ଓଡ଼ିଆ ରେ ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ପୁରାଣର ବର୍ଣ୍ନିତ ଘଟଣାକୁ ଏକ ଅଭିମାନୀ ଏବଂ ଉତ୍ସାହପୂର୍ଣ୍ଣ କଥାରୂପେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବି: ଉଗ୍ରସେନ, ଭୂମିର ମହାପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁଠାରେ ନିର୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ସେହି ନିର୍ଦେଶକୁ ଅବିଚଳିତ ମନରେ ଶୁଣି ଏବଂ ବିଳମ୍ବ ନ କରି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ କରିବାକୁ କହାଯାଇଥିଲା। ଏଉଁ ଅନେକ ଲୋକ ମିଶି, ଧର୍ମିକ ଜଣକୁ ଅଧର୍ମ ଉପାୟରେ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିଥିଲେ; ଏହି ଅନ୍ୟାୟକୁ ଆତ୍ମୀୟତା ଓ ଏକତା ପାଇଁ ସହିଥିଲା। ବଳରାମଙ୍କର ଶକ୍ତି, ପ୍ରାଣ, ଓ ବୀରତାରେ ଭରିଥିବା ଉଦ୍ଗାର ଶୁଣି କୁରୁମାନେ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ। ବଳରାମ କହିଲେ, "ବେଳା ବେଳା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟେ। ସମୟର ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଗତିରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଉନ୍ନତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେ ଚପଲ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି ଚାଲିଥାଏ।" କୁରୁମାନେ କହିଲେ, "ଏହି ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଯୁବା ହେଇ, ସମାନ ଶୟନ, ଆସନ, ଓ ଭୋଜନ ଭାଗ କରି, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ରାଜସିଠି ଦେଇ, ସମାନ ମାନ୍ୟତା ଦେଇଛୁ।" ସେମାନେ ଆମ neglect ଦ୍ୱାରା ଚମର, ଚୌର, ଶଙ୍ଖ, ଧଳା ଛତା, ମୁକୁଟ, ସିଂହାସନ, ଓ ଶୟନ ଉପଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ଯାଦବମାନେ ଆମ favor ଦ୍ୱାରା ସମୃଦ୍ଧି ହେଇ, ଆଜି ଆମେଠାରେ ଆଜ୍ଞା ଦେଉଛନ୍ତି, ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଭାବରେ। ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ଅନ୍ୟ କୁରୁମାନେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦେବେନ୍ଦ୍ର ଅପରିଚୟ ଦେଇ ଜଙ୍ଗଲରେ ସିଂହ ଭଳି ଶିକାର ନେଇପାରିବେ କି? ଶ୍ରୀ ବାଦରାୟଣ କହିଲେ, "ଉତ୍ପନ୍ନ, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ, ଓ ଧନର ଅଭିମାନରେ ଭରି, କୁରୁମାନେ ଅହଂକାରୀ ହେଇ, ବଳରାମଙ୍କୁ କଠୋର ଶବ୍ଦ କହି, ଅସଭ୍ୟ ଭାବରେ ନଗରକୁ ଯାଇପକିଲେ।" କୃଷ୍ଣ ଏବଂ ବଳରାମ ଦୁଇଁଜଣ, କୁରୁମାନେ ଦ୍ୱାରା କିଏଯାଉଥିବା ଅପମାନ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣ କ୍ରୋଧିତ ହେଇ, ହସି ହସି ଅନେକ ଥର କହିଲେ, "ଏହି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅଭିମାନରେ ଭରି, ଶାନ୍ତି ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ଦମନ ଦେଇବା ଏକ ସଂଯମ, ପଶୁମାନେ ପାଇଁ ଲାଠି ଭଳି।" ବଳରାମ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏଠିକୁ ଶାନ୍ତି ଚାହି, ଯାଦବମାନେ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରି ଆସିଛି।" "ଏହି ଅବୁଝ, କଳହପ୍ରିୟ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ମୋତେ ଅନେକ ଥର ଅବମାନ କରି, ଅଭିମାନରେ ଭରି, ଅସମ୍ମାନିତ ଶବ୍ଦ କହିଛନ୍ତି।" ବଳରାମ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଉଗ୍ରସେନ କି ନୁହେଁ, ବୋଜ, ବୃଷ୍ଣି, ଓ ଅନ୍ଧକମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ଓ ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ମନ୍ୟତା କରନ୍ତି?" ତିନି କହିଲେ, "ଯେଉଁଠାରେ ସୁଧର୍ମା ସଭାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ପାରିଜାତ ଗଛକୁ ଅମରମାନଙ୍କ ଲୋକରୁ ଆଣି ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଏହି ରାଜସିଠି ପାଇଁ ଅପାତ୍ର କି?" ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରୀ ନିଜେ ଚରଣରେ ସେବା କରନ୍ତି, ସେ ରାଜମାନ୍ୟତା ଓ ଉପକରଣ ପାଇଁ ଅପାତ୍ର କି? ଯେଉଁଠାରେ ଦିଗ୍ପାଳମାନଙ୍କର ମୁକୁଟ ତାଙ୍କର ଚରଣଧୂଳିକୁ ଧରିଥାଏ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ, ଓ ମୁଁ ତାଙ୍କର ଅଂଶର ଅଂଶ ମାତ୍ର, ଶ୍ରୀ ନିଜେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି—ସେଠାରେ ରାଜସିଠି କେଉଁଠି? ବୃଷ୍ଣିମାନେ କୁରୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୂମି ଉପଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି, ଆମେ ଚପଲ ଭଳି ଓ କୁରୁମାନେ ମୁକୁଟ ଭଳି। ଧନର ମଦରେ ବିମୂଢ଼ ଲୋକମାନେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଓ କଠୋର ଶବ୍ଦ କହୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେଉଁଠି ଶିଖିବେ? ଏଉଁ କ୍ରୋଧିତ ବଳରାମ କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ କୌରବମୁକ୍ତ କରିଦେବି!" ତାଙ୍କର ହଳ ଧରି, ତିନି ଜଗତକୁ ଦହିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କଲେ। ହଳର ତୀରେ ହସ୍ତିନାପୁର ନଗରକୁ ଫାଟି ଦେଇ, କ୍ରୋଧରେ ଗଙ୍ଗାରେ ଟେଣି ନେଇଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ନଗର ଗଙ୍ଗାରେ ଘୂର୍ଣ୍ଣିରେ ନାଉ ଭଳି ଘୂରିଯାଉଥିବା ଦେଖି, କୌରବମାନେ ଭୟ ଓ ଆତଙ୍କରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ। ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, କୌରବମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବାର ସହ ବଳରାମଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସାମ୍ବ କୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ହାଥ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କଲେ। "ହେ ରାମ, ସମସ୍ତର ଆଧାର, ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ଜାଣୁନାହିଁ। ଦୟାକରି ଆମର ଅପରାଧକୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ, ଆମେ ଅବୁଝ ଓ ଭ୍ରାନ୍ତ।" "ଆପଣ ନିଜେ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ, ଓ ନାଶର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କାରଣ। ପ୍ରଭୁ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ଏହି ଜଗତ ଆପଣଙ୍କର ଖେଳ, ଆପଣ ଏହା ସହ ଖେଳ କରନ୍ତି।" "ହେ ଅନନ୍ତ, ଆପଣ ନିଜେ ହଜାର ମୁଣ୍ଡରେ ପୃଥିବୀକୁ ମୁକୁଟରେ ଧରି ଖେଳ କରନ୍ତି; ଏବଂ ଶେଷ ମେଳାରେ, ସମସ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏକା ଅପୂର୍ବ ଭାବରେ ରହିଯାନ୍ତି।" "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର କ୍ରୋଧ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦେବା ପାଇଁ, ଘୃଣା କିମ୍ବା ଇର୍ଷ୍ୟା ପାଇଁ ନୁହେଁ; ଆପଣ ସତ୍ତ୍ୱର ଉପରେ ଅନୁସ୍ଥିତ, ସଦା ସ୍ଥିତିର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।" "ନମସ୍କାର ଆପଣଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ଅବିନାଶୀ, ଜଗତର ସୃଷ୍ଟା; ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛୁ।" ଶୁକଦେବ କହିଲେ, "ଏପରି ଭୟଭୀତ ଓ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ବଳରାମ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ପାଇ, 'ଭୟ କରିବା ଦରକା ନାହିଁ' ଭାବେ ଭୟର ଦାନ କଲେ।" ଦୁର୍ୟୋଧନ ବଳରାମଙ୍କୁ ଶାସ୍ଟାଙ୍ଗ ଦାନ ଦେଲେ—ଷାଠି ବର୍ଷ ବୟସ୍ର ହାତୀ, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ହଜାର ଘୋଡା। ଶୁଣା ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଛଉ ହଜାର ସୁନାର ରଥ ଏବଂ ହଜାର ଗଳାରେ ମାଳା ନଥିବା ଦାସୀ ଦେଲେ। ଏସବୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରି, ସାତ୍ୱତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଭଗବାନ୍ ବଳରାମ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଓ ଜାଇଁ ସହ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କର ସମ୍ମାନ ନେଇ, ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଯଦୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସଭାରେ, ବଳରାମ ନିଜ କୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଘଟିଥିବା ଘଟଣାଗୁଡିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ। ଆଜି ମଧ୍ୟ, ରାମଙ୍କର ଶୈଳୀର ଚିହ୍ନ ଧରି, ହସ୍ତିନାପୁର ନଗର ଗଙ୍ଗାର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଉନ୍ନତ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛି। ଏହିପରି, ଦଶମ ଦ୍ୱିତୀୟ ଉତ୍ତର ଖଣ୍ଡର ଅଠଷଠି ଅଧ୍ୟାୟ—'ହସ୍ତିନାପୁର ଟେଣି ନେଇ ବଳରାମଙ୍କର ବିଜୟ' ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା। ପରେ, ଶୁକଦେବ କହିଲେ— ନାରଦ ମୁନି ଶୁଣିଲେ ଯେ, ନରକାସୁର ନିପାତ ହେବା ପରେ, ଅନେକ ନାରୀମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା—ଏକ ଦେହରେ, ଏକ ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣ ଏଠାରେ ଏକାଏକି ଏହି ଆଠ ହଜାର ଦୁଇ ଶତ ନାରୀଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରି, ସେମାନଙ୍କ ଘରେ ଘରେ ରହୁଛନ୍ତି।