ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ଶ୍ରବଣ ଓ ପାଠ ପାଇଁ ଗୃହକୁ ପ୍ରଥମେ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ଦରକାର। ଭୂମିକୁ ସଫା କରି, ମୃଦା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ଲେପନ କରିବାଉଚିତ। ଘରର ଉପକରଣଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ କୋଣରେ ସଜାଇ ରଖିଦେବା ଦରକାର। ପଞ୍ଚ ଦିନ ପରେ, ପୂର୍ବରୁ ବିଛାଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆବରଣ ଭଲଭାବେ ପୁନି ସଫା କରିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ଏକ ଉଚ୍ଚ ସୁନ୍ଦର ପଣ୍ଡାଲ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର ଯାହା କଦଳୀ ଗଛର ତଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉ। ସେହି ପଣ୍ଡାଲକୁ ଫଳ, ଫୁଲ ଓ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ କରିବା ଦରକାର। ତା’ପରେ ଛାଉଣୀ ଓ ଚାରିଉଁ ଦିଗରେ ଧ୍ୱଜା ଉତ୍ତୋଳନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପଦର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ହେଉ। ପଣ୍ଡାଲ ଉପରେ ସପ୍ତ ଲୋକର ସ୍ପଷ୍ଟ ଚିତ୍ରଣ କରିବା ଦରକାର, ଏବଂ ସେଠାରେ ବିରକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବସି ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହେବେ। ପ୍ରଥମେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ଭାବେ ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଆସନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ଏକ ଦିବ୍ୟାସନ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେଉ। ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦିଗ ଦେଖି ବସିବା ଦରକାର, ଶ୍ରୋତାମାନେ ପୂର୍ବ ଦିଗ ଦେଖିବେ; କିମ୍ବା ବ୍ୟାସ ପୂର୍ବ ଦେଖିଲେ, ଶ୍ରୋତା ଉତ୍ତର ଦିଗ ଦେଖିବେ। ବିଦ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନର ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ପୂଜ୍ୟ ଓ ପୂଜକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂର୍ବ ଦିଗ ଅନୁକୂଳ ହୁଏ। ବ୍ୟାସ ହେଉଛନ୍ତି ବିରକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପରିଚିତ, ଦୃଢ଼ ଉଦାହରଣ ଦେବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ନିର୍ମୋହ। ଅନେକ ମତରେ ଅନିଶ୍ଚିତ, ନାରୀସଙ୍ଗରତ, ବିପରୀତ ମତ ପ୍ରଚାରକଙ୍କୁ ଶୁକଦେବ ଗ୍ରନ୍ଥ ପାଠରେ ସ୍ଥାନ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯଦିଓ ସେମାନେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଥିବେ। ବ୍ୟାସଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ଅନ୍ୟ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଶାଳୀ, ସନ୍ଦେହ ନିବାରଣ କରିବା ଓ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦେବାରେ ଏକାଗ୍ର ଅନ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ରଖିବା ଦରକାର। ବ୍ୟାସ ପ୍ରଭାତରେ ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡି, ସ୍ନାନ ଓ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଦ୍ୱାରା ନିୟମ ପାଳନ କରିବେ। ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ବୟଂ ସଂଧ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ କରି, ବଘ୍ନ ନିବାରଣ ପାଇଁ ବିଘ୍ନେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂଜା କରିବେ। ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ପବିତ୍ରତାର ଲାଗି ଶୁଦ୍ଧି କରିବେ, ଏବଂ ଏକ ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରି ସେଠାରେ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବେ। କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଧିବତ୍ ପୂଜା, ପରିକ୍ରମା, ଦଣ୍ଡବତ୍, ଓ ପୂଜା ଶେଷରେ ସ୍ତୁତି କରିବେ—“ହେ କୃପାସାଗର, ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ତଳିଥିବା ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର। କର୍ମମାୟାରେ ବନ୍ଧି ଅପମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଛି, ମୋତେ ଉଠାଇ ନେଇଯାଅ।” ଏହାପରେ, ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତର ପୂଜା ଭକ୍ତି ସହିତ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ଧୂପ ଦୀପ ସହିତ କରିବା ଦରକାର। ତା’ପରେ ଏକ ନଡିଆ ନେଇ, ନମସ୍କାର କରିବା ଓ ହୃଦୟ ଖୁସିରେ ସ୍ତୁତି କରିବା ଦରକାର—“ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ଶାସ୍ତ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିଜ ଦେହ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛନ୍ତି। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ର ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ମୋର ଆଶା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, କୌଣସି ବିଘ୍ନ ନ ହେଉ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ, ହେ କେଶବ।” ଏପରି ନମ୍ର ଭାବରେ କହି, ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଭିତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବେ, ଏବଂ ପୂଜା ପରେ ତାଙ୍କୁ ଉଚିତ୍ ସ୍ତୁତି କରିବେ—“ହେ ବରାହରୂପୀ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ପାରଙ୍ଗତ, ଏହି କଥାମୃତ ଦ୍ୱାରା ମୋର ଅଜ୍ଞାନ ଦୂର କରନ୍ତୁ।” ଏହାପରେ ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରେ ଏକ ସପ୍ତାହ ଦୀର୍ଘ ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ବ୍ରତ ଅନୁସାରେ ପଞ୍ଚଜନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିର୍ବାଚିତ ହେବେ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରବଣର ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ନ ହେବା ପାଇଁ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୈଷ୍ଣବ ଓ କୀର୍ତ୍ତନ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନ କରି, ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିବା ଦରକାର। ଧନ, ଗୃହ, ପରିବାର, ଓ ସମ୍ପତି ପ୍ରତି ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି, ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତରେ କଥାମୃତରେ ଏକାଗ୍ର ହେଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ମିଳେ। ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରୁ ଦିନର ତିନି ଓ ଅର୍ଧ ପ୍ରହର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାନ୍ତ ଓ ଏକାଗ୍ର ଶବ୍ଦରେ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରବଣ ହେବା ଉଚିତ। ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଦୁଇ ଘଟିକା ବିରତି ଦେବା ଦରକାର, ଏବଂ ଏହି ସମୟରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବେ। ଶରୀର ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ହଳକା ଓ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ, ଶ୍ରବଣକାମୀ ହବିଷ ଖାଦ୍ୟ ଏକଥର ଖାଇବା ଦରକାର। ଯଦି ସକ୍ଷମ, ସପ୍ତ ଦିନ ଉପବାସ କରି ଶ୍ରବଣ କରିବା ଉଚିତ; ନାହିଁଲେ ଘିଅ କିମ୍ବା ଦୁଧ ପିଇ ଶ୍ରବଣ କରିବା ଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତ। ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ଫଳ ଖାଇବା କିମ୍ବା ଏକଥର ଖାଇବା ଯାଞ୍ଚିତ। ଶ୍ରବଣରେ ବିଘ୍ନ ହେଲେ ଉପବାସ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ଉତ୍ତମ। ହେ ନାରଦ, ଏହି ସପ୍ତାହିକ ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ନିୟମ ଶୁଣ। ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ଦୀକ୍ଷିତ ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାର ଅଧିକାରୀ ନୁହଁନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ, ଭୂମିରେ ଶୟନ, ପତ୍ରେ ଭୋଜନ, ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ କଥାମୃତ ଶେଷ ପରେ ଭୋଜନ କରିବା ଏହି ବ୍ରତର ନିୟମ। ବ୍ରତୀ ସଦା ଦାଲ, ମଧୁ, ତେଲ, ଭାରି ଖାଦ୍ୟ, ଅଶୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ବାସି ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବେ। ଇଚ୍ଛା, କ୍ରୋଧ, ମଦ, ଅହଂକାର, ଇର୍ଷ୍ୟା, ଲୋଭ, କପଟ, ମୋହ, ଦ୍ୱେଷ ତ୍ୟାଗ କରିବେ। ବେଦବିଦ୍, ବୈଷ୍ଣବ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୁରୁ, ଗାଈ, ବ୍ରତୀ, ନାରୀ, ରାଜା, ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବେ ନାହିଁ। ଋତୁମତୀ ନାରୀ, ଚଣ୍ଡାଳ, ବିଦେଶୀ, ପତିତ, ଅନ୍ୟାୟପଥୀ, ଦ୍ୱିଜଦ୍ୱେଷୀ, ବେଦବିରୋଧୀଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବେ ନାହିଁ। ବ୍ରତୀ ସତ୍ୟ, ଶୁଚିତା, ଦୟା, ମୌନ, ସରଳତା, ବିନୟ, ଓ ଦାନଶୀଳତା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ। ଦୁଃଖୀ, ଦରିଦ୍ର, ରୋଗୀ, ଅପମୃତ୍ୟୁଗ୍ରସ୍ତ, ଦୁଷ୍କର୍ମରତ, ସନ୍ତାନହୀନ, ମୋକ୍ଷକାମୀ ଏହି କଥା ଶ୍ରବଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଜନନୀ ସନ୍ତାନ ନ ପାଉଛନ୍ତି, ସନ୍ତାନ ମୃତ୍ୟୁ, ବନ୍ଧ୍ୟା, ଗର୍ଭପାତ, ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି କଥା ଅତି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣିବେ। ଏହିପରି ନିୟମ ଓ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସରଣ କରି, ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ଶ୍ରବଣ ଏକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ କାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ।