ମଗଧର ରାଜା ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ନିଧନ ପରେ, ଲୋକମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ଦେହ ଦୁଇଟି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି—ଏକ ଭାଗରେ ଏକ ପା, ଏକ ଉରୁ, ଏକ ଶୁକ୍ର, ଏକ କଟି, ପିଠ, ଛାତି ଓ ଏକ କନ୍ଧ ଥିଲା; ଅନ୍ୟ ଭାଗରେ ଏକ ହାତ, ଏକ ଚକ୍ଷୁ, ଏକ ଭୃକୁତି ଓ ଏକ କାନ ଥିଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ବଡ଼ ଉଚ୍ଚ୍ୱାସ ଉଠିଲା, ଯେତେବେଳେ ମଗଧର ରାଜା ପଡ଼ିଗଲେ; ଲୋକମାନେ ଭୀମ ଓ ଅଜୟ ଓ ଅଭ୍ୟୟ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସ୍ୱୟଂ-ନିୟନ୍ତ୍ରକ, ସହଦେବ, ଯରାସନ୍ଧଙ୍କ ପୁଅକୁ ମଗଧର ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କରିଲେ, ଏବଂ ଯରାସନ୍ଧଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କାରାଗୃହରେ ଅଟକି ରହିଥିବା ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ। ଏହିପରେ, ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ—‘ଯରାସନ୍ଧ ବଧ’—ଏଠିରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଶୁକଦେବ ରାଜା କହିଲେ: ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ଏବଂ ଯରାସନ୍ଧଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଟକି ରହିଥିବା ଶୋଳେ ହଜାର ଆଠ ଶତ ରାଜାମାନେ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରୁ ବାହାରିଲେ; ସେମାନେ ଅତି ମାନ୍ଦ ଓ ମେଳା ଜାମା ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ଭୋକରେ ଶୀର୍ଣ୍ଣ, ମୁହଁ ଶୁଖିଗଲା, ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ଅଟକା ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଥିବା ଏହି ରାଜାମାନେ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଲେ—ଗାଁ ଶ୍ୟାମ, ପିତାମ୍ବର ପରିଧାନ କରିଥିବା ମହାପୁରୁଷ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ—ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ, ଚାରି ହାତ, ପଦ୍ମ ଭଳି ଲାଲ ଆଖି, ମନୋହର ମୃଦୁ ମୁହଁ, ଚମକୁଥିବା ମକରାକାର ଉଳା ରେ ଶୋଭିତ। ତାଙ୍କର ହାତରେ ପଦ୍ମ, ଗଦା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ରହିଛି; ମୁକୁଟ, ହାର, ବାହୁବଳ, କମରବନ୍ଧ, ଅଙ୍ଗଦ ରେ ଶୋଭିତ। ଗଳାରେ ରତ୍ନ ଓ ଅରଣ୍ୟ ଫୁଲର ମାଳା ରହିଛି; ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ପିଇଲେ, ମନେ ହେଲା ଯେ ଜିହ୍ୱା ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱାଦ ନେଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ନାକ ଦ୍ୱାରା ଘ୍ରାଣ କରୁଛନ୍ତି, ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ହରିଙ୍କର ପାଦରେ ଶିର ନମାଇଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଏହି ରାଜାମାନେ ଆନ୍ଦୁଳିତ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ଦୁଃଖ ଏବଂ କ୍ଲାନ୍ତି ଶମିତ ହେଲା। ସେମାନେ ହସ୍ତଯୋଗ କରି ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ରାଜାମାନେ କହିଲେ: “ପ୍ରଭୁ, ଦେବମାନେଙ୍କର ନାୟକ, ଅବିନାଶୀ, ଶରଣାଗତ ଦୁଃଖ ହରଣ କରିଥିବା ଯୁଗ୍ୟ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଶରଣ ନେଇଛୁ—ଏହି ଭୟଙ୍କର ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରରୁ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇଛୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।" “ମଧୁସୂଦନ, ମଗଧର ରାଜା ଦ୍ୱାରା ଆମର ରାଜ୍ୟ ହରାଇଯିବାରେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେଉନାହିଁ; ଆମ ପାଇଁ, ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଏହାର କାରଣ। ରାଜା ଅଧିକାର ଓ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟର ଅଭିମାନରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ସତ୍ୟ ମାନିବାକୁ ଅସମର୍ଥ; ଆପଣଙ୍କ ମାୟାରେ ଅନିତ୍ୟ ଧନକୁ ଅବିଚଳ ମନିବାରେ ଲାଗିଯିବା।" “ଯେପରି ଶିଶୁମାନେ ମୃଗମାରିଚିରେ ପାଣି ଦେଖି ଭ୍ରମ କରନ୍ତି, ସେପରି ଅବିବେକୀ ଜନମାନେ ମାୟାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବି ଭ୍ରମ କରନ୍ତି।" “ପୂର୍ବରୁ ଆମେ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟର ମଦରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ଜୟ ଆଶାରେ ଏକାପରେକି ଏକ ହୋଇ, ନିର୍ମମ ଭାବରେ ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରି, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅବହେଳା କରିଥିଲୁ।" “ସେହି