ଗୁରୁଙ୍କର ଉପଦେଶରେ ଅଟୁଟ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ନିଜ ମନରେ ନମ୍ରତା ଓ ଦୁର୍ବଳତାଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା, ଏବଂ କଥାଶ୍ରବଣରେ ଅପାର ଏକାଗ୍ରତା—ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ଯଦି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ତେବେ ଶ୍ରବଣର ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳେ। ଏହିପରି ଶ୍ରବଣ ସମାପ୍ତିରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ରୋତାଙ୍କ ପାଇଁ ବୈକୁଣ୍ଠ ଲାଭ ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ। ଏଭଳି ଶୁଭ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତମଣ୍ଡଳୀ ଗୋକର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ: "ହେ ଗୋକର୍ଣ୍ଣ, ଗୋବିନ୍ଦ ସ୍ୱୟଂ ତୁମକୁ ଗୋଲୋକ ଦେବେ।" ଏହା କହି ସେମାନେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଗଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ମାସରେ ଗୋକର୍ଣ୍ଣ ପୁନିଥରେ ଏହି କଥା ଶ୍ରବଣ ଆୟୋଜନ କଲେ। ସେଥିରେ ଆଉଥରେ ସପ୍ତାହ ଅର୍ଥାତ୍ ସାତି ରାତି ଧରି ଶ୍ରବଣ ହେଲା। ଏହି କଥାର ଶେଷରେ କ’ଣ ଘଟିଲା, ତାହା ନାରଦଙ୍କୁ କୁମାରମାନେ କହିବାକୁ ଆଗ୍ରହ କଲେ। ଶ୍ରବଣ ସମାପ୍ତିରେ ସ୍ୱୟଂ ହରି ଭକ୍ତମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସମସ୍ତେ ଜୟଧ୍ୱନି ଏବଂ ନମସ୍କାରରେ ମୁଗ୍ଧ ହେଲେ। ହରି ଆନନ୍ଦରେ ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଂଖ ଧ୍ୱନି କଲେ ଏବଂ ଗୋକର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସେଉଁଠି ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କ ପରି କରିଦେଲେ। ଅନ୍ୟ ଶ୍ରୋତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହରି ତୁରନ୍ତ ବର୍ଷାମେଘପରି ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ପୀତାମ୍ବର ଧାରିତ, ମୁକୁଟ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧାଇ ଦେଲେ। ଗାଁରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଶ୍ୱପାଳକ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଜାତିର ଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଗୋକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦୟାରେ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଆସି ବସିଲେ। ଏମିତି ହରିଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସେମାନେ, ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗୀମାନେ ଯାନ୍ତି, ଏହି ଗୋପଗଣ ଓ ଗୋକର୍ଣ୍ଣ ମିଶି ଗୋଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ। ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ନେଇଗଲେ। ଯେପରି ଆୟୋଧ୍ୟାବାସୀମାନେ ରାମଙ୍କ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହେଇଥିଲେ, ସେପରି କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ସେମାନେଠାରେ ଗୋଲୋକକୁ ନେଇଗଲେ, ଯାହା ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏହି ଶ୍ରବଣର ମାଧ୍ୟମରେ ସେଉଁଠାକୁ ସମସ୍ତେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ। ଏଠି ଘୋଷଣା କରାଯାଏ—ସପ୍ତାହ ଶ୍ରବଣରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ତାହା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଯଜ୍ଞ, କଥା କିମ୍ବା ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା ମିଳେନାହିଁ। ଗୋକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ କଥା ଶ୍ରବଣ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଉନାହାନ୍ତି, ଏଉଁଠାରେ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଇଯାନ୍ତି। ବର୍ଷନ୍ତର ତପ, ବାୟୁ, ଜଳ ଓ ପତ୍ର ଭୋଜନ, ଦୀର୍ଘ ସମୟର ଯୋଗାଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଦୁର୍ଲଭ ପଦ ଲାଭ ହୁଏନାହିଁ, ଏହି ସପ୍ତାହ କଥାଶ୍ରବଣରେ ସେହି ପଦ ଦେଖାଯାଏ। ଚିତ୍ରକୂଟରେ ଅବସ୍ଥିତ ମହାମୁନି ଶାଣ୍ଡିଳ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହି ପବିତ୍ର ଐତିହ୍ୟକୁ ଶ୍ରବଣ କରି, ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦରେ ଲୀନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି କଥା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର; ଏହା ଏକଥର ଶ୍ରବଣ କଲେ ଅନେକ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାଳରେ ଏହି କଥା ପାଠ କଲେ ପିତୃମାନେ ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତି; ଦୈନିକ ପାଠ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ପୁନର୍ବାର ଜନ୍ମ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ମାହାତ୍ମ୍ୟର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ: "ଏବେ ଆମେ ସପ୍ତାହିକ ଶ୍ରବଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା କଥାବର୍ଣ୍ଣନ କରିବା। ସାଧାରଣତଃ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସହଯୋଗୀ ଓ ଧନ ସହିତ କରାଯାଏ।" ଏହି ଶ୍ରବଣ ପାଇଁ ଏକ ଜ୍ୟୋତିଷୀଙ୍କୁ ଡାକି ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଜାଣିବା ଓ ବିବାହ ପରି ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ନଭସ, ଆଶ୍ୱିନ, ଉର୍ଜା ଓ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସ ଶୁଭ ଓ ପବିତ୍ର, ଏହି ମାସରେ ଶ୍ରବଣ ଆରମ୍ଭ କଲେ ମୁକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ। ଅନ୍ୟ ମାସ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏଡ଼ିହେବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ଖବର ଦେଇଦେବା ଉଚିତ ଯେ, "ଏଠାରେ ଶ୍ରବଣ ହେବ, ଗୃହସ୍ଥମାନେ ଆସନ୍ତୁ।" ଯେଉଁଠି ହରି କଥା ଦୂରେ ଅଛି, ଶ୍ରୀଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ଗୁଣଗାନ ହେଉନାହିଁ, ସେଠାରେ ନାରୀ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳର ବିରକ୍ତ ବୈଷ୍ଣବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ କୀର୍ତ୍ତନରେ ଆଗ୍ରହୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ଚିଠି ଲେଖି ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ନିୟମ। ଏହି ସପ୍ତାହିକ ସତ୍ସଙ୍ଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, ଏଠାରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରସ ଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ରସ ପିବିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଆସି ଭକ୍ତିରେ ନିମଗ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ। ସମୟ ଅଭାବ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ଦିନ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ନ ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତେ ଯେପରି ଆସିପାରିବେ, ଏହି ଚେଷ୍ଟା ହେବାଉଚିତ। କାରଣ, ଏଠାରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ। ଏପରି ନମ୍ରତା ସହିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ, ସମସ୍ତ ଅତିଥିମାନେ ଥିବା ଉଚିତ। ତୀର୍ଥ, ଅରଣ୍ୟ କିମ୍ବା ଗୃହରେ ଯେଉଁଠି ମାଟି ଖାଲି ଅଛି, ସେଠାରେ ଏହି କଥା ଶ୍ରବଣ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ଥାନ। ପୃଥିବୀ ଶୁଧ୍ଧି, ମାଟି ପୋତା, ମିନେରାଲ ଲେପନ, ଗୃହସାମଗ୍ରୀକୁ ଏକ କୋଣରେ ରଖିଦେବା ଉଚିତ। ପାଞ୍ଚ ଦିନ ପରେ ପୂର୍ବରୁ ପିଛାଇଥିବା ଶୋଉଁ ଚାଦର ଆଦି ସଫା କରିବା ଓ କଦଳୀ ଖମ୍ବ ସହିତ ଉଚ୍ଚ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଫଳ, ଫୁଲ, ପତ୍ର ଓ ଛତ୍ରଦ୍ୱାରା ଏହି ମଣ୍ଡପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାୟମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଚାରିଦିଗରେ ଧ୍ୱଜା ଉଠାଇ ମଣ୍ଡପକୁ ଧନଧାନ୍ୟରେ ଶୋଭିତ କରିବା ଉଚିତ। ଉପରେ ସପ୍ତ ଲୋକର ଚିତ୍ର ଅଙ୍କିତ କରିବା ଓ ସେଉଁଠି ବିରକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବସିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମେ ସେମାନଙ୍କର ଆସନ ନିୟମିତ ଭାବେ ରଖିବା ଓ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଦିବ୍ୟାସନ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ବସାଇବା, ଶ୍ରୋତାମାନେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ; ବା ବ୍ୟାସ ପୂର୍ବକୁ ହେଲେ, ଶ୍ରୋତା ଉତ୍ତରକୁ। କିମ୍ବା, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଉପାସ୍ୟ-ଉପାସକ ମଧ୍ୟସ୍ଥଳ ଭାବେ ଧାରଣ କରିବା ଏବଂ ସ୍ଥାନ-କାଳ ବିଶାରଦମାନେ ଏହାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରନ୍ତି। ବ୍ୟାସ ଅଟଳ, ବୈଷ୍ଣବ, ବେଦଶାସ୍ତ୍ରରେ ପରିଶୁଧ୍ଧ, ଉଦାହରଣ ଦେବାରେ ପ୍ରବୀଣ, ନିଷ୍କାମ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତ ହେବା ଦରକାର। ଅନେକ ମତରେ ଭ୍ରମିତ, ନାରୀ ଆସକ୍ତ, ଅପସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ପାଠ ପାଇଁ ଅଯୋଗ୍ୟ, ଯଦିଓ ସେମାନେ ପଣ୍ଡିତ। ବ୍ୟାସଙ୍କ ପାଖରେ ସହଯୋଗୀ ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଣ୍ଡିତ ରଖିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ସନ୍ଦେହ ନିବାରଣ କରି, ଲୋକଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦେବାରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ।