ଯେତେବେଳେ କୃଷ୍ଣ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ, ସେମାନେ ଦେହ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଡ ଦ୍ରବ୍ୟରୁ ବିରକ୍ତ ହେବାକୁ, ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇବାକୁ, ନିଶ୍ଚୟ ନିଷ୍ଠାରେ ରହିବାକୁ ଓ ମନକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କୃଷ୍ଣରେ ଲଗାଇବାକୁ ପ୍ରେରିତ କଲେ, ଏହିପରେ ସେମାନେ ଶେଷରେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଉପଲବ୍ଧ କରିବେ ବୋଲି କୃଷ୍ଣ କହିଲେ। ଏପରେ ଶୁକଦେବ ଜଣାଇଲେ — ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ ଲୋକନାଥ କୃଷ୍ଣ ରାଜାମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କର ଶ୍ନାନ ନିମନ୍ତେ ଉପଚାରକମାନେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ସହଦେବ ଦ୍ୱାରା ରାଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ନାନ ଓ ଉପଚାର ପୂଜା କରାଯିବାକୁ, ରାଜାଯୋଗ୍ୟ ପୋଷାକ, ଭୂଷଣ, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦିଆଯିବାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ଶ୍ନାନ ଓ ଶୃଙ୍ଗାର ପରେ ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ, ବିଭିନ୍ନ ରାଜାଯୋଗ୍ୟ ଭୋଗବସ୍ତୁ, ପାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ। ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ରାଜାମାନେ ଦୁଃଖମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଣଫୁଲ ପିନ୍ଧି, ବର୍ଷାପରେ ମୁକ୍ତ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ପରି ଚମକୁଥିଲେ। ରତ୍ନ ଓ ସୁଵର୍ଣ୍ଣରେ ଭୂଷିତ ରଥ, ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇ, କୃଷ୍ଣ ମିଷ୍ଟି କଥା କହି ସେମାନେ ମାନ୍ୟ ଦେଶକୁ ପଠାଇଲେ। ଏପରି ମହାପୁରୁଷ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇ, ରାଜାମାନେ କୃଷ୍ଣ ଓ ଲୋକନାଥଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରି ଚାଲିଗଲେ। ଲୋକମାନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଚରଣ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଲେ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ନିଜ ଦାୟିତ୍ୱ ପୂରଣ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ଭୀମସେନ ଜରାସନ୍ଧକୁ ବଧ କଲେ, ସହଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, କୃଷ୍ଣ ପୃଥାପୁତ୍ର ଦୁଇଜଣ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଖଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ରାଜାମାନେ ଜୟଘୋଷ କଲେ, ମିତ୍ରମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ଏହି ଘଟଣା ଶୁଣି, ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥବାସୀମାନେ ଆନନ୍ଦ ଭରି ଭାବିଲେ — ମଗଧ ରାଜା ଦମିତ ହୋଇଛି, ନିଜ ରାଜାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଛି। ଏପରେ ଭୀମ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ଜନାର୍ଦନ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିବରଣୀ ଦେଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦୟା ବୁଝି, ଆନନ୍ଦ ଅଶ୍ରୁ ଝାଡ଼ିଲେ, ଭଲପାଇବାରୁ କିଛି କହିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଞ୍ଚଳ ଉପସଂହାର ହେଲା — ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଦ୍ଧରେ 'କୃଷ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଗମନ' ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏପରେ ଶୁକଦେବ କହିଲେ — ଏପରି ଭୀମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜରାସନ୍ଧ ବଧ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣି, ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ — ତିନି ଲୋକର ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନେ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ମହାସ୍ୱାମୀମାନେ, ଯେଉଁଠି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଜିନିଷ ମିଳିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଉପଦେଶକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରନ୍ତି। ହେ କମଳନୟନ, ତୁମେ ଦୁଃଖିତ ମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ମାସ୍ତର ଭାବିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଶାସନ କରୁଛ। ଏହି ଅତି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ। ଏକମାତ୍ର ପରମାତ୍ମା, ଦ୍ୱିତୀୟ ନାହିଁ, ତାଙ୍କ କୃତ୍ୟରେ କୌଣସି ବୃଦ୍ଧି କିମ୍ବା କ୍ଷୟ ନାହିଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ପରି ଅପ୍ରଭାବିତ। ମାଧବ, ତୁମ ଭକ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟ 'ମୋର' 'ତୋର' ଭେଦ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ; ଏଭଳି ଭେଦ ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ରଖନ୍ତି। ଏହିପରେ ଶୁକଦେବ କହିଲେ — ଏପରି କଥା କହି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଯଜ୍ଞର ଉଚିତ ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବେଦଜ୍ଞ, ପୁରୋହିତମାନେ ବାଛିଲେ। ବ୍ୟାସ, ଭରଦ୍ୱାଜ, ସୁମନ୍ତୁ, ଗୌତମ, ଅସିତ, ବଶିଷ୍ଠ, ଚ୍ୟବନ, କଣ୍ଵ, ମୈତ୍ରେୟ, କବଷ, ତୃତ — ଏହିମାନେ ଆସିଲେ। ଏଥିପାଇଁ ଶ୍ରୀ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ବାମଦେବ, ସୁମତି, ଜୈମିନି, କ୍ରତୁ, ପୈଳ, ପରାଶର, ଗର୍ଗ, ବୈଶମ୍ପାୟନ ମଧ୍ୟ ଆମନ୍ତ୍ରିତ ହେଲେ। ଅଥର୍ବା, କଶ୍ୟପ, ଧୌମ୍ୟ, ଭାର୍ଗବ ବଂଶର ରାମ, ଆସୁରି, ବୀତିହୋତ୍ର, ମଧୁଛନ୍ଦା, ବୀରସେନ, ଅକୃତବ୍ରଣ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ। ଡ୍ରୋଣ, ଭୀଷ୍ମ, କୃପ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ, ଜ୍ଞାନୀ ବିଦୁର ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର, ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ପ୍ରଜାମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ଏପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସୁଵର୍ଣ୍ଣ କୃଷି ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ରାଜାଙ୍କୁ ଦିକ୍ଷିତ କଲେ। ବରୁଣ ଯିପରି ପୂର୍ବେ ଏହିପରି ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ, ତାହାପରି ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଉପକରଣ ସୁଵର୍ଣ୍ଣର ହେଇଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ଆରମ୍ଭ କରି, ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗପାଳମାନେ ତାଙ୍କ ଅନୁଚରମାନେ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ବିଦ୍ୟାଧର, ମହାନାଗ, ଋଷି, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ପକ୍ଷୀ, କିନ୍ନର, ଚାରଣ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ। ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କ ରାଜପତ୍ନୀମାନେ ସହିତ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସିଲେ। ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହୋଇ ଭାବିଲେ — ଏହି ଯଜ୍ଞ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଜଣେ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ। ଦିବ୍ୟ ତେଜସ୍ୱୀ ପୁରୋହିତମାନେ ପ୍ରଚେତସଙ୍କ ପରି ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ରାଜା ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭୂପରି କରିଥିଲେ। ଯଜ୍ଞ ଦିନରେ, ଭୂପତି ଉଚିତ ଭାବରେ, ସମସ୍ତ ପୁରୋହିତ ଓ ସଭାପତିମାନେ, ମହାଭାଗ୍ୟବାନ୍ ଲୋକମାନେ, ସମ୍ମାନ କଲେ। ସଭାସଦସ୍ୟମାନେ କେଉଁଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ଦେବାଯୋଗ୍ୟ, ଏହି ଉପରେ ଏକତା ମତ ହେବାକୁ ନାହିଁ। ତେବେ ସହଦେବ କହିଲେ — ଅଚ୍ୟୁତ, ସାତ୍ୱତଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନର ଅର୍ହତା; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବ, ସ୍ଥାନ, କାଳ, ଧନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଆତ୍ମା; ଯଜ୍ଞ, ହୋମ, ମନ୍ତ୍ର, ସାଂଖ୍ୟ, ଯୋଗ — ସମସ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି। ସେ ଏକମାତ୍ର ଅଦ୍ୱିତୀୟ; ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ, ନାଶ କରନ୍ତି। ସେ ନିଜ ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ କରାନ୍ତି; ଯାହା ଚାହିଁ ଯାହା ଲକ୍ଷ୍ୟ — ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ — ସମସ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା। ତେଣୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଅ; ଏହିପରି ସମ୍ମାନ ଦେଇ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଓ ଆତ୍ମା ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ହେବ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା, ଯିଏ କିଛି ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ, ଶାନ୍ତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନନ୍ତ ଫଳ ଚାହିଁଥିବା ଜଣେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ।