ଏକ ପବିତ୍ର ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ କଥା ଶ୍ରବଣ ଉପକ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ ନିୟମ ଏହିପରି ଅଛି। ଯେତେବେଳେ କଥାର ଅଧ୍ୟାପକ ଓ ଶ୍ରୋତା ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ, ଅଧ୍ୟାପକ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବେ ଓ ଶ୍ରୋତା ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବେ; ଯଦି ଅଧ୍ୟାପକ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରନ୍ତି, ତେବେ ଶ୍ରୋତା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବେ। ଅନ୍ୟଥା, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ପୂଜ୍ୟ ଓ ପୂଜକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନୁକୂଳ ସ୍ଥାନ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରୋତାମାନେ ଆସିବାକୁ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ଦିଆଯାଏ, ସେହି ସ୍ଥାନ ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି। ଏହି କଥା ଉପଦେଶକ ହେବାକୁ ଏକ ବିରକ୍ତ, ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଧ୍ଧ, ଉଦାହରଣରେ ପ୍ରବୀଣ, ଦୃଢ଼, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା ଦରକାର। ଯେଉଁମାନେ ଅନେକ ମତରେ ଅସ୍ଥିର, ନାରୀ ଆଶକ୍ତ, କିମ୍ବା ଅପରାମ୍ପରା ମତର ପ୍ରଚାରକ, ସେମାନେ ଶୁକଦେବର ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠରେ ଅନୁଚିତ, ଯଦିଓ ଶିକ୍ଷିତ ହେଉନ୍ତି। ଉପଦେଶକଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ଅନ୍ୟ ଏପରି ବିଦ୍ୱାନ ରଖିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁ ନିସ୍ୱାର୍ଥ ଭାବେ ଜନସମୂହକୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ, ସନ୍ଦେହ ନିବାରଣ କରେ। ଉପଦେଶକ ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଣ୍ଡ ଶେଭ କରିବା ଉଚିତ, ଏହି ବ୍ରତ ପାଇଁ; ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରି, ଶୁଧ୍ଧି ଓ ସ୍ନାନ କରିବେ। ପ୍ରତିଦିନ, ସଂଧ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ ନିଜ କ୍ରିୟା କ୍ଷଣିକ କରି, ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବାକୁ ବିଘ୍ନର ଉପାସ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜନ କରିବେ। ପିତୃପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧି କରି, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ପରେ, ଏକ ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରି, ସେଠି ହରିଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। କୃଷ୍ଣ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅନୁକ୍ରମିତ ଭାବେ ପୂଜା କରି, ପରିକ୍ରମା ଓ ଶଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି, ପୂଜା ସମାପ୍ତିରେ ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ—“ହେ ଦୟାର ସମୁଦ୍ର, ମୁଁ କର୍ମର ମୋହରେ ବନ୍ଧା, ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଯାଇଛି; ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।" ଏପରି କରି, ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ଗ୍ରନ୍ଥର ପୂଜା ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ଭକ୍ତି ଭାବରେ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ ସହିତ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ଏକ ନଡ଼ିଆ ଧରି, ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ସ୍ତୁତି କରିବେ—“ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ଗ୍ରନ୍ଥ ନିଜେ କୃଷ୍ଣ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ମୋ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।" “ମୋ ଅଭିଲାଷା ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି। କୌଣସି ବିଘ୍ନ ଅନ୍ତରାୟ ନ ଆସୁ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ, ହେ କେଶବ।” ଏପରି ନମ୍ର ଶବ୍ଦରେ କହି, ଉପଦେଶକଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ଦେଇ, ପୂଜା ପରେ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ। “ହେ ବରା ଆକାରର ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରବୀଣ, ଏହି କଥା ପ୍ରକାଶ କରି, ମୋ ଅଜ୍ଞାନ ଦୂର କର।” ଏହା ପରେ, ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏହି ବ୍ରତ ସାତ ରାତି ଅବଧି ପାଳନ କରିବା ଦରକାର। କଥା ଅନ୍ତରାୟ ନ ହେବା ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚୟନ କରି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୈଷ୍ଣବ ଓ କୀର୍ତନ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିବା ଉଚିତ। ଧନ, ଦ୍ରବ୍ୟ, ଘର, ସନ୍ତାନ ଆଦି ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି, ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ କଥାରେ ଲିନ ହେଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଦିନର ତିନି ଅଧା ଘଡ଼ି ସମୟ ଯାଏଁ, ଜ୍ଞାନୀ ଉପଦେଶକ ଦୃଢ଼ କଣ୍ଠରେ ନିୟମିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଦୁଇ ଘଟିକା ବିରତି ଦେଇ, କଥା ପରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେ କୀର୍ତନ କରିବେ। ଶରୀର ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ, ଲାଘୁ ଓ ସନ୍ତୋଷ ଦେଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ; କଥା ଶ୍ରବଣ କରୁଥିବା ବ୍ରତୀ ଦିନକୁ ଏକବାର ହବିଷ ଖାଇବେ। ଯଦି ସମ୍ଭବ, ସାତ ଦିନ ଉପବାସ କରି ଶ୍ରବଣ କରିବେ; କିମ୍ବା ଘିଅ କିମ୍ବା ଦୁଧ ପିଇ ଶ୍ରବଣ କରିବାରେ ଅସୁବିଧା ନାହିଁ। ଅନ୍ୟଥା, ଫଳ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି କିମ୍ବା ଏକବାର ଖାଇ ଶ୍ରବଣ କରିବେ; ଯାହା ସହଜ, ତାହିଁ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଶ୍ରବଣ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଇବା ଉତ୍ତମ; ଉପବାସ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଯଦି କଥାରେ ବିଘ୍ନ ଆସେ, ତେବେ ଉପବାସ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ହେ ନାରଦ, ଏହି ସାତ ଦିନର ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ନିୟମ ଶୁଣ; ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ଦୀକ୍ଷା ନାହିଁ, ସେମାନେ ଏହି କଥା ଶ୍ରବଣ କରିବାର ଅଧିକାରୀ ନୁହେଁ। ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ, ଭୂମିରେ ଶୋଇବା, ପତ୍ରରେ ଖାଇବା, କଥା ସମାପ୍ତି ପରେ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ—ଏହି ବ୍ରତୀ ପ୍ରତିଦିନ କରିବା ଉଚିତ। ଦଳ, ମଧୁ, ତେଲ, ଭାରି ଖାଦ୍ୟ, ଅଶୁଧ୍ଧ କିମ୍ବା ବାସି ଖାଦ୍ୟ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ବ୍ରତୀ ଶଦା ଇଚ୍ଛା, କ୍ରୋଧ, ମଦ, ଅଭିମାନ, ଇର୍ଷ୍ୟା, ଲୋଭ, ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ମୋହ, ଦ୍ୱେଷ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହି କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ରତୀ ବେଦଜ୍ଞ, ବୈଷ୍ଣବ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୁରୁ, ଗାଁଠିଆ, ବ୍ରତୀ, ନାରୀ, ରାଜା, ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦୁଷ୍ଟ କଥା ନ କହିବେ। ବ୍ରତୀ ନାରୀର ଋତୁକାଳ, ଚଣ୍ଡାଳ, ବିଦେଶୀ, ଚ୍ୟୁତ, ଅବେଦୀ, ଦ୍ୱିଜଦ୍ୱେଷୀ, ବେଦବିରୋଧୀଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା ନ କରିବେ। ସତ୍ୟ, ଶୁଧ୍ଧି, ଦୟା, ମୌନ, ସାଧାରଣତା, ନମ୍ରତା, ମନର ଦାନ କରିବା ପ୍ରତିଦିନ ପାଳନ କରିବେ। ଦୁଃଖୀ, ଶରୀର ଶିଥିଳ, ରୋଗୀ, ଅଭାଗା, ଅପରାଧରତ, ନିର୍ସନ୍ତାନ, ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ନାରୀ ଗର୍ଭଧାରଣ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସନ୍ତାନ ମୃତ୍ୟୁ, ବାନ୍ଧ୍ୟା, ସନ୍ତାନ ହାରାଇ, ଗର୍ଭପାତ ଭୋଗିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି କଥା ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଏପରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ, ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ; ଏହି ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ତମ କଥା କୋଟି ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ବ୍ରତ ସମାପ୍ତି ପରେ, ଫଳ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେପରି ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ ସମାପ୍ତି କରନ୍ତି, ସେପରି ସମାପ୍ତି କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଦରିଦ୍ର କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତ, ସେମାନେ ପାଇଁ ସମାପ୍ତି ନିୟମ ଦୃଢ଼ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କୁ କେବଳ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧି ମିଳେ, କାରଣ ସେମାନେ ନିର୍ସ୍ୱାର୍ଥ ବୈଷ୍ଣବ। ଏହି କଥା ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତି ପରେ, ପୁସ୍ତକ ଓ ଉପଦେଶକଙ୍କୁ ଶ୍ରୋତାମାନେ ଭକ୍ତି ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।