ଭୂମିଦେବୀ ଭକ୍ତି ଓ ବିନୟର ସହିତ ଅଜନ୍ମ, ସ୍ୱୟଂ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେ କହିଲେ, "ହେ ଅଜନ୍ମ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସୃଷ୍ଟିର ଇଚ୍ଛା କରି କ୍ରୂର ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ବିଶ୍ୱର ସ୍ଥିରତା ପାଇଁ ସତ୍ତ୍ୱର ଉପାଧି ଧାରଣ କରନ୍ତି। କାଳ, ପ୍ରକୃତି ଓ ପରମପୁରୁଷ—ସମସ୍ତ କିଛି ଆପଣଙ୍କ ଅଂଶ।" "ଭୂମି, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ଦେବତା, ମନ ଓ ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱ—ଚଳ ଓ ଅଚଳ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେସବୁ ଆପଣଙ୍କ ଏକାତ୍ମ ସ୍ୱରୂପରେ ବିଲିନ। ଏଠାରେ ମୋହ ରହିନଥାଏ।" "ମୋର ଏହି ପୁଅ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ ଚରଣକମଳରେ ଶରଣ ନେଇଛି, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହେଁ। ଦୟାକରି ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ପବିତ୍ର ହସ୍ତ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖନ୍ତୁ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।" ଭୂମିଙ୍କ ଏହି ଭକ୍ତିମୟ ଓ ନମ୍ର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ, ଭୂମିପୁତ୍ରଙ୍କ ଭବ୍ୟ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଠାରେ ହରି ଦେଖିଲେ ଯେ, ଭୂମିପୁତ୍ର ଯେଉଁ ରାଜନୀମାନେଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ରାଜାଙ୍କ ହାତରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଶୋଧ ଛଅହଜାର ଅଧିକ ଥିଲେ। ସେ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେସବୁ ମହିଳାମାନେ ଅନ୍ତଃକରଣରେ ଅନ୍ଧଳା ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ନିଜର ପତି ଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତାଙ୍କଠାରେ ଆସିଥିବା ପତି ଭାବରେ ଚାହିଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆଲଗା ଆଲଗା ଭାବନାରେ କହିଲେ, "ଏହି ପୁରୁଷ ମୋର ପତି ହେଉନ୍ତୁ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏହାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତୁ।" ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର, ଦାସୀ, ଅନେକ ଧନ, ରଥ, ଘୋଡ଼ା ଓ ବହୁ ସମ୍ପତ୍ତି ସହିତ ଦ୍ୱାରକାକୁ ପଠାଇଲେ। ଏହାସହିତ, କେଶବ ଏୟାରାବତ ବଂଶର ୬୪ଟି ଚାରି-ଦାଢ଼ିଆ ଧଳା ହାତୀ ମଧ୍ୟ ପଠାଇଲେ। ତାପରେ, ପ୍ରଭୁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନିବାସକୁ ଯାଇ, ଅଦିତିଙ୍କୁ କୁଣ୍ଡଳ ଦେଲେ। ଏହା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ପତ୍ନୀଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ, ପ୍ରଭୁ ପାରିଜାତ ଚୁ଼ଡ଼ିକୁ ଉପଟାଇ ଗରୁଡ଼ରେ ରଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଜୟ କରି ତାହାକୁ ନିଜ ସହରକୁ ଆଣିଲେ। ସେହି ପାରିଜାତ ଚୁ଼ଡ଼ି ସତ୍ୟଭାମା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଉଦ୍ୟାନରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ତାହାର ଗନ୍ଧ ପାଇଁ ମଧୁମକ୍ଷିକାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏଠାକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ସତ୍ୟଭାମା ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ଚରଣକୁ ମୁକୁଟର ଶିଖର ଛୁଇଁ ନମସ୍କାର କଲେ ଓ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ଏହିପରି ମହାନ୍ତଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ; ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅହଂକାରର ଅନ୍ଧକାର କେତେ ଗଭୀର! ତାପରେ, ଏକ ମାତ୍ର କ୍ଷଣରେ, ଅଚଳ ଓ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ପ୍ରଭୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମହିଳାଙ୍କ ସ୍ୱନିବାସରେ ବିବାହ କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଘରେ ଅପୂର୍ବ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବରେ ବସି, ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରମଣୀମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ରହିଲେ, ଯେପରି ଏକ ସାଧାରଣ ଗୃହସ୍ଥ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନେ ସହ ରହନ୍ତି। ଏପରି, ଯେଉଁ ମହିଳାମାନେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କୁ ପତି ଭାବରେ ପାଇଲେ—ଯାହାଙ୍କ ପଥ ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ମଧ୍ୟ ଜାଣିନଥାନ୍ତି—ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଅଧିକ ଭଲପାଇବା ସହିତ, ହସ, ଚାହା, ସାମୀପ୍ୟ, ଖେଳ, ଲଜ୍ଜା ଓ ଅନେକ ଭାବରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସେବା କଲେ। ସେଠାରେ ଶତଶଃ ଦାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶୁଶ୍ରୂଷା କଲେ—ସାମ୍ନାକୁ ଆସିବା, ଆସନ ଦେବା, ପୂଜା, ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ, ତାମ୍ବୁଳ, ବିଶ୍ରାମ, ବିଲ୍ୱାସ, ସୁଗନ୍ଧ ମାଳା, କେଶ ଶୃଙ୍ଗାର, ଶୟ୍ୟା ପ୍ରସ୍ତୁତି, ସ୍ନାନ ଓ ଉପହାର ଦେବା ଇତ୍ୟାଦି। ଏହିପରି ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ଉନଷଠିଅଁ ଅଧ୍ୟାୟ 'ପାରିଜାତ ଗ୍ରହଣ ଓ ନରକାସୁର ବଧ' ଶେଷ ହେଲା। ଏକ ଦିନ, ବାଦରାୟଣ କହିଛନ୍ତି, ଭାଇଷ୍ମୀ ତାଙ୍କ ପତି, ଜଗତ୍ ଗୁରୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଶୟନ କକ୍ଷରେ ଖୁସିରେ ବସିଥିବା ବେଳେ ସହଚରୀମାନେ ସହ ଚାମର ହାଲୁଚାଲୁ କରୁଥିଲେ। ଯିଏ ତାଙ୍କ ଲୀଳାରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ସଂହାର କରନ୍ତି, ସେ ଗୋପମାନେ ଓ ନିଜ ବଂଶର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯଦୁବଂଶରେ ଅବତରଣ କରିଥିଲେ। ସେଇ ଅନ୍ତଃପୁର ମୁକୁତ ମାଳା, ଚାନ୍ଦନି ଓ ମଣିମୟ ଦୀପରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ଜାସ୍ମିନ ମାଳା, ମନୋହର ପୁଷ୍ପ, ମଧୁମକ୍ଷିକାମାନଙ୍କ ଗୁଞ୍ଜନ ଓ ଝରଖିଲି ଜନାଲି ଦ୍ୱାରା ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ଭିତରେ ପଡ଼ୁଥିଲା। ପାରିଜାତ ଉଦ୍ୟାନର ଗନ୍ଧ ହାଲୁକା ବାତାସରେ ଆସୁଥିଲା, ଅଗୁରୁଧୂପ ଝରଖିଲି ଦ୍ୱାରା ବାହାରୁଥିଲା। ଏମିତି ଧଳା ଦୁଧ ଫେଣ ଭଳି ଶୁଭ୍ର ଶୟନରେ ବସିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ତାଲପଖା କରୁଥିଲେ। ମଣିମୟ ହାଣ୍ଡଲ୍ ସହିତ ଚାମର ନେଇ ଦେବୀ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ତାଙ୍କ ଅଭ୍ୟନ୍ତର କ୍ରମେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଆଙ୍ଗୁଠି, ବାଳା, ଚାମର, ଲାଲ ଅଳଙ୍କୃତ ମୁକୁତ ଓ ଅମୂଲ୍ୟ କମରବନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ। ସେଠାରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନଥିବା, ନିଜ ଲୀଳାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମାନ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଶ୍ରୀମତୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ହରି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ମୁସ୍କୁରାଇ କଥା କହିଲେ—ତାଙ୍କ ଚୁଲ ଗୋଲାପି, କୁଣ୍ଡଳ ତେଜସ୍ୱୀ, ହସ ଅମୃତମୟ। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, "ହେ ରାଜକୁମାରୀ, ତୁମକୁ ଅନେକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଧନୀ, ରୂପବାନ୍, ଦାନଶୀଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନେ ଚାହିଥିଲେ। ତୁମେ ସେମାନେ ଓ ଶିଶୁପାଳ ଆଦି ଅହଂକାରୀ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲ। ତୁମ ଭାଇ ଓ ବାପା ତୁମକୁ ଦେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ନିଜ ସମାନ କାହାକୁ ଚୟନ କରିନଥିଲ?" "ହେ ସୁନ୍ଦର-ଭ୍ରୁକୁଟି, ରାଜାମାନେଙ୍କ ଭୟରେ ତୁମେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଶରଣ ନେଇଥିଲ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସତ୍ତାଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ କରି ରାଜସିଂହାସନ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥିଲ।" "ସାଧାରଣତଃ ଯେଉଁ ମହିଳାମାନେ ଏପରି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ପଥ ଅସ୍ପଷ୍ଟ, ସେମାନେ ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।" "ଆମେ ସଦା ଦରିଦ୍ର ଓ ଦରିଦ୍ରମାନେଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ଏହିକାରଣରୁ ଧନୀ ମହିଳାମାନେ ସାଧାରଣତଃ ମୋତେ ଚୟନ କରନ୍ତିନାହିଁ।" "ବିବାହ ଓ ମିତ୍ରତା ସମାନ ଧନ, ଜନ୍ମ, ଶକ୍ତି, ରୂପ ଓ ପଦବୀ ମଧ୍ୟରେ ହେବା ଉଚିତ୍; ଉଚ୍ଚ ଓ ନୀଚ ମଧ୍ୟରେ କଦାଚିତ୍ ନୁହେଁ।" "ହେ ବିଦର୍ଭ ରାଜକୁମାରୀ, ଏହି ବୁଝିନଥିଲେ, ମୋତେ—ଅଗୁଣୀକୁ—ଯାହାକୁ ମାତ୍ର ଭିକ୍ଷୁମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଚୟନ କଲ।