ଭଗବାନ୍ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ପତିବ୍ରତା ରାଜକୁମାରୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମନ୍ତ୍ରଣାରେ ପରୀକ୍ଷା କରିଥିଲି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଶ୍ରବଣ ଇଚ୍ଛାକୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଁଥିଲି। ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲ, ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ସେ ସବୁ ସତ୍ୟ। ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମ ମନେ ଯେଉଁ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ଥାଏ, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଏକମାତ୍ର ଭକ୍ତି କର, ସେ ସବୁ ସତତା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ହେ ପାପହୀନେ, ତୁମର ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ଓ ନିଷ୍ଠା ସାବିତ୍ରୀ ପରି ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଛି। ମୋ ମନ୍ତ୍ରଣା ଦ୍ୱାରା ତୁମର ମନ କେବେ ମୋଠାରୁ ଭ୍ରମିତ ହୋଇନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନରେ ମୋ ପୂଜା କରନ୍ତି, ତାପ, ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆସକ୍ତି ଓ କାମନାରେ ଲିନ, ସେମାନେ ମୋ ମାୟାରେ ମୁହଁ ଦେଇ, ମୋତେ ମୁକ୍ତିର ନାୟକ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଲାଭ କରି, ଏବଂ ମୁକ୍ତିର ସମ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ, ତଥାପି ଆବଶ୍ୟକ ଅଟୁଟ ସଂସାରିକ ଭୋଗ ଓ ପତି ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଃଖୀ। ସେମାନେ ନରକରେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଜନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ମଧୁର ମନେ କରନ୍ତି। ହେ ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀ, ତୁମେ ମୋ ଇଚ୍ଛାରେ ପୁନଃପୁନଃ ଚଳିଛ, ଏହା ନାରୀମାନେ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଦୁଷ୍ପୂରଣୀୟ ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋ ଅନୁଗ୍ରହରେ ମୁକ୍ତି ଦେଉଥାଏ। ହେ ଗର୍ବିତେ, ମୁଁ କୌଣସି ଗୃହରେ ତୁମ ପରି ବିଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତିଶୀଳା ସ୍ତ୍ରୀ ଦେଖୁନାହିଁ, ଯିଏ ନିଜ ବିବାହ ସମୟରେ ଆସିଥିବା ରାଜାମାନେକୁ ନ ଭାବି, ମୋର କଥା ଶୁଣିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଗୁପ୍ତରେ ମୋ ପାଖକୁ ପଠାଇଥିଲ। ତୁମର ଭାଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପଙ୍ଗ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟରେ ଜୁଆ ଖେଳରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ସେ ଅସହ୍ୟ ଦୁଃଖ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋଠାରୁ ବିୟୋଗ ଭୟରେ କିଛି କହିଲ ନାହିଁ; ଏଭଳି ତୁମେ ଆମକୁ ବଶ କରିଛ। ତୁମେ ମୋତେ ପାଇବାକୁ ଦୂତ ପଠାଇଥିଲ, ଏବଂ ମୁଁ ଏହି ଦୁର୍ବଳ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କରିପାରିବି ବୋଲି ଭାବିଥିଲ, ତଥାପି ତୁମେ ଅଟୁଟ ଭାବେ ମୋଠାରେ ଅଟଳ ରହିଲ; ଏହିପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଫଳ ଦେଉଛୁ। ଏଭଳି ଭାବେ, ମହାପୁରୁଷ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜ ମାନବ ଲୀଳା ଦ୍ୱାରା ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ସହ ବିନୋଦ କରି, ତାଙ୍କୁ ନିଜ କଥାରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ ହରି ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ପାଳନ କରୁଥିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାନୀଙ୍କ ଗୃହରେ ଗୃହସ୍ଥ ଭାବରେ ବାସ କରୁଥିଲେ। ତା'ପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାନୀ ଦଶଜଣ ପୁଅ ଓ ଏକ ନବମ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପିତାଙ୍କ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଅଚ୍ୟୁତ ନିଜ ଗୃହ ଛାଡ଼ି କେବେ ଯାଉନଥିଲେ, ତେବେ ସେମାନେ ନିଜ ଗୃହରେ ଥିବାକୁ ଦେଖି, ରାଜକୁମାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିଜର ଅତିପ୍ରିୟ ମନେ କରୁଥିଲେ, ଯଦିଓ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ବୁଝିପାରିନଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମୁହଁ ପଦ୍ମପରି ଖିଳିଥିଲା, ଦୀର୍ଘ ବାହୁ ଓ ନୟନ, ମଧୁର ଦୃଷ୍ଟି ଓ ମୃଦୁ କଥାଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁ ସେମାନେକୁ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ନିଜ ଚାଲିତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ମନକୁ ବଶ କରିପାରୁନଥିଲେ। ହସିଥିବା ଦୃଷ୍ଟି, ଭାବପ୍ରକାଶକ ଇଙ୍ଗিত, ଭୌହ ଚଳନରେ ମଧୁର କଥା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସୋଳ ହଜାର ରାନୀ ସମସ୍ତେ ଅନେକ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କାମଦେବର ବାଣରେ ବିମୋହିତ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏଭଳି ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କୁ ପତି ଭାବେ ପାଇ, ସେମାନେ ଯେଉଁପଥକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଦୂର୍ଭାଗ୍ୟ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ତରିକ ପ୍ରେମରେ ସେବା କରୁଥିଲେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହାସ୍ୟ, ଦୃଷ୍ଟି, ସ୍ପର୍ଶ ଓ ଆଲିଙ୍ଗନ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ। ଶତଶଃ ଦାସୀମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅଭ୍ୟର୍ଥନା, ଆସନ, ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ, ତାମ୍ବୁଳ, ବିଶ୍ରାମ, ବିଳ୍ୱାଳି, ଚୂଡ଼ା ଶୃଙ୍ଗାର, ଶୟନ, ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସେବା କରୁଥିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଷ୍ଟ ରାନୀଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଦଶଜଣ ପୁଅଙ୍କ ନାମ: ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ସୁଦେଷ୍ଣ, ଚାରୁଦେହ, ସୁଚାରୁ, ଚାରୁଗୁପ୍ତ, ଭଦ୍ରଚାରୁ, ଚାରୁଚନ୍ଦ୍ର, ବିଚାରୁ, ଚାରୁ। ଏହିମାନେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ପିତାଙ୍କୁ କମ୍ ନୁହେଁ। ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କ ପୁଅମାନେ: ଭାନୁ, ସୁଭାନୁ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ, ପ୍ରଭାନୁ, ଭାନୁମାନ, ଚନ୍ଦ୍ରଭାନୁ, ବୃହଦ୍ଭାନୁ, ରତିଭାନୁ, ଶ୍ରୀଭାନୁ, ପ୍ରତିଭାନୁ। ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କ ପୁଅ: ସାମ୍ବ, ସୁମିତ୍ର, ପୁରୁଜିତ୍, ଶତଜିତ୍, ସହସ୍ରଜିତ୍, ବିଜୟ, ଚିତ୍ରକେତୁ, ବସୁମାନ, ଦ୍ରାବିଡ଼, କ୍ରତୁ। ନାଗ୍ନଜିତ୍ଙ୍କ ପୁଅ: ବୀରଚନ୍ଦ୍ର, ଅଶ୍ୱସେନ, ଚିତ୍ରଗୁ, ବେଗବାନ୍, ବୃଷ, ଆମ, ଶଂକୁ, ବସୁ, ଶ୍ରୀମାନ୍, କୁନ୍ତିର୍। କାଳିନ୍ଦୀଙ୍କ ପୁଅ: ଶ୍ରୁତ, କବି, ବୃଷ, ବୀର, ସୁବାହୁ, ଭଦ୍ର, ଏକଳ, ଶାନ୍ତି, ଦର୍ଶ, ପୂର୍ଣ୍ଣମାସ, ସୋମକ। ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅ: ପ୍ରଘୋଷ, ଗାତ୍ରବାନ୍, ସିଂହ, ବଳ, ପ୍ରବଳ, ଊର୍ଧ୍ୱଗ, ମହାଶକ୍ତି, ସହ, ଓଜ, ଅପରାଜିତ। ମିତ୍ରବିନ୍ଦାଙ୍କ ପୁଅ: ବୃକ, ହର୍ଷ, ଅନିଳ, ଗୃଧ୍ର, ବର୍ଧନ, ଅନ୍ନାଦ, ମହାଶ, ପାବନ, ବହ୍ନି, କ୍ଷୁଧି। ଭଦ୍ରାଙ୍କ ପୁଅ: ସଂଗ୍ରାମଜିତ୍, ବୃହତ୍ସେନ, ଶୂର, ପ୍ରହରଣ, ଅରିଜିତ୍, ଜୟ, ସୁଭଦ୍ର, ବାମାୟୁ, ସତ୍ୟକ। ରୋହିଣୀଙ୍କ ପୁଅ: ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ତାମ୍ର, ତପ୍ତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ରୁକ୍ମିଙ୍କ ଝିଅ ରୁକ୍ମବତୀ ସହ ବିବାହ ହେଲା, ତାଙ୍କୁ ଏକ ପୁଅ ଅନିରୁଦ୍ଧ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଓ ପୌତ୍ରମାନେ ଦଶ ମିଳିଅଂଶରେ ଅନେକ ଲକ୍ଷ ହେଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ମାଆ ସୋଳ ହଜାର ଥିଲେ। ତେବେ, ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅପମାନିତ ଓ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ରୁକ୍ମି କିପରି ତାଙ୍କ ଝିଅକୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୁଅ ସହ ବିବାହ କରାଇଲେ? ଏହି ବିରୋଧୀମାନଙ୍କ ବିବାହ ଗଥା କୁହନ୍ତୁ।" ଶୁକଦେବ କହିଲେ: "ଏହି ସ୍ୱୟଂବରେ, ରୁକ୍ମବତୀ କାମଦେବ ସମ ନୂପୁରୁଷ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ଚୟନ କଲେ। ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ହରାଇ, ସେ ତାଙ୍କୁ ରଥରେ ନେଇଲେ। ରୁକ୍ମି, ଯଦିଓ ପୂର୍ବରୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମନେ କରି ଦ୍ୱେଷ ରଖିଥିଲେ, ତଥାପି ତାଙ୍କ ଝିଅକୁ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ଦେଇ, ଭଉଣୀଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ।