ଦୁର୍ମର୍ଷଣ, ଅତି ଗର୍ବିତ ହୋଇ, ସମୁଦ୍ରରୁ ଜନ୍ମିତ ହାତୀମାନଙ୍କ ସହ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ। ସତ୍ୟଭାମା ସହ କୃଷ୍ଣ ଗରୁଡ଼ାରେ ବସିଥିଲେ, ଯେପରି ମେଘରେ ବିଦ୍ୟୁତ ସହ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ରହିଥାଏ। ଦୁର୍ମର୍ଷଣ ଏକ ଶତ୍ରୁ-ନାଶକ ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯୋଧ୍ୟାମାନେ ଏକ ସମୟରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ। ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ, ଗଦାର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଅଶ୍ୱ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ଏହି ସେନାକୁ ଆକ୍ରମଣ କରି, ସେମାନଙ୍କର ହାତ, ଜଘା, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଶରୀର କାଟିଦେଲେ; ଏହି ସମୟରେ ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। କୁରୁବଂଶୀ ରାଜନ୍ୟ, ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଯୋଧ୍ୟାମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିକ୍ଷେପ କରିଥିଲେ, ହରି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଓ ତଳବାର ଦ୍ୱାରା ବିଭାଜିତ କରିଦେଲେ। ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଗରୁଡ଼ା, ତାଙ୍କର ପାଖରେ ବସି, ହାତୀମାନେ ଉପରେ ତାଙ୍କର ପଖ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରି, ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ, ପଖ ଓ ନଖ ଦ୍ୱାରା ହାତୀମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରାଇଦେଲେ। ନରକା, ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ସେନା ଗରୁଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧ କରି କରି ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ପୃଥିବୀରୁ ଜନ୍ମିତ ନରକା, ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, କିନ୍ତୁ ବଜ୍ର ଅସ୍ତ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କିଛି କରିପାରିଲା ନାହିଁ; ଏହି ଅସ୍ତ୍ରର ଘାତ ଦେଖି କୃଷ୍ଣ ଏକ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ହାତୀ ପରି ଅଚଳ ରହିଲେ। ନରକା, ଅନାବଶ୍ୟକ ଚେଷ୍ଟାରେ, ଏକ ବିଶାଳ ବଣ ନେଇ ଅଚ୍ୟୁତକୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ; କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ନିକ୍ଷେପ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ହରି ରେଜର ଧାର ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ, ଏବଂ ହାତୀ ଉପରେ ବସିଥିବା ସମୟରେ ଏହି ହୋଇଗଲା। ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ, କୁଣ୍ଡଳ ଓ ରତ୍ନମୁକୁଟରେ ଶୋଭିତ, ଭୂମିରେ ପଡି ଦ୍ୱିପ୍ରଭା ଦେଖାଉଥିଲା; ଋଷି ଓ ଦେବତାମାନେ "ହା! ଶ୍ରେଷ୍ଠ!" ବୋଲି ମୁକୁନ୍ଦକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ମାଳା ଭେଟାଇଲେ। ଏହାପରେ, ଭୂମି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅତି ଶୁଭ୍ର ରତ୍ନ ଓ ସୁନାର କୁଣ୍ଡଳ, ବୈଜୟନ୍ତୀ ମାଳା, ଏକ ବିଶାଳ ରତ୍ନ ଓ ରାଜାସ୍ତ୍ରୀ ଛତା ଭେଟାଇଲେ, ପ୍ରଚେତସ ପୁତ୍ରକୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଉପହାର ଦେଲେ। ଏହିପରେ, ଦେବୀ ଭୂମି, ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ପୂଜିତ, ଭଗବାନ୍କୁ ହୃଦୟରେ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ପ୍ରଣାମ କରି ସ୍ତୁତି କଲେ। ଭୂମି କହିଲେ: "ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ପୂଜିତ, ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର, ଗଦାଧାରୀ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ପରମ ଆତ୍ମା, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି।" "ପଦ୍ମନାଭ, ପଦ୍ମମାଳାଧାରୀ, ପଦ୍ମନେତ୍ର, ଲୋଟସ୍ ପଦ ଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।" "ଭଗବାନ୍, ବାସୁଦେବ, ବିଷ୍ଣୁ, ପରମ ପୁରୁଷ, ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନ ଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।" "ଅଜ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତି, ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା, ପରମ ଓ ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।" "ଅଜ, ଆପଣ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଚାହିଁ, ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରି