ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ରସ ପାନ କରିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକ ଥିବା ଭକ୍ତମାନେ, ଆପଣମାନେ ଆଶୁ ଆସନ୍ତୁ, ଏହି ପ୍ରେମରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇ ଏହାକୁ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଉଦ୍ୟମ କରନ୍ତୁ। ଯଦି ଏକ ଦିନ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଉପଲବ୍ଧ ନଥାଏ, ତଥାପି ପ୍ରତି ଦିନ ଏହି ଶ୍ରବଣରେ ଉପସ୍ଥିତି ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ଦରକାର, କାରଣ ଏଠାରେ ଏକ ମହୁର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ଏହିପରି ଭକ୍ତମାନେ ଆସିଲେ, ସମ୍ମାନ ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ଅତିଥିମାନେ ପାଇଁ ବସିବା ଏବଂ ରହିବା ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ଥାନ ଦେବା ଦରକାର। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ଜଙ୍ଗଲ, କିମ୍ବା ଘର ଯେଉଁଠାରେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରବଣ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ପୃଥିବୀ ଯେଉଁଠାରେ ବିଶାଳ ଅଟୁଟ ଅଛି, ସେଠା ଏହି କଥା କହିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ସ୍ଥାନକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରିବା, ଭୂମିକୁ ପରିସ୍କାର କରିବା, ମିନେରାଲ୍ ଦ୍ୱାରା ଲିପିବା ଏବଂ ଘରର ଦ୍ୱିତୀୟ ଜିନିଷଗୁଡିକୁ କୋଣାରେ ରଖିବା ଦରକାର। ପାଞ୍ଚ ଦିନ ପରେ, ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ଚାଦର ଆଦିକୁ ଭଲଭାବେ ପରିସ୍କାର କରିବା ଦରକାର; କଦଳୀ ଗଛର ତଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଫଳ, ଫୁଲ ଏବଂ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡପକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ସଜାଇବା ଦରକାର; ଚାରି ଦିଗରେ ଧ୍ୱଜ ଉଠାଇ ଏହାକୁ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟର ଆଲୋକରେ ରୂଦ୍ର କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ମଣ୍ଡପର ଉପରେ ସପ୍ତ ଲୋକର ରୂପାଙ୍କନ କରିବା ଦରକାର; ସେଠାରେ ନିଷ୍କାମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବସିବେ ଏବଂ ଜାଗୃତ ରହିବେ। ପ୍ରଥମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁକ୍ରମରେ ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ; କଥା କହିବାକୁ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଆସିବେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଆସନ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ବକ୍ତା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବେ, ଶ୍ରୋତା ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ; ଯଦି ବକ୍ତା ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବେ, ତେବେ ଶ୍ରୋତା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବେ। ଅନ୍ୟଥା, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ପୂଜ୍ୟ ଏବଂ ପୂଜକଙ୍କ ମଧ୍ୟର ସ୍ଥାନ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ; ଶ୍ରୋତାମାନଙ୍କ ଆଗମନ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦିଗ ଓ ସମୟ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି। ବକ୍ତା ନିଷ୍କାମ, ଶୁଧ୍ଧ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେବା ଦରକାର, ଯେଉଁଠି ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପରିଶ୍ରମି, ଉଦାହରଣରେ ଦକ୍ଷ, ଦୃଢ଼, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଚାହିଦା ରହିତ। ଅନେକ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଭ୍ରମିତ, ନାରୀସଙ୍ଗରେ ଆସକ୍ତ, କିମ୍ବା ଅପସିଦ୍ଧାନ୍ତ ପ୍ରଚାରକ, ଶୁକଦେବର ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠରେ ଏହାକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ, ତେବେ ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ। ବକ୍ତାଙ୍କ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ଏକ ଅନ୍ୟ ଦକ୍ଷ ଜ୍ଞାନୀକୁ ବସାଇବା ଉଚିତ; ଯେଉଁଠି ସନ୍ଦେହ ନିବାରଣ କରିବେ ଏବଂ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦେବାରେ ନିମଗ୍ନ ରହିବେ। ବକ୍ତା ପ୍ରତିଦିନ ଦିନ ଆରମ୍ଭରେ ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଇବା ଉଚିତ, ଏହି ବ୍ରତ ପାଇଁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ପରେ ଶୁଧ୍ଧି ଏବଂ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରତିଦିନ, ନିଜ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ କରି, ବ୍ୟବସ୍ଥାପୂର୍ବକ ଭାଗ୍ୟ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ବିଘ୍ନେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ଶୁଧ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର; ଏକ ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରି, ତାହାରେ ହରିଙ୍କୁ ବସାଇବା ଉଚିତ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କ୍ରମ ଅନୁସାରେ କରିବା; ପରିକ୍ରମା ଏବଂ ନମସ୍କାର କରି, ପୂଜା ଶେଷରେ ସ୍ତୁତି କରିବା ଦରକାର। "ହେ କୃପାମୟ, ମୁଁ ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ର ସାଗରରେ ବିଲିନ, କର୍ମ ମୋହରେ ବନ୍ଧା, ଦୁଃଖୀ; ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।" ତାପରେ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତର ପୂଜା ବିଧି ଅନୁସାରେ, ଭକ୍ତି ଏବଂ ସ୍ନେହ ସହିତ, ଧୂପ ଦୀପ ଦେଇ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ଏକ ଡାବ ଧରି ନମସ୍କାର କରିବା; ଏହି ସମୟରେ ଆନନ୍ଦ ଚିତ୍ତରେ ସ୍ତୁତି କରିବା ଦରକାର। "ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆପଣେ ହେବେ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ମୋ ସଂସାର ସାଗର ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।" "ମୋ ଆଶା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି; କୌଣସି ବିଘ୍ନ ନ ଆସୁ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିବି; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ, ହେ କେଶବ।" ଏପରି କୃତଜ୍ଞତା ସହ କଥା କହି, ବକ୍ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଏବଂ ପୂଜା ପରେ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ। "ହେ ବରାହ ଆକାର, ଜାଗୃତ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ, ଏହି କଥା ଉଦ୍ଘାଟନ ଦ୍ୱାରା ମୋ ଅଜ୍ଞାନ ଦୂର କରନ୍ତୁ।" ଏପରି, ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ବ୍ରତ ନିବାହ କରିବା ଦରକାର, ଏହି ସପ୍ତ ରାତି ଅନୁସାରେ ସମ୍ଭବ ଅନୁସାରେ। ଅଟୁଟ କଥା କଥା କରିବା ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚୟନ କରିବା ଦରକାର; ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୈଷ୍ଣବ ଏବଂ କୀର୍ତନ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଏବଂ ସମ୍ମାନ କରି, ନିଜ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଧନ, ସମ୍ପତ୍ତି, ଘର, ଶିଶୁ ଆଦି ଚିନ୍ତା ତ୍ୟାଗ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ମନକୁ ଏହି କଥାରେ ନିମଗ୍ନ କରିବା ଦରକାର; ତେଣୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦିନର ତିନି ଆଧା ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଜ୍ଞାନୀ ଏକ ନିଶ୍ଚଳ କଣ୍ଠରେ ଏହି କଥା କହିବା ଉଚିତ। ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଦୁଇ ଘଟିକା ବିରତି ଦେବା ଦରକାର; ଏହି ସମୟରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେ କୀର୍ତନ କରିବେ। ଦେହ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ହାଲୁକା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ; କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏକବାର ହବିଷ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବେ। ଯଦି ସମ୍ଭବ, ସପ୍ତ ଦିନ ଉପବାସ କରି ଶୁଣିବା ଉଚିତ; କିମ୍ବା ଘିଅ କିମ୍ବା ଦୁଧ ପିଇ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଯଥାଯଥ। ଅନ୍ୟଥା, ଫଳ ଭୋଗ କିମ୍ବା ଏକବାର ଖାଇ ଶୁଣିବା; ଯାହା ସହଜ ହୁଏ, ଶ୍ରବଣ ପାଇଁ ତାହା କରିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଶ୍ରବଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଖାଇବା ଉତ୍ତମ; ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା କଥାରେ ବିଘ୍ନ ଆସିଲେ ତାହା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ହେ ନାରଦ, ସପ୍ତ ଦିନର ବ୍ରତ ନିବାହ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନିୟମ ଶୁଣ; ଯେଉଁଠି ବିଷ୍ଣୁ ଦୀକ୍ଷା ନାହିଁ, ସେମାନେ କଥା ଶୁଣିବାର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଚାର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ, ଭୂମିରେ ଶୟନ, ପତ୍ରରେ ଭୋଜନ, କଥା ଶେଷରେ ଖାଇବା—ଏହି ନିୟମ ପ୍ରତିଦିନ ଅନୁସରଣ କରିବା ଦରକାର।