ଧନ, ମଧୁସୂଦନ, ଆପଣଙ୍କ ଅପାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, କାଳରେ, ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ, ଆମର ଅଭିମାନ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି; ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପାଦକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଛୁ।" “ଏହିପରି, ଏବେ ଆମେ ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁନାହିଁ, ଯାହା ମୃଗମାରିଚି ଭଳି, ଶରୀର ଦୁଃଖ ଓ ନଶ୍ୱରତାରେ ଭରିଆ; ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, କାରଣ ଏହାର ଫଳ ଏହି ଜନ୍ମ ଓ ପରଜନ୍ମରେ ଶୁଭ ଓ ମଧୁର।" “ଏହି ଜଗତରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ସମୟରେ ଆମର ଆପଣଙ୍କ ପଦସ୍ମୃତି କେବେ ନ ଭୁଲେ, ଏହାର ଉପାୟ ଆମକୁ ଶିଖାନ୍ତୁ।" “ବସୁଦେବନନ୍ଦନ କୃଷ୍ଣ, ହରି, ଗୋବିନ୍ଦ, ଶରଣାଗତ ଦୁଃଖ ନାଶକ—ପୁନ: ପୁନ: ନମସ୍କାର।" ଶୁକଦେବ କହିଲେ: ଏପରି ରାଜାମାନେ ମୁକ୍ତ ହୋଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଲେ; ଦୟାମୟ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ମୃଦୁ କଥାରେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଭଗବାନ କହିଲେ: “ଏଠିଠୁ, ରାଜାମାନେ, ଆପଣମାନେ ଯେପରି ଆମକୁ ଅନୁରଗ କରିଛନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କର ମନରେ ମୋ ପ୍ରତି ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ।" “ସୁଭାଗ୍ୟବଶତ, ଆପଣମାନେ ନିଜର ମନକୁ ସଠିକ ଭାବେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିଛନ୍ତି; ଦେଖନ୍ତୁ, ଧନ ଓ ଶକ୍ତିର ଅଭିମାନ କିପରି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଉନ୍ମାଦ କରିଦିଏ।" “ହେହୟ, ନହୁଷ, ବେନ, ରାବଣ, ନରକ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଦେବ, ଦାନବ ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ନାୟକମାନେ ଧନର ଅଭିମାନରେ ନିଜ ସ୍ଥିତିରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।" “ଏହା ଜାଣି, ଶରୀର ଓ ତାହାର ଉତ୍ପନ୍ନ ସମସ୍ତ କିଛି ନଶ୍ୱର, ଆମକୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୂଜନ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ପ୍ରଜାମାନେଙ୍କୁ ଧର୍ମରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।" “ପ୍ରଜାମାନେଙ୍କର ଜୀବନର ତନ୍ତୁ ଧାରଣ କରି, ସୁଖ ଦୁଃଖ, ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ଭୋଗି, ଯାହା ଆସିଥାଏ ତାହାକୁ ସେବା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ମନକୁ ଆମପ୍ରତି ଏକାଗ୍ର କରନ୍ତୁ।" “ଶରୀର ଓ ତାହାର ଉପାଧିରୁ ବିରକ୍ତି ରଖି, ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦ ଲାଗି, ନିଶ୍ଚଳ ନିଷ୍ଠାରେ ରହି, ମନକୁ ଆମପ୍ରତି ଏକାଗ୍ର କରି, ଶେଷରେ ବ୍ରହ୍ମ ଲାଭ କରିବେ।" ଶୁକଦେବ କହିଲେ: ଏପରି ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ଜଗତର ନାୟକ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ଜନାନୀଙ୍କ ପ୍ରସ୍ଥାନ ନିମିତ୍ତେ ସେବକମାନେକୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ସହଦେବ ଦ୍ୱାରା ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ରାଜସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଜାମା, ଭୂଷଣ, ମାଳା, ଚନ୍ଦନ ଦିଆଯିବା ପୂଜା କରାଇଲେ। ସେମାନେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୋଭା ପାଇ, ଉତ୍ତମ ଭୋଜନ ଦେଲେ, ରାଜାଙ୍କୁ ଯୋଗ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଓ ପାନ, ତାମ୍ବୁଳ ଦେଲେ। ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ରାଜାମାନେ ଚମକୁଥିବା ଉଳାରେ ଶୋଭିତ, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବର୍ଷା ପରେ ମୁକ୍ତ ଗ୍ରହମାନେ ଭଳି ଅଭିଭାସିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ରତ୍ନ ଓ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ରଥ, ଉତ୍ତମ ଘୋଡା ଯୋଗ କରି, ସୁମଧୁର କଥାରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ, ସେମାନେକୁ ନିଜ ଦେଶକୁ ପଠାଇଦେଲେ। ଏପରି ମହାପୁରୁଷ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇ, ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଓ ତାଙ୍କ କୃତ୍ୟକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ନିଜ ଦେଶକୁ ଗଲେ। ଲୋକମାନେ ଚମତ୍କୃତ ହୋଇ ଦେଖିଲେ—ପରମପୁରୁଷଙ୍କର କୃତ୍ୟ; ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କଲେ।