ଏକ ନିର୍ଲିପ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେବା ଦରକାର, ଯିଏ ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପରିଶୁଦ୍ଧ, ଉଦାହରଣ ଦେଇ ବିଷୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିପାରିବେ, ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତ ଓ ନିର୍ମୋହ ହେବେ। ଯେଉଁମାନେ ବିଭିନ୍ନ ମତରେ ବିମୂଢ଼, ନାରୀସଙ୍ଗରେ ଆସକ୍ତ, କିମ୍ବା କୁସଂସ୍କାରର ପ୍ରଚାରକ, ସେମାନେ ଯଦିଓ ପଣ୍ଡିତ ହେଉ, ତଥାପି ଶୁକଦେବ ଗୋସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥ ପାଠ ରେ ସେମାନେ ଅନୁଚିତ। ପାଠକଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ଅନ୍ୟ ବିଦ୍ୱାନ ମଧ୍ୟ ରଖିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ସନ୍ଦେହ ନିବାରଣ କରିବେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦେବାରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ। ଏହି ପାଠ ଆରମ୍ଭ ପୂର୍ବରୁ, ପାଠକ ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଣ୍ଡ ମଣ୍ଡନ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ସ୍ନାନ ଓ ଶୁଦ୍ଧି କ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବେ। ପ୍ରତିଦିନ ନିଜ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ କରି, ବିଘ୍ନବିନାଶକ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜିବେ ଯାହାଦ୍ୱାରା ପାଠରେ କୌଣସି ବିଘ୍ନ ନ ଆସେ। ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତି କରି ସଂସ୍କାର କରି, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି, ଏକ ମଣ୍ଡଳ ସୃଷ୍ଟି କରି ତାହାରେ ହରିଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରରେ କ୍ରମିକ ଭାବେ ପୂଜା କରି, ପରିକ୍ରମା, ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ ପରେ ଶେଷରେ ଷ୍ଟୁତି ପଢ଼ିବେ—“ହେ କୃପାସାଗର, ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଥିବା ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର, ମୁଁ କର୍ମମାୟାରେ ବନ୍ଧିତ ଦୁଃଖୀ।” ଏହା ପରେ, ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ, ଧୂପ ଦୀପ ସହିତ ପୂଜା କରିବେ। ଏହି ପୂଜା ପରେ, ଏକ ନାଡିଆ ଧରି ନମସ୍କାର କରି, ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ ସହ ଷ୍ଟୁତି କରିବେ—“ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ଗ୍ରନ୍ଥ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିଜ ମୂର୍ତ୍ତି ଅଟୁଟ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ସଂସାର ସମୁଦ୍ର ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ମୋ ଇଛା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, କୌଣସି ବିଘ୍ନ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ।” ଏପରି ନମ୍ର ଭାବରେ କହି, ପାଠକଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରି, ପୂଜା ପରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରିବେ—“ହେ ବରାହ ରୂପୀ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍, ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ଦ୍ୱାରା ମୋ ଅଜ୍ଞାନକୁ ନଶ୍ୱ କର।” ଏହିପରେ ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରେ ଏକ ସପ୍ତାହ ଉପବାସ ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ଏହି ବ୍ରତରେ ଅବିରତ କଥା ପାଠ ହେବା ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚୟନ କରି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବେ। ଏହାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୈଷ୍ଣବ ଓ କୀର୍ତ୍ତନିୟମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସମ୍ମାନ ଓ ଦିଗ୍ଦେଶନା କରି ନିଜ ଆସନରେ ବସିବେ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନୋଯୋଗରେ, ଧନ, ଗୃହ, ପରିବାର ଓ ଦୃଢ଼ତା ଛାଡ଼ି, କଥାରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟରେ ଶ୍ରବଣ କଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଫଳ ମିଳେ। ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦିନର ଢେଢ଼ ଗଡ଼ି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିୟମିତ ଶାନ୍ତ ସ୍ୱରରେ ପାଠ ହେବା ଉଚିତ। ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଦୁଇ ଘଟିକା ବିରତି ଦେଇ, ପାଠ ପରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବେ। ଦେହ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ଏକ ହଳୁକା ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଶ୍ରୋତାମାନେ ଦିନକୁ ଏକଥର ହବିଷ୍ୟାନ୍ନ ଭୋଜନ କରିବେ। ଯଦି ସମ୍ଭବ ହୁଏ, ସପ୍ତାହ ଉପବାସ କରି ଶୁଣିବେ, କିମ୍ବା ଘୃତ କିମ୍ବା ଦୁଧ ପିଇ ଶ୍ରବଣ କରିବେ। ଅନ୍ୟଥା ଫଳ ଖାଇବେ, କିମ୍ବା ଏକଥର ଭୋଜନ କରିବେ—ଯାହା ସହଜ ହୁଏ ତାହା କରିବେ। ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଶ୍ରବଣ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଉତ୍ତମ, ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା କଥାର ବିଘ୍ନ ହେଲେ ଉପବାସ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ହେ ନାରଦ, ଏହି ସପ୍ତାହ ବ୍ରତର ନିୟମ ଶୁଣ: ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ ଦୀକ୍ଷା ନିଏନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି କଥା ଶ୍ରବଣ କରିବାର ଅଧିକାରୀ ନୁହେଁ। ଏହି ବ୍ରତରେ, ନିତ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ଭୂମିରେ ଶୟନ, ପତ୍ରେ ଭୋଜନ, ଏବଂ କଥା ପରେ ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରିବା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଦାଳ, ମଧୁ, ତେଲ, ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଅପବିତ୍ର, ବା ପୁରୁଣା ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବେ। କାମ, କ୍ରୋଧ, ମଦ, ମାନ, ଇର୍ଷ୍ୟା, ଲୋଭ, ଢୋଙ୍ଗ, ମୋହ, ଦ୍ୱେଷ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଗୁଣ ଦୂରେଇ ରଖିବେ। ବେଦବିଦ୍, ବୈଷ୍ଣବ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୁରୁ, ଗାଈ, ବ୍ରତୀ, ନାରୀ, ରାଜା, ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ନିନ୍ଦା କିମ୍ବା ଅପବାଦ କରିବେ ନାହିଁ। ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀ, ଚଣ୍ଡାଳ, ମଲେଚ୍ଛ, ପତିତ, ଅବୈଦିକ, ଦ୍ୱିଜଦ୍ୱେଷୀ, ଅବେଦବାଦୀଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବେ ନାହିଁ। ସତ୍ୟ, ଶୌଚ, ଦୟା, ମୌନ, ସାଧାରଣତା, ନମ୍ରତା, ମନୋଦାନ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ। ଗରିବ, ଦୁର୍ବଳ, ରୋଗୀ, ଅପମୃଷ୍ଟ, ପାପୀ, ନିର୍ସନ୍ତାନ, ମୋକ୍ଷ ଆଶାକୁ କରୁଥିବା ଲୋକ ଏହି କଥା ଶ୍ରବଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ନାରୀ ସନ୍ତାନ ନ ପାଉଛନ୍ତି, ସନ୍ତାନ ମୃତ, ବନ୍ଧ୍ୟା, ପୁତ୍ର ହରାଇଥିବା, କିମ୍ବା ଗର୍ଭପାତ ହୋଇଥିବା, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣିବେ। ଏପରି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶୁଣିଲେ, ଅନନ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥା କୋଟି ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରି ବ୍ରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ ଭଳି ଉପସମ୍ହାର କରିବେ। ଯେଉଁମାନେ ଦରିଦ୍ର କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପସମ୍ହାର ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ; କାରଣ ସେମାନେ ନିଷ୍କାମ ବୈଷ୍ଣବ ଥିବାରୁ ମାତ୍ର ଶ୍ରବଣରେ ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି କଥା ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଶ୍ରୋତାମାନେ ଗ୍ରନ୍ଥ ଓ ପାଠକଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜିବେ। ଏହିପରେ ତୁଳସୀ ମାଳା ଦେଇ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ କାରତାଳ ଧ୍ୱନି ସହିତ ମଧୁର କୀର୍ତ୍ତନ କରିବେ। ବିଜୟ ଧ୍ୱନି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସୂଚକ ବାଣୀ ଓ ଶଂଖ ଧ୍ୱନି ସଜାଇବେ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନେଙ୍କୁ ଧନ ଓ ଭୋଜନ ଦାନ କରିବେ। ଏପରି ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ସପ୍ତାହ ବ୍ରତର ନିୟମ ଓ ଉପଚାର ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ପାଳନ କଲେ, ଅନନ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ନିଶ୍ଚିତ।