ଭଗବାନ୍ କୃଷ୍ଣ, ଭୃଷ୍ଣି ଗୋଷ୍ଠୀରେ ଘିରି ହୋଇ, ସୁଧର୍ମା ସଭାଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବସିଥିବା ଲୋକମାନେ ଛଅ ପ୍ରକାରର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ। ସଭାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଂହାସନରେ ବସି, କୃଷ୍ଣ ନିଜ ତେଜରେ ଦିଗ୍ଗୁଡିକୁ ଆଲୋକିତ କରିଥିଲେ, ଯଦୁବୀରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘିରି ରହିଥିଲେ; ଆକାଶର ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ଦିଶେ, ଏହିପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ସେଠାରେ, ରାଜା, ସଭାପତି ଓ ନୃତ୍ୟଶିକ୍ଷକମାନେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ହସ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପ ଦେଇ ଆଗକୁ ଆସିଲେ, ନୃତ୍ୟକାରମାନେ ବିଭିନ୍ନ ତାଣ୍ଡବ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ। ମୃଦଙ୍ଗ, ବୀଣା, ମୁରଜା, ବାଂଶୀ, ଜାଲ ଓ ମଞ୍ଜିରାର ଶବ୍ଦରେ ସେମାନେ ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ; ସୁତ, ମଗଧ ଓ ଗାୟକମାନେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସ୍ତୁତି ଦେଇଥିଲେ। ଏଠାରେ କିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବସି ଥିଲେ, ପୂର୍ବତନ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ରାଜାମାନଙ୍କର କଥା ଉପଦେଶ କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ରାଜା, ଅପୂର୍ବ ଦେଖାର ଏକ ପୁରୁଷ ଆସିଲେ; ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଜଣାଇ ଭିତରକୁ ନେଇ ଆସିଲେ। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଉଥିବା ଦୁଃଖ ବିଷୟରେ ଜଣାଇଲେ। ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଅଧିନ ହେବାକୁ ମନା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଜବରଦସ୍ତି ଧରି ରଖାଯାଇଛନ୍ତି; ଦୁଇ ଦଶ ହଜାର ଦଳକୁ ଗିରିବ୍ରଜାରେ ଦଳି ରଖିଛନ୍ତି। ଏହି ରାଜାମାନେ କହିଲେ: "କୃଷ୍ଣ, କୃଷ୍ଣ, ଅପାର ଆତ୍ମା, ଶରଣାଗତ ଭୟ ନାଶକ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛୁ, ସଂସାର ଭୟରେ ଭିତ ଓ ଚିତ୍ତ ଭିନ୍ନ।" "ସଂସାର ଅଧର୍ମରେ ଲିନ ହୋଇଛି, ଧର୍ମ ଉପେକ୍ଷିତ; ତଥାପି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପାଇଁ। ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନିଦ୍ରା ପିଡିତଙ୍କର ଜୀବନ ଆଶାକୁ ହଠାତ୍ କାଟି ଦେଇଥାଏ, ସେଉଁଠି ନମସ୍କାର।" "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଧର୍ମଜନଙ୍କ ରକ୍ଷା ଓ ଅଧର୍ମଜନଙ୍କ ଦମନ ପାଇଁ ଅବତରିଛନ୍ତି। କିଏ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିପାରିବ? କିଏ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ପାଇପାରିବ? ଆମେ ଜାଣିନାହିଁ।" "ରାଜାମାନଙ୍କର ସୁଖ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର, ସ୍ୱପ୍ନ ପରି; ଭୟରେ ଦିନ ଯାଉଛି, ଜୀବନ ମୃତତୁଳ୍ୟ। ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲଭ୍ୟ ନିଜ ଆତ୍ମାର ସୁଖକୁ ଚାଡି, ଆମେ ବହୁ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛୁ—ଆପଣଙ୍କ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ।" "ଏହିପରି, ଆପଣଙ୍କ ଚରଣ ଶରଣାଗତଙ୍କ ଦୁଃଖ ନିବାରଣ କରେ, ଆମେ ମାଗଧ ରାଜାଙ୍କ କର୍ମରେ ବାନ୍ଧା ହୋଇଛୁ, ଆପଣ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଦଶ ହଜାର ଗଜ ଶକ୍ତି ଥିବା ଆପଣ, ସେଉଁଠି ସିଂହ ପରି ରହିଥିବା ରାଜାକୁ ନିଯୁତ କରିଥିଲେ।" "ସେ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବିଜୟ କରିବାରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗୁଥିଲେ, ଆପଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ବିଶିଷ୍ଟ ଚକ୍ରକୁ ୨୨ ଥର ଭଙ୍ଗ କରି ତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିଥିଲେ। ଏବେ ସେ ଆପଣଙ୍କ ଜନମାନେ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରୁଛି; ଅଜୟ ପ୍ରଭୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ।" ଦୂତ କହିଲେ: "ଏହିପରି, ମାଗଧଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧା ହୋଇ, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆଶା କରୁଥିବା ଏହି ରାଜାମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଚରଣକୁ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି। ଦୟା କରି ଏହି ପିଡିତମାନେ ପାଇଁ କୁଶଳ କରନ୍ତୁ।" ଏହି ସମୟରେ, ଦିବ୍ୟ ମୁନି ନାରଦ, ତାମ୍ର ଜଟା ଓ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ହଠାତ୍ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଭଗବାନ୍ କୃଷ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଲୋକନାଥ, ସଭା ଓ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ସହିତ ଉଠି, ଆନନ୍ଦରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ସମ୍ମାନ କଲେ। ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଆସନ ଦେଇ, କୃଷ୍ଣ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୁନିଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବାକୁ ମିଳିତ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ: "ଆଜି ତିନି ଲୋକରେ କୁଶଳ ଅଛି କି? ନି:ଶଙ୍କ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ କି? ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଧର୍ମ ପ୍ରବୃତ୍ତି ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି।" "ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଆପଣଙ୍କୁ କିଛି ଅଜଣା ନାହିଁ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ। ତେଣୁ ଆମେ ପ୍ରସ୍ନ କରୁଛୁ: ପାଣ୍ଡବମାନେ କଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖିଛନ୍ତି?" ନାରଦ କହିଲେ: "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ମାୟାକୁ ଆମେ ଅନେକଥର ଦେଖିଛି—ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଦୁଃସାଧ୍ୟ। ଆପଣ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଥିବାବେଳେ, ଆପଣଙ୍କ ମହିମା କାଠ ଭିତରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଲୁଚି ରହିଥାଏ; ତେଣୁ କିଛି ମୋତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗେ ନାହିଁ।" "କିଏ ଆପଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସଠିକ ଭାବେ ବୁଝିପାରିବ, ଯେଉଁଠାରେ ଆପଣ ନିଜ ମାୟାରେ ସଂସାର ସୃଷ୍ଟି ଓ ଲୟ କରନ୍ତି? ଦେଖିବାକୁ ଯାହା ଅଛି, ତାହା ଚିତ୍ତର ପ୍ରତିବିମ୍ବ। ଆପଣଙ୍କ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱଭାବକୁ ନମସ୍କାର।" "ଯେଉଁଠି ଜୀବକୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ଯେଉଁଠି ଦେହ ଦୁଃଖ ଜଣାନାହିଁ—ଯେଉଁଠି ଲୀଳାବତାରରେ ନିଜ ମହିମା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି—ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯେଉଁଠି ଅନ୍ଧକାର ନିବାରଣ।" "ତଥାପି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତ ରାଜା, ପିତାମହୀର ପୁତ୍ର, ଜଗତକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରାଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ କଥା କହିବି।" "ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର, ବ୍ରହ୍ମାପଦ ଚାହିଁ, ଆପଣଙ୍କୁ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜିବେ। ଆପଣ ଏହିପରି ପୂଜାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ।" "ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଜ୍ଞରେ, ଦେବମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସିବେ।" "ଆପଣଙ୍କୁ ଶୁଣିବା, ଗାଉଥିବା, ଧ୍ୟାନ କରିବାରେ ନିକଟବାସୀ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି—ତେଣୁ ଦେଖିବା କିମ୍ବା ସ୍ପର୍ଶ କରିବାରେ ତ ଅଧିକ ପବିତ୍ରତା।" "ଆପଣଙ୍କ ଚରଣର ଖ୍ୟାତି ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ, ପାତାଳରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଯେଉଁ ଜଳ ସ୍ୱର୍ଗରେ ମନ୍ଦାକିନୀ, ପାତାଳରେ ଭୋଗବତୀ, ପୃଥିବୀରେ ଗଙ୍ଗା, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରେ—ତାହା ଆପଣଙ୍କ ଚରଣରୁ ଉତ୍ସରିତ।" ଏହିପରି, ନିଜ ପକ୍ଷର ଲୋକମାନେ ବିଜୟ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହେଉଥିବାବେଳେ, କେଶବ, ହସି ଓ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ନିଜ ଦାସ ଉଦ୍ଧବଙ୍କୁ କହିଲେ: "ତୁମେ ଆମର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚକ୍ଷୁ, ମୂଳ ମିତ୍ର, ଉପଦେଶର ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣିଛ; ଏହିଠାରେ ଯାହା ଉଚିତ, କହ; ଆମେ ଆସ୍ଥା ରଖି ଏହା କରିବା।" ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିର୍ଦେଶ ପାଇ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଜ୍ଞାନୀ ଉଦ୍ଧବ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ନମ୍ରତାରେ ଉତ୍ତର କଲେ। ଏହିପରି, ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଗର ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ଏହି ସପ୍ତତି ଅଧ୍ୟାୟ, 'ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ନିର୍ଦେଶ', ସମାପ୍ତ ହେଲା।