ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତର ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ଏହି ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଧ୍ୟାୟରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଗମନ ଓ ତାଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ କୃତ୍ୟର ବର୍ଣ୍ଣନା ଶେଷ ହେଲା। ଏହା ପରେ ଶୁକଦେବ ଗୋସ୍ୱାମୀ କହିଲେ— ଯଦୁବଂଶୀଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ବଧ ଓ ତାଙ୍କ ଅପୂର୍ବ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି କହିଲେ— “ତିନି ଲୋକର ଅଚାର୍ୟମାନେ, ସମସ୍ତ ଭୂତମାନଙ୍କ ମହାସ୍ୱାମୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଦୁର୍ଲଭ ଲାଭ ମିଳିଥାଏ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷାକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରନ୍ତି। ହେ କମଳନୟନ, ଆପଣ ଏମିତି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ଦୁଃଖୀମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାମୀ ଭାବନ୍ତି— ଏହା ଏକ ଗୁଭୀର ରହସ୍ୟ। ଏକମାତ୍ର ପରମାତ୍ମାଙ୍କ କୌଳିନ୍ୟ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟରେ ବଢ଼େ ନାହିଁ କିମ୍ବା କମେ ନାହିଁ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ ନାହିଁ। ହେ ଅଜେୟ, ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ‘ମୋର’ ‘ତୋର’ ବିଭାଗ ନାହିଁ, ଏପରି ଭେଦ ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭେଦ ପରି।" ଏପରି ଭାବରେ କହି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ବେଦଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଥିବା, ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ବାଛିଲେ। ସେଠି ଥିଲେ ବ୍ୟାସ, ଭରଦ୍ୱାଜ, ସୁମନ୍ତୁ, ଗୌତମ, ଅସିତ, ବଶିଷ୍ଠ, ଚ୍ୟବନ, କଣ୍ୱ, ମୈତ୍ରେୟ, କବଷ, ତୃତ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ବାମଦେବ, ସୁମତି, ଜୈମିନି, କ୍ରତୁ, ପୈଳ, ପରାଶର, ଗର୍ଗ, ବୈଶମ୍ପାୟନ, ଅଥର୍ବା, କଶ୍ୟପ, ଧୌମ୍ୟ, ଭାର୍ଗବ ରାମ, ଆସୁରି, ବୀତିହୋତ୍ର, ମଧୁଛନ୍ଦା, ବୀରସେନ ଓ ଅକୃତବ୍ରଣ। ଏହା ସହ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର, ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ପ୍ରଜାମାନେ ଏହି ମହାୟଜ୍ଞ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସୁନାର ହାଳରେ ଏଠି ପୂର୍ବପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ବେଦମୂଳକ ଭାବେ ଯଜ୍ଞ ମଣ୍ଡପ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ରାଜାଙ୍କୁ ଦୀକ୍ଷା ଦେଲେ। ଯଜ୍ଞ ସାମଗ୍ରୀ ସବୁ ସୁନାର ଥିଲା, ପୂର୍ବ କାଳରେ ବରୁଣ ପାଇଁ ଯେପରି ହୋଇଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଲୋକପାଳ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶିବଙ୍କ ସହ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ବିଦ୍ୟାଧର, ମହାନାଗ, ଋଷି, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ପକ୍ଷୀ, କିନ୍ନର, ଚାରଣମାନେ ସମେତ ଆସିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ରାନୀମାନେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସିଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଆୟୋଜନକୁ ଦେଖି ଚକିତ ହେଲେ ଓ ଏହା କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିର ଫଳ ବୋଲି ମନେ କଲେ। ଦେବତୁଲ୍ୟ ଅର୍ଚ୍ଚକମାନେ ପୂର୍ବକାଳରେ ପ୍ରଚେତସଙ୍କ ପାଇଁ ଯେପରି ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜସୂୟ କରିଥିଲେ। ଯଜ୍ଞ ଦିନରେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏକାଗ୍ର ହୃଦୟରେ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ, ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ସଭାସଦ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସଭାରେ କିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୂଜ୍ୟ ତାହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାକୁ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଲା, କିନ୍ତୁ ସମ୍ମତି ହେଲା ନାହିଁ। ତେବେ ସହଦେବ ଉଠି କହିଲେ— “ଅଚ୍ୟୁତ, ସାତ୍ବତମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ସ୍ଥାନ, କାଳ, ଧନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସବୁ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ। ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି। ଯଜ୍ଞ, ମନ୍ତ୍ର, ସାଙ୍ଖ୍ୟ, ଯୋଗ—ସବୁ ତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ। ସେଉଁଟି ଏକମାତ୍ର ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି, ପ୍ରଳୟ କରନ୍ତି। ଯାହା ଆବଶ୍ୟକ, ଧର୍ମାଦି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ଲଭ୍ୟ। ଏହି ଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଦର ଓ ସ୍ୱୟଂ ଆତ୍ମାର ସମ୍ମାନ ହେବ। ତେଣୁ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୂଜା ଦିଅଯାଉ। ଯିଏ ଅନନ୍ୟ ଦାନ ଫଳ ଚାହେ, ସେ ଏହି ଶାନ୍ତ, ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।” ସହଦେବ ଏପରି କହି ଚୁପ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କୁ ‘ଶାବାଶ, ଶାବାଶ’ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଏହି ମତ ଶୁଣି, ସଭାସଦ୍ୟମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ବୁଝି, ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ଭକ୍ତିଭାବରେ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ପବିତ୍ର ଜଳ ସେ ନିଜ, ଭାଇ, ରାନୀ, ମନ୍ତ୍ରୀ, ପରିବାର ସହ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିଲେ। ପୀତାମ୍ବର ବସ୍ତ୍ର ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଅଳଙ୍କାର ଦେଇ ପୂଜା କଲେ, ଭକ୍ତିର ଜଳ ଚକ୍ଷୁରେ ଆସିଲା, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ହାତ ଜୋଡି ‘ଜୟ! ନମସ୍କାର!’ ବୋଲି ଅଞ୍ଜଳି କଲେ, ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଦମଘୋଷପୁତ୍ର ଶିଶୁପାଳ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଏପରି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଅସନରୁ ଉଠି, ହାତ ଚାଲି, ଭୟ ନକରି, ସଭାକୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କଠୋର ଶବ୍ଦରେ ନିନ୍ଦା କଲେ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ସେ କହିଲେ, “ବେଦବାଣୀ କହେ—‘ପ୍ରଭୁ ହେଉଛନ୍ତି କାଳ, ଅତିକ୍ରମ କରିବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।’ କିନ୍ତୁ ବୟସରେ ଛୋଟ ଲୋକଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁହଁ ହରାନ୍ତି। ଆପଣ ମୂଲ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଏପରି ଶିଶୁବାଣୀକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ସଭାସଦ୍ୟ ଏହି ମତରେ ସମ୍ମତି ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ କୃଷ୍ଣ ପୂଜ୍ୟ। ଯେଉଁମାନେ ତପ, ଜ୍ଞାନ, ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଦୋଷ ଜ୍ଞାନରେ ଦୂର ହୋଇଯାଇଛି, ସେମାନେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ। ଏହି ସଭାସଦ୍ୟମାନେ ଉପରେ, ଏକ ଗୋପାଳ, ନିଜ କୁଳକୁ ଅପମାନ କରିଥିବା ଲୋକ କେମିତି ପୂଜା ଯୋଗ୍ୟ? କାଗ ଯେପରି ହବି ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ, ସେପରି। ଯେଉଁମାନେ ନା କୁଳ, ନା ଆଶ୍ରମ, ନା ପରିବାର ଅଛି, ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ବାହାରେ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଚଲନ୍ତି, ଗୁଣ ନାହିଁ—ସେମାନେ କିପରି ପୂଜା ଯୋଗ୍ୟ? ଏମାନଙ୍କ କୁଳକୁ ଯୟାତି ଶାପ ଦେଇଥିଲେ, ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, ସବୁବେଳେ ମଦ୍ୟପାନରେ ଲିନ—ସେମାନେ କିପରି ପୂଜ୍ୟ? ବ୍ରାହ୍ମର୍ଷିମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ଭୂମି ଛାଡ଼ି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ତେଜ ନଥିବା, ଏହି ଅପରାଧୀମାନେ ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରି ରହୁଛନ୍ତି, ଲୋକଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛନ୍ତି।" ଏପରି ଅପଶକୁନ ଶବ୍ଦ କହି, ନିଜ ଭାଗ୍ୟ ହରାଇ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ସିଂହ ଯେପରି ଶିଆଳର ଚିତ୍କାର ଶୁଣି ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେପରି ଚୁପ ରହିଲେ।