ବ୍ରାହ୍ମର୍ଷିମାନେ ସେବନା କରୁଥିବା ଭୂମିକୁ ଛାଡ଼ି, ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀକ ତେଜ ନଥିଲା, ସେଠାରୁ କିଛି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଦୁର୍ଗମ ସମୁଦ୍ରକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ଜଣେ ଡକାତ ଭଳି ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଉତ୍ପୀଡ଼ନ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି ଅନିଷ୍ଟକର କଥାମାନେ ଶୁଣି, ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସିଂହର କାନରେ ଶିଆଳର ଚିତ୍କାର ପଡ଼ିଲାଭଳି ନିର୍ବିକାର ରହିଲେ, କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ। ଭଗବାନଙ୍କ ନିନ୍ଦା ଶୁଣି, ସଭାସଦସ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର କାନ ଢାକି ଦେଲେ, ସଭା ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ କ୍ରୋଧରେ ଚେଦିରାଜାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ। ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଭଗବାନ ବା ତାଙ୍କର ଭକ୍ତଙ୍କ ନିନ୍ଦା ଶୁଣି, ସେଠାରୁ ଚାଲିଯାଏ ନାହିଁ, ସେ ଯଦି ଧର୍ମଶୀଳ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପତିତ ହୁଏ। ତାପରେ, ପାଣ୍ଡବସନ୍ତାନମାନେ, ମତ୍ସ୍ୟ, କେକୟ, ଶୃଞ୍ଜୟ ରାଜାମାନେ ସହିତ, କ୍ରୋଧରେ ଉଠି ଶିଶୁପାଳଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଚେଦିରାଜା ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ତାଳୱାର ଏବଂ ଢାଲ ନେଇ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଥିବା ରାଜାମାନେ ଉପରେ ନିନ୍ଦା କରିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟରେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ସ୍ୱୟଂ ଉଠି, ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରି, କ୍ରୋଧରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ପତିତ ଶତ୍ରୁ ଶିଶୁପାଳଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ। ଶିଶୁପାଳ ବଧ ହେବା ପରେ, ସମଗ୍ର ସଭାରେ ଭୟଙ୍କର କୋଳାହଳ ହେଲା, ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ରାଜାମାନେ ପ୍ରାଣରକ୍ଷା ପାଇଁ ଚାରିଦିଗକୁ ପଳାଇଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଚେଦିରାଜାଙ୍କ ଦେହରୁ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆତ୍ମା ଉଠି ଭଗବାନ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଯେପରିକି ଆକାଶରୁ ଏକ ଉଲ୍କା ପୃଥିବୀକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ତିନି ଜନ୍ମ ଧରି ସଂଚିତ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଶତ୍ରୁତାରେ ଜଳିଥିବା ଏହି ଆତ୍ମା, ସେଇ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେଠାରେ ବିଲୀନ ହେଲା; କାରଣ, ମନର ଭାବ ଆଗାମୀ ଜନ୍ମର କାରଣ ହୁଏ। ଏହା ପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତିରେ, କୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତ ପୂଜାରୀ ଓ ସହାୟକମାନେଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବେ ଦାନ ଦେଲେ, ସମ୍ମାନ କଲେ, ଏବଂ ରାଜା ଶେଷ ସ୍ନାନ କଲେ। ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତି ପରେ, ଯୋଗେଶ୍ୱର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ କିଛି ମାସ ରହିଲେ। ପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଅନିଚ୍ଛା ସତ୍ୱେ, ଦେବକୀନନ୍ଦନ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ନିଜ ସହରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏଭଳି, ଦୁଇ ଭୈକୁଣ୍ଠବାସୀଙ୍କ ଉପାଖ୍ୟାନ ଆମେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଶୁଣିଲୁ—ଏହା ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାପରେ ତାଙ୍କର ପୁନଃପୁନ ଜନ୍ମର କଥା। ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତିରେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମଧ୍ୟେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାଧିପତି ପରି ଅତିଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖାଗଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦିବ୍ୟଜନ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ, କୃଷ୍ଣ ଓ ଯଜ୍ଞର ସ୍ତୁତି କରି। କିନ୍ତୁ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତେ ଖୁସି ହେଲେ ନାହିଁ; ସେ, କଳିର ଆବିର୍ଭାବ ଭଳି ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ଏତେ ଶ୍ରୀ ଦେଖି ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ, ଶିଶୁପାଳ ବଧ, ରାଜାଙ୍କ ମୋକ୍ଷ ଓ ମହାଯଜ୍ଞ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଶିଶୁପାଳ ବଧ ନାମକ ଚୁଅତ୍ତରିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ଦ୍ୱିତୀୟାର୍ଧ ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ଶେଷରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ତାପରେ, ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କ ଭବ୍ୟ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ରାଜା, ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। କିନ୍ତୁ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟେ ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ କାହିଁକି? ଦୟାକରି ଏହାର କାରଣ କହ।" ଶ୍ରୀ ବାଦରାୟଣୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"ତୁମ ମହାପୂର୍ବଜଙ୍କ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ, ତାଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସ୍ନେହବଶତଃ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୁକ୍ତ ଥିଲେ। ଭୀମ ରନ୍ନଘରର ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ, ସୁୟୋଧନ ଧନାଗାରରେ, ସହଦେବ ପୂଜାରେ ଓ ନକୁଳ ସାମଗ୍ରୀ ଯୋଗାଣରେ ଲାଗିଥିଲେ। ଅର୍ଜୁନ ବୃଦ୍ଧମାନେଙ୍କ ସେବାରେ, କୃଷ୍ଣ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନରେ, ଦ୍ରୌପଦୀ ଭୋଜନ ପରିବେଶନରେ, ଓ କର୍ଣ୍ଣ ଦାନ ବଣ୍ଟନରେ ନିୟୁକ୍ତ ହେଲେ। ଯୁୟୁଧାନ, ବିକର୍ଣ୍ଣ, ହାର୍ଦିକ୍ୟ, ବିଦୁର, ବାହ୍ଲୀକପୁତ୍ର, ଭୂରି, ସନ୍ତର୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୋଜିତ ହେଲେ। ସମସ୍ତେ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ନିଜ ଦାୟିତ୍ୱ ପାଳନ କଲେ। ଯଜ୍ଞର ପୂର୍ବପରିଚାଳକ, ସହାୟକ ଓ ମିତ୍ରମାନେ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବେ ଦାନ, ମିଷ୍ଟି କଥା ଓ ଆତିଥ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ଶିଶୁପାଳ ବଧ ପରେ, ସାତ୍ୱତମୁକୁଟ୍ ଧାରୀ ଭଗବାନ ଯଜ୍ଞଶାଳାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଦିବ୍ୟ ନଦୀରେ ଶେଷ ସ୍ନାନ କଲେ। ମୃଦଙ୍ଗ, ଶଂଖ, ପଣବ, ଧୁନ୍ଧୁରି, ଅନକ, ଗୋମୁଖ—ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଧ୍ୱନି ଶେଷ ସ୍ନାନ ଉତ୍ସବରେ ଗଞ୍ଜିଲା। ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ ହେଲା, ଗାୟକମାନେ ଗାଇଲେ, ବୀଣା, ବାଂଶୀ ଓ ତାଳର ଶବ୍ଦ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଲା। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ରାଜାମାନେ, ରଙ୍ଗୀନ ପତାକା ଓ ଝଣ୍ଡା ଲଗାଇଥିବା ହାତୀ ଓ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ତାଙ୍କ ଦୀପ୍ତିମାନ ସେନା ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଯାଦବ, ଶୃଞ୍ଜୟ, କମ୍ବୋଜ, କୁରୁ, କେକୟ, କୋଶଳମାନେ ସେନା ନେଇ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଥିଲା। ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଋତ୍ବିଜ୍, ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ଓ ମହାମୁନିମାନେ ଉଚ୍ଚ କଣ୍ଠରେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିଥିଲେ; ଦେବତା, ଋଷି, ପିତୃ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଫୁଲ ବର୍ଷା କରୁଥିଲେ। ପୁଷ୍ପମାଳା, ଭୂଷଣ ଓ ଶୁଭ୍ରବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ପୁରୁଷ-ନାରୀମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଏକାଉଁ ଉପରେ ଜଳ ଛିଟାଇ ଖେଳୁଥିଲେ। ତେଲ, ଘୃତ, ଗନ୍ଧ, ହଳଦୀ ଓ କୁଙ୍କୁମ ଲଗାଇ, ନାରୀମାନେ ପୁରୁଷମାନେ ସହିତ ମଜା କରୁଥିଲେ। ପୁରୁଷମାନେ ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିବା ରାଜମହିଳାମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବେ, ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଦେବୀମାନେ ପରି ବାହାରିଲେ; ମାମାଘର ଓ ସ୍ନେହିତମାନେ ଜଳ ଛିଟାଇଦେଉଥିବାବେଳେ, ଲଜ୍ଜା ହସରେ ମୁହଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲା। ସେଇ ରାଜମହିଳାମାନେ ମିତ୍ରମାନେ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହରେ ଜଳ ଛିଟାଇଲେ; ଭିଜା ଶୂଭ୍ରବସ୍ତ୍ର, ଖୋଲା ମାଳା, ଅନାବୃତ ଅଙ୍ଗ ତାଙ୍କ ଚଞ୍ଚଳ ଖେଳ ଦ୍ୱାରା ଅଶୁଚି ମନ ଥିବାମାନେଙ୍କୁ ଆକୃଷ୍ଟ କଲେ।