ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କୁ ରାଜପ୍ରାସାଦର ଅନ୍ତଃପୁରର ନାରୀମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ନେହ ଓ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଭରିଥିବା ଦୃଷ୍ଟିରେ ସ୍ୱାଗତ କଲେ । ସେଉଁଠାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରାଜପ୍ରାସାଦକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ପୃଥା, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଭାଇର ପୁଅ ଓ ତିନି ଲୋକର ସ୍ୱାମୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ଭଲପାଇବାରେ ଭରିଥିବା ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କ ଶୟନାସନରୁ ଉଠି, ସ୍ନୁଷାମାନଙ୍କ ସହିତ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ । ରାଜା ମହାନ୍ଦାନ୍ଦରେ ଦେବମାନ୍ୟ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଘରକୁ ଆଣି, ତାଙ୍କ ସମ୍ମାନରେ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା କଣ ଅବଶେଷ ଅଛି ତାହା ଭିନ୍ନ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ । କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ପିତୃସ୍ୱନୀ, ମାତୃସ୍ୱନୀ ଓ ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ; ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ, ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ମିଳି ସ୍ୱାଗତ କଲେ । ସ୍ୱଶ୍ରୁ ଆଦେଶରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପତ୍ନୀ ମିଳି ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟା, ଭଦ୍ରା ଓ ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ । ସେମାନେ କାଳିନ୍ଦୀ, ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, ଶୈବ୍ୟା, ନାଗ୍ନଜିତୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣବତୀ ଯେଉଁମାନେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧୁର ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା, ଆଭୂଷଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପହାରରେ ଆଦର କଲେ । ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସେନା, ପରିଚାରକ ଓ ପତ୍ନୀମାନେ ସହିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁବିଧାଜନକ ଭାବେ ଅତିଥି ଆଶ୍ରୟ ଦେଇ, ପୁନଃପୁନଃ ଆତିଥ୍ୟ କରିଲେ । ଖାଣ୍ଡବ ଅରଣ୍ୟରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ଫାଲ୍ଗୁନ ସହିତ ମାୟାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ମାୟା ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ସଭା ତିଆରି କରିଥିଲେ । ଏପରେ କୃଷ୍ଣ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ କିଛି ମାସ ରହିଲେ, ଫାଲ୍ଗୁନ ସହ ରଥରେ ବିଚରଣ କରି, ସେନାପତିମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିଲେ । ଏହିପରି ଭାବେ "ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଯାତ୍ରା" ନାମକ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା । ଏକଦିନ, ଶୁକଦେବ କହିଲେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜସଭାରେ ରାହୁଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ଋଷି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଭାଇମାନେ ମିଳି ବସିଥିଲେ । ଗୁରୁ, ବଡ଼ମାନେ, ଆତ୍ମୀୟ, ବନ୍ଧୁମାନେ ଶୁଣୁଥିବା ସମୟରେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ: "ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଆମେ ତୁମର ମହିମାରେ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଚାହଁଉଛୁ । ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ତୁମେ କର । ଯେମାନେ ସଦା ତୁମ ପଦଚିହ୍ନରେ ଚଲନ୍ତି, ତୁମେ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ପବିତ୍ର ଭାବରେ ତୁମ ଗୀତ ଗାନ କରି ଅଶୁଭ ଦୂର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରନ୍ତି; ଯଦି କିଛି ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଁଥିବେ, ତୁମେ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ । ହେ ଭଗବନ୍ତ, ତୁମ ଚରଣ ସେବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଲୋକ ତାହାର ପ୍ରଭାବ ଦେଖୁନ୍ତୁ । ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଦୁହିଁ ପକ୍ଷରେ କୁରୁ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନଙ୍କ ସତ୍ୟ ସ୍ଥିତି ଦେଖାଇଦିଅ । ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ସମଦୃଷ୍ଟି, ଆପଣ ଆନନ୍ଦରେ ଅନୁଭୂତି କରୁଛ; କମଳାତ୍ମଜ ଏକ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଭଳି, ଯେଉଁ ପରିମାଣରେ ଉପାସନା ହୁଏ, ସେପରି ଦୟା ମିଳେ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ ।" ତେବେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: "ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଉଚିତ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଶୁଭୟଶସ୍ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଇବ । ଏହି ମହାୟଜ୍ଞ ଋଷି, ପିତୃ, ଦେବ, ବନ୍ଧୁ, ଆମେ ଓ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ ଆଶା କରୁଛୁ । ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ବିଜୟ କରି ଏହି ଭୂମିକୁ ଅଧିନ କର, ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଏକତ୍ର କର । ତୁମ ଭାଇମାନେ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମ; ତୁମେ ସଂଯମୀ, ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମେ ଦ୍ୱାରା ଜିତ; ଯେଉଁମାନେ ସଂଯମୀ ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ । ମୋ ପ୍ରଭାବ, ଯଶ, ଧନ, ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ମାନବ ରାଜାମାନେ ତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୂର ।" ଶୁକଦେବ କହିଲେ: ଭଗବାନଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଆନନ୍ଦରେ ମୁଖ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହେଲା, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଦିଗ୍ବିଜୟ ପାଇଁ ପଠାଇଲେ । ସହଦେବଙ୍କୁ ସୃଞ୍ଜୟମାନେ ସହ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ, ନକୁଳଙ୍କୁ ପଶ୍ଚିମକୁ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଉତ୍ତରକୁ, ଭୀମକୁ ମତ୍ସ୍ୟ, କେକୟ, ମଦ୍ରମାନେ ସହ ପୂର୍ବକୁ ପଠାଇଲେ । ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗର ରାଜାଙ୍କୁ ବିଜୟ କରି ବହୁ ଧନ ଆଣି, ଅଜାତଶତ୍ରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦେଲେ । ଏହି ସମୟରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶୁଣିଲେ ଯେ, ଜରାସନ୍ଧ ଅପରାଜିତ ଅଛନ୍ତି । ରାଜା ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ବେଳେ, ହରି ଉଦ୍ଧବ କହିଥିବା ଉପାୟ କଥା ଉଲ୍ଲେଖ କଲେ । ଏପରେ ଭୀମ, ଅର୍ଜୁନ ଓ କୃଷ୍ଣ—ଏ ତିନିଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରି, ଗିରିବ୍ରଜକୁ, ଯେଉଁଠାରେ ବୃହଦ୍ରଥପୁତ୍ର ରହୁଥିଲେ, ଯାଇଲେ । ଅତିଥି ଆଗମନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ସେମାନେ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ଚଳିଚାଳି କଲେ । "ହେ ରାଜନ୍, ଅତିଥିମାନେ ଦୂରରୁ ଆସିଛନ୍ତି; ଆମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛୁ, ଆପଣ ଦିଅନ୍ତୁ," ବୋଲି ଅନୁରୋଧ କଲେ । "ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳଙ୍କ ପାଇଁ କ'ଣ ଅସହ୍ୟ? ଅଧର୍ମୀଙ୍କ ପାଇଁ କ'ଣ ଅନୁଚିତ? ଦାନଶୀଳଙ୍କ ପାଇଁ କ'ଣ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ? ସମଦୃଷ୍ଟିଙ୍କୁ କିଏ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ?" "ଯେଉଁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନିଜ ଶରୀର ଅସ୍ଥାୟୀ ହେବା ସତ୍ୱେ, ଯଦି ସକ୍ଷମ ହୋଇ ସତ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମର କୀର୍ତ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେ ନିଜେ ଦୟନୀୟ । ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର, ରନ୍ତିଦେବ, ଶିବି, ବଳି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ୱାନ, ପରାୟଣ ପରାବତ—ଏମାନେ ଅସ୍ଥାୟୀ ଦେହ ଦ୍ୱାରା ଚିରଅମର ଲାଭ କରିଛନ୍ତି ।" ଶୁକଦେବ କହିଲେ: ସେମାନଙ୍କ କଥା, ଚେହେରା, ଧନୁଷ୍ ଦ୍ୱାରା ହାତର ଚିହ୍ନ ଦେଖି, ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ ଏବଂ ଭାବିଲେ, "ଏମାନେ ରାଜବଂଶୀ ଆତ୍ମୀୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ଏମାନେ ମାଗିଲେ ମୁଁ ନିଜ ସିର ମଧ୍ୟ ଦେଇଦେବି ।" "ବଳିଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ଏବେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପବିତ୍ର ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯେଉଁଥିରେ ବିଷ୍ଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବେ ଆସି, ତାଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ । ଇନ୍ଦ୍ରର ଧନ ଲାଗି ବଳିଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭେଷେ ଭୂମି ମାଗିଥିଲେ, ବଳି ଜାଣିଥିବା ସତ୍ୱେ ଦେଇଦେଲେ ।" "କ୍ଷତ୍ରିୟ ଆତ୍ମୀୟ ଶରୀର ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ବ୍ୟୟ ହେଲେ କ'ଣ ହେବ? ଏଠାରେ ଏହା ପତିଲେ, ମହା କୀର୍ତ୍ତି ମିଳେ ।