ଦୁର୍ਯୋଧନଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ ଏବଂ ଅବନ୍ତିର ଦୁଇ ରାଜପୁତ୍ର ଭିନ୍ଦ ଓ ଅନୁଭିନ୍ଦ, ତାଙ୍କର ଭଉଣୀ ମିତ୍ରାବିନ୍ଦାଙ୍କୁ, ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭଲପାଉଥିଲେ, ସ୍ଵୟଂବରରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ବର ବାଛିବାରୁ ବାଞ୍ଚିତ କରିଥିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମିଳନରେ, କୃଷ୍ଣ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କର ଭଉଣୀ ଓ ମହାରାନୀଙ୍କ ଝିଅ ମିତ୍ରାବିନ୍ଦାଙ୍କୁ ନିଜେ ନେଇଯାଇଥିଲେ। ତାପରେ, କୋଶଳ ରାଜ୍ୟର ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ନଗ୍ନଜିତଙ୍କ ଝିଅ ସତ୍ୟା, ଯାହାକୁ ନଗ୍ନଜିତି ବି କୁହାଯାଏ, ସ୍ଵୟଂବର ପାଇଁ ରହିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସ୍ଵୟଂବରରେ ଯିଏ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ସାତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା, ଅବଶ୍ୟମ୍ଭାବୀ ବଳିଅଟା ଶାଣ୍ଡକୁ ଅଧୀନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା। ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତା ସମ୍ପର୍କରେ ଶୁଣି, ସାତ୍ୱତ ମହାପୁରୁଷ ଭଗବାନ୍ କୃଷ୍ଣ ବଡ଼ ସେନା ସହିତ କୋଶଳ ନଗରକୁ ଯାଇଥିଲେ। କୋଶଳ ରାଜା, ଅତି ଖୁସି ହୋଇ, ଉଠି ଆସି, ଆସନ ଦେଇ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଦେଇ ଭଗବାନ୍ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କଲେ। ରାଜକୁମାରୀ ସତ୍ୟା, ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ବରଙ୍କୁ ଦେଖି, ମନେ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—"ମୋ ଏହି ବ୍ରତ ସତ୍ୟ ହେଲେ, ଏହି ପ୍ରଭୁ ମୋର ବର ହେଉନ୍ତୁ ଏବଂ ମୋର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ।" ସେ ଭାବିଲେ, "ଯାହାଙ୍କ ଚରଣ ଧୁଳି ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ମସ୍ତକରେ ଧରନ୍ତି, ଯିଏ ଖେଳକୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ସେତୁ ବନେଇଥିଲେ, ସେ ଭଗବାନ୍ କୃଷ୍ଣ କିପରି ମୋ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେ?" ପୁନଃ ପୂଜିତ ହୋଇ, ନାରାୟଣ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, କହିଲେ, "ମୁଁ ନିଜ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମୋତେ କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଦରକାର ନାହିଁ।" ଏହାପରେ, ଭଗବାନ୍ କୃଷ୍ଣ ଖୁସି ହୋଇ, ଗମ୍ଭୀର କଣ୍ଠରେ ହସି ହସି କୁରୁବଂଶୀ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ରାଜନ୍, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ନିନ୍ଦିତ, କିନ୍ତୁ ତୁମ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ କାମନା କରି, ମୁଁ ତୁମ ଝିଅଙ୍କୁ ଚାହେଁ—ପଣ ଦେଇ ନୁହେଁ, କାରଣ ଆମେ ପଣ ଦେଉନାହିଁ।" ତେବେ ରାଜା କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ମୋ ଝିଅ ପାଇଁ ତୁମ ପରି ଉତ୍ତମ ଏବଂ ଚାହିଦା ଥିବା ବର ଆଉ କିଏ ଅଛି? ଯେଉଁଠାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସ୍ଥାୟୀ ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଗୁଣ ତୁମରେ ଅଛି।" କିନ୍ତୁ, "ଏହା ଆଗରୁ ଏକ ସଂକଳ୍ପ ହୋଇଯାଇଛି—ପ୍ରତିଯୋଗିତା ମାଧ୍ୟମରେ ଝିଅଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯିବ। ଏହି ସାତି ଦୁଷ୍ଟ ଶାଣ୍ଡ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ରାଜପୁତ୍ର ପରାଜିତ ଏବଂ ଆହତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମେ ଦମନ କରିପାରିଲେ, ତେବେ ମୋ ଝିଅ ତୁମରେ ସମର୍ପିତ।