ସେଇ ସମୟରେ, ପ୍ରଭୁ ନିଜେ ଉଠି ନିଜ ସମର୍ଥକମାନେଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ, ଏବଂ କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କର ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ପତିତ ଶତ୍ରୁ ଶିଶୁପାଳଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଭୟଙ୍କର ହୁଲାହୁଲ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଶିଶୁପାଳଙ୍କର ଅନୁୟାୟୀ ରାଜାମାନେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପଳାଇଗଲେ। ତାପରେ ଚେଦି ରାଜାଙ୍କ ଦେହରୁ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆତ୍ମା ବାହାରି ଆସିଲା ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ ସେ ଆଲୋକ ଏମିତି ଭାବେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଯେପରି ଏକ ଉଲ୍କା ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀକୁ ପଡ଼େ। ଶିଶୁପାଳଙ୍କ ମନ ତିନି ଜନ୍ମର ଦ୍ୱେଷରେ ଜଳିଉଠିଥିଲା, ତିନି ଶତ୍ରୁତାରେ ମନ ଲଗାଇ ଏହି ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ, ଏହି ମନୋଭାବ ତାଙ୍କୁ ସେଇ ପରମ ଚେତନାରେ ବିଲୀନ କରିଦେଲା; କାରଣ ଜନ୍ମର କାରଣ ମନୋଭାବ ଅଟୁଟ ରହେ। ଏହା ପରେ, ରାଜା ଯଜ୍ଞର ଅନୁଷ୍ଠାନ ଶେଷରେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ଓ ଉପକାରୀମାନେଙ୍କୁ ବହୁତ ଦାନ ଦେଇ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ରଉକ୍ତ ମାନ୍ୟତା ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ, ଏବଂ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ସମାପନ ସ୍ନାନ କରିଲେ। ଏହିପରି ଭାବରେ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ଯୋଗୀଶ୍ୱର କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁମାନେଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ କିଛି ମାସ ରହିଲେ। ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଅନିଚ୍ଛା ବ୍ୟତିତ, ଦେବକୀନନ୍ଦନ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହ ନିଜ ନଗରକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ଏହିଭଳି, ଦୁଇ ଭୂତପୂର୍ବ ବୈକୁଣ୍ଠବାସୀଙ୍କ ଅନେକ ଜନ୍ମ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶାପ ପାଇଁ ଘଟିଥିବା ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏଠାରେ କହିଲି। ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଶେଷରେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମହାରାଜ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମନ୍ଦିରେ ଯେପରି ଜ୍ଵଳମାନ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦିବ୍ୟପୁରୁଷମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ଅନନ୍ଦରେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ, କୃଷ୍ଣ ଓ ଯଜ୍ଞର ସ୍ତୁତି କରି। କିନ୍ତୁ କୌରବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାପୀ କଳିର ଅଂଶ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ମାତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଏହି ମହାସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ, ଶିଶୁପାଳ ବଧ, ରାଜାଙ୍କ ମୋକ୍ଷ ଓ ମହାୟଜ୍ଞ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ଏହିଭଳି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଧର ଚୁଆନ୍ଚଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ, 'ଶିଶୁପାଳ ବଧ' ଉପସମାପ୍ତ ହେଲା। ତାପରେ ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅଜାତଶତ୍ରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଏହି ଭବ୍ୟ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ଦେଖି ସମସ୍ତ ରାଜା, ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅନନ୍ଦିତ ହେଲେ। କିନ୍ତୁ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ବ୍ୟତିତ ସମସ୍ତ ଅନନ୍ଦିତ ହେଲେ କାହିଁକି? ଏହାର କାରଣ କହ।" ଶ୍ରୀ ବାଦରାୟଣୀ କହିଲେ: ତୁମ ମହାପୂର୍ବଜଙ୍କ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ପ୍ରେମରେ ବିନ୍ଧି ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ। ଭୀମ ରନ୍ନଘରର ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ, ସୁୟୋଧନ ଧନାଗାରର ଦେଖାଶୁଣା କରୁଥିଲେ, ସହଦେବ ପୂଜା ପାଇଁ ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ, ନକୁଳ ଯଜ୍ଞସାମଗ୍ରୀ ଆଣୁଥିଲେ। ଅର୍ଜୁନ ବୃଦ୍ଧମାନେଙ୍କ ସେବା କରୁଥିଲେ, କୃଷ୍ଣ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରୁଥିଲେ, ଦ୍ରୌପଦୀ ଭୋଜନ ପରିବେଶନ କରୁଥିଲେ, ଓ କର୍ଣ୍ଣ ଦାନ ବଣ୍ଟନରେ ଲାଗିଥିଲେ। ଯୁୟୁଧାନ, ବିକର୍ଣ୍ଣ, ହାର୍ଦିକ୍ୟ, ବିଦୁର, ବାହ୍ଳୀକପୁତ୍ର, ଭୂରି, ସନ୍ତର୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ ସମସ୍ତେ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପାଦନ କରୁଥିଲେ। ଯଜ୍ଞର ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ, ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ଉପକାରୀ, ମିତ୍ରମାନେ ଦାନ, ମିଷ୍ଟି ଶବ୍ଦ ଓ ଅତିଥି ସତ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ଶିଶୁପାଳ ବଧ ପରେ, ସାତ୍ୱତପତି କୃଷ୍ଣ ଯଜ୍ଞ ମଣ୍ଡପକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଦେବନଦୀରେ ଅବଭୃଥ୍ ସ୍ନାନ କଲେ। ମୃଦଙ୍ଗ, ଶଂଖ, ପଣବ, ଧୁନ୍ଧୁରି, ଅନକ, ଗୋମୁଖ ଆଦି ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଉପଲକ୍ଷେ ନାଡ଼ିଲା। ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ, ଗାୟିକାମାନେ ଗାଇଲେ, ବୀଣା, ବାଁଶୀ ଓ ତାଳର ଧ୍ୱନି ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଲା। ସୁନ୍ଦର ସୁନ୍ଦର ସୁନା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ରାଜାମାନେ ହାତୀ ଓ ରଥରେ ବସି, ରଙ୍ଗିନ ପତାକା ଓ ଦ୍ୱଜ ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ତାଙ୍କ ବୀରମାନେ ସହ ବିଦାୟ ନେଲେ। ଯଦୁ, ସୃଞ୍ଜୟ, କମ୍ବୋଜ, କୁରୁ, କେକୟ, କୋଶଳମାନେ ସେଠି ତାଙ୍କ ସେନା ସହ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସିଲେ, ଭୂମି କମ୍ପିଗଲା। ପ୍ରଶସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଋତ୍ବିଜ୍, ଏବଂ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମମାନେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ, ଦେବତା, ଋଷି, ପିତୃ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ। ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା, ଅଳଙ୍କାର ଓ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଏକାଉଁଠି ଖେଳି ଏବଂ ଅନେକ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ। ନାରୀମାନେ ତେଲ, ଘିଅ, ଗନ୍ଧ ପୌଡ଼ର, ହଳଦି, କୁଙ୍କୁମ ଲଗାଇ ମଜା କରୁଥିଲେ। ପୁରୁଷମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରୁଥିଲେ, ରାଜମହିଳାମାନେ ଦେବୀମାନେ ପରି ଚୁପଚାପ ବାହାରିଲେ, ମାତୃପକ୍ଷ ଓ ସଖୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ପାଣି ଛିଟିଲେ, ଲଜ୍ଜା ହାସରେ ମୁହଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା। ସେଇ ରାଜମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କ ସଖୀମାନେ ସହ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହରେ ପାଣି ଛିଟିଲେ, ତାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ଭିଜିଗଲା, ଦେହ ଓ ସ୍ନିଗ୍ଧ ଅଙ୍ଗ ଦେଖାଗଲା, ଗଲା ମାଳା ଖସିଗଲା, ତାଙ୍କ ଖେଳ ଅଶୁଦ୍ଧ ମନବଳମାନେଙ୍କୁ ଆକୃଷ୍ଟ କଲା। ମହାରାଜ ଅଶ୍ୱରଥରେ, ସୁନାର ଅଳଙ୍କାର ଲଗାଇ, ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି ଜ୍ଵଳମାନ ଦେଖାଗଲେ, ଯେମିତି ଯଜ୍ଞର ମଧ୍ୟରେ ଯଜ୍ଞପତି। ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ସହ ଯଜ୍ଞସ୍ନାନ କରି, ଋତ୍ବିଜ୍ମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ। ଦେବବାଦ୍ୟ ଓ ମାନବବାଦ୍ୟ ଏକାସାଥି ନାଡ଼ିଲା, ଦେବତା, ଋଷି, ପିତୃ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି କଲେ। ସେଠି ସମସ୍ତ ଜନ, ସମସ୍ତ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମର ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ କଲେ; ମହାପାପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ତୁରନ୍ତ ପବିତ୍ର ହେଲେ। ତାପରେ, ରାଜା ଶୁଭ୍ର ପଟାମ୍ବର ପିନ୍ଧି ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇ, ଋତ୍ବିଜ୍, ଋଷି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ।