ପ୍ରଭୁଙ୍କ ରୋଷ କୌଣସି ଦ୍ୱେଷ କିମ୍ବା ଇର୍ଷ୍ୟାରୁ ନୁହେଁ, ବିଶ୍ୱର ମଙ୍ଗଳ ଓ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ହିଁ ତାଙ୍କ ରୋଷ ଦେଖାଯାଏ; ସତ୍ତ୍ୱର ଧାରକ ଭଗବାନ ସଦା ଜଗତର ସୁରକ୍ଷା ଓ ଉତ୍ତିର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ରହନ୍ତି। ଏହି ଭଗବାନ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ଅବିନାଶୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛୁ। ଶୁକଦେବ ମୁନି କହିଲେ, ଏପରି ଭାବରେ ଯେଉଁମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଥିଲେ, ଭୟଭୀତ ଓ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲେ, ବଳରାମ ତାଙ୍କୁ ଖୁସି ହେଇ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଭୟମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ—"ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ" ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ କଲେ। ଦୁର୍ଯୋଧନ ବଳରାମଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ ବଉଁଷଠି ବର୍ଷର ହାତୀ ଏବଂ ଦ୍ବାଦଶ ହଜାର ଘୋଡା। ସେ ଦେଲେ ଛଉ ହଜାର ସୁନା ରଥ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭାରେ ଚମକୁଥିବା, ଏବଂ ଏକ ହଜାର ଅଭୁଷଣ ନଥିବା ଦାସୀ, କାରଣ ସେ କନ୍ୟାମାନେ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତ ଥିଲେ। ଏ ସମସ୍ତ ଦାନ ସ୍୵ୀକାର କରି, ସାତ୍ୱତମେଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଝିଅ ଭାଉଜ ସହିତ, ମିତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଯାତ୍ରା କଲେ। ତାପରେ ହଳାୟୁଧ ସ୍୵ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଯଦୁମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିବା ସଭାରେ, ସେ କୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିବରଣ କଲେ। ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ରାମଙ୍କ ପ୍ରଭାବର ଚିହ୍ନ ଦେଇ, ଏହି ନଗର ଆଜି ମଧ୍ୟ ଗଙ୍ଗାର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଉନ୍ନତ ଭାବରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଅଛି। ଏହିପରି ଉତ୍ତର ଖଣ୍ଡର ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର "ହସ୍ତିନାପୁର ଟାଣିବାରେ ସଙ୍କର୍ଷଣଙ୍କ ବିଜୟ" ନାମକ ଅଠଷଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।