ପ୍ରଳୟ କରନ୍ତି; ଜଗତର ସ୍ଥିତିକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସତ୍ତ୍ୱ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି; କାଳ, ପଦାର୍ଥ ଓ ପରମ ପୁରୁଷ—ସମସ୍ତ ଆପଣ।" "ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ଦେବତା, ମନ, ମହାତ୍ତ୍ତ୍ୱ—ଚଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ଆପଣ, ଏକତ୍ୱରେ ଏହି ମୋହ ନାହିଁ।" "ଏହି ଆପଣଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଆପଣଙ୍କର ପଦ୍ମପଦରେ ଶରଣ ନେଇଛି, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହିଁ; ଏହିପରି, ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ—ଆପଣଙ୍କର ପଦ୍ମହସ୍ତ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ରଖନ୍ତୁ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।" ଶୁକଦେବ କହିଲେ: ଭୂମି ଏପରି ଭକ୍ତି ଓ ନମ୍ରତାର ଶବ୍ଦରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ପରେ, ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ ଏବଂ ଭୂମିପୁତ୍ରଙ୍କର ଅତି ଶୋଭାମୟ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଠି କୃଷ୍ଣ ଦେଖିଲେ, ଭୂମିପୁତ୍ର ନରକା ଦ୍ୱାରା ଅପହୃତ ଶୋଳେ ହଜାର ରାଜକନ୍ୟା, ଯେଉଁମାନେ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ନେଇଯାଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସେମାନେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖି ଅବାକ ହୋଇ, ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପତି ଭାବେ ଚାହିଲେ। "ଏହି ଜଣେ ମୋର ପତି ହେଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏହାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତୁ"—ଏପରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ନିଜ ଅନୁଭୂତି ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟ ଦେଲେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ। କୃଷ୍ଣ ସେମାନଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରକାକୁ ପଠାଇଦେଲେ, ଶୁଭ୍ରବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇ, ଉପଚାରକ, ବଡ଼ ଧନ, ରଥ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅଧିକ ସମ୍ପଦ ସହ। କେଶବ ଏହି ସମୟରେ ଏଇରାବତ ଶ୍ରେଣୀରୁ ଚଉତି ଦାନ୍ତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଚଉଷଠି ଶୁଭ୍ର ହାତୀ ମଧ୍ୟ ପଠାଇଦେଲେ। ପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନିବାସକୁ ଯାଇ, ଆଦିତିକୁ କୁଣ୍ଡଳ ଭେଟାଇଦେଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ସହ, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ, କୃଷ୍ଣ ପାରିଜାତ ଗଛକୁ ଉପଡ଼ି, ଗରୁଡ଼ାରେ ରଖି, ଦେବତାମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଏକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ଏହି ଗଛକୁ ନିଜ ସହରକୁ ନେଇଆସିଲେ। ସେଠି, ଏହି ଗଛକୁ ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କ ଗୃହବାଗିଚାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ; ଏବଂ ଦ୍ୱିପ୍ରଭା ଓ ସୁଗନ୍ଧରେ ଲୋଭିତ ମଧୁମକୁଡ଼ି ଏହି ଗଛକୁ ସ୍ବର୍ଗରୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ସତ୍ୟଭାମା ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କର ପାଦ ମୁକୁଟର ଟିପ୍ସରେ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ନିଜ ଅଭିଲାଷ ପୂରଣ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ; ଏହିପରି ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ସଫଳ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ—ହା! ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଗର୍ବର ଅନ୍ଧକାର କେତେ ଗଭୀର! ଏହାପରେ, ଭଗବାନ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଗୃହରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଗୃହରେ ଅପୂର୍ବ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ ବସି, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହୋଇ, ନିଜ ଅନ୍ତରାସ୍ଥାରେ ପତ୍ନୀମାନେ ସହ ରହିଲେ, ଏକ ସାଧାରଣ ଗୃହସ୍ଥ ପରି। ଏହିପରି, ଲକ୍ଷ୍ମୀର ନାଥଙ୍କୁ ପତି ଭାବେ ପାଇ, ଯାହାର ପଥ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ହସ, ଚାହିଁ, ସଂସ୍ପର୍ଶ, କ୍ରୀଡା, ଶବ୍ଦ, ଲଜ୍ଜାରେ ଅନୁରାଗ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ସେବା କରିଲେ।