ଶୌରି ତାଙ୍କର ରଥରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବସାଇ, ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଚଳାଇ ଏକ ରାତିରେ ଆଣର୍ତ୍ତରୁ ଭିଦର୍ଭ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏଠାରେ କୁଣ୍ଡିନାର ରାଜା, ପୁଅ ପ୍ରତି ଗଭୀର ସ୍ନେହରୁ, ତାଙ୍କର କନ୍ୟାକୁ ଶିଶୁପାଳଙ୍କୁ ବିବାହ ଦେବା ପାଇଁ ବ୍ୟାପକ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସହର ଚିତ୍ତକର୍ଷକ ଭାବରେ ପରିସ୍କୃତ ହେଲା, ରାସ୍ତା, ଗଲି, ଚଉକ ଏବଂ ମୁଖ୍ୟ ମାର୍ଗ ରଙ୍ଗିନ ପତାକା, ବ୍ୟାନର ଓ ଶୋଭା ତୋରଣ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ହେଲା। ସେଠାରେ ନର-ନାରୀମାନେ ଶୁଭ୍ର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ମାଳା, ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲ ଓ ଅଳଙ୍କାର ଧାରଣ କରି, ଆଗୁରୁ ଧୂପର ସୁଗନ୍ଧରେ ମନୋହର ଘରେ ବସିଥିଲେ। ରାଜା ପୂର୍ବପୁରୁଷ, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉଚିତ ଭାବରେ ପୂଜା କଲେ, ସମ୍ବିଧାନୁସାରେ ଭୋଜନ ଦେଲେ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରାଇଲେ। ନୂଆ ଅସ୍ନାନ କରିଥିବା ଶୋଭାମୟୀ କନ୍ୟା, ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଧାରଣ କରି, ଶୁଭାରମ୍ଭ ପାଇଁ ସଜିଥିଲେ। ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସାମ, ଋଗ୍, ଯଜୁର୍ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବଧୁ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ମୁଖ୍ୟ ପୁରୋହିତ ଅଥର୍ବବେଦ ଅନୁସାରେ ଗ୍ରହ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ହୋମ କଲେ। ରାଜା ନିୟମାନୁସାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନା, ଚାଁଦି, ବସ୍ତ୍ର, ଗୁଡ଼ ମିଶ୍ରିତ ତିଳ ଓ ଗାଈ ଦାନ କଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ ଚେଦିର ଲୋକପ୍ରଭୁ ଦମଘୋଷ ତାଙ୍କ ପୁଅ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଙ୍ଗଳ ଆୟୋଜନ କଲେ, ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହାର ସମ୍ପାଦନା କଲେ। ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀ, ସୁନା ଅଳଙ୍କୃତ ରଥ, ଏବଂ ବହୁ ସେନା ସହିତ ସେ କୁଣ୍ଡିନାକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଭିଦର୍ଭ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଆନନ୍ଦରେ ସଜା ଥିବା ଅତିଥି ଗୃହରେ ବସାଇଲେ। ସେଠାକୁ ଶାଲ୍ୱ, ଜରାସନ୍ଧ, ଦନ୍ତବକ୍ତ୍ର, ବିଦୁରଥ ଓ ହଜାର ହଜାର ଚେଦି ଓ ପୌଣ୍ଡ୍ର ମିତ୍ର ଏସାରିଲେ। ସେମାନେ କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ଚେଦିପୁତ୍ର ପାଇଁ ରୁକ୍ମିଣୀକୁ ଦେବାରେ ଦୃଢ଼ ହୃଦୟ ନେଇ, ଯଦି କୃଷ୍ଣ ଯଦୁମାନେ ସହିତ ଆସନ୍ତି, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ରାଜା ତାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନା ଓ ଯାନ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ମନେ ଏକମାତ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ଉପରେ ଅଟୁଟ ରହିଲା। ଏପରି ବିପକ୍ଷ ରାଜାମାନେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ବଳରାମ ଯୁଦ୍ଧ ଭୟରେ ଜାଣିଲେ ଯେ, କୃଷ୍ଣ ଏକାକି ରୁକ୍ମିଣୀ ଅପହରଣ ପାଇଁ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି। ଭାଇ ପ୍ରତି ଅତି ସ୍ନେହରୁ, ବଳରାମ ବିପୁଳ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ପଦାତି ସେନା ସହିତ ଶୀଘ୍ର କୁଣ୍ଡିନାକୁ ଚାଲିଲେ। ଏଠାରେ ଭୀଷ୍ମକର କନ୍ୟା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପବତୀ ଓ ହରିଙ୍କ ଆଗମନ ପ୍ରତି ଆଶାବାନ୍ଧି, ତାଙ୍କ ଆଗମନର କୌଣସି ସୂଚନା ନାପାଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। “ହାୟ, ବିବାହ ତୃତୀୟ ରାତି ହେଲା, ମୁଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କମଳନୟନ ଆସୁନାହାନ୍ତି, ମୁଁ କାରଣ ଜାଣେନି। ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋର ସନ୍ଦେଶ ନେଇଗଲେ, ସେ ଏଠାକୁ ଫେରିନାହାନ୍ତି। ବୋଧହୁଏ, ସେ ମୋରେ କୌଣସି ଦୋଷ ଦେଖି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋହିତ ହେବାର ନିଷ୍ପତ୍ତିରୁ ଅବସ୍ଥିତ ଅଟକିଯାଇଛନ୍ତି। ମୋର ଭାଗ୍ୟ ଅଶୁଭ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ମହାଦେବ, ଗୌରୀ, ରୁଦ୍ରାଣୀ, ଗିରିଜା, ସତୀ—କେହି ମୋ ପକ୍ଷରେ ନାହାନ୍ତି।” ଏହିପରି ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ମୋହରେ ମନ ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ହୋଇ, ସମୟ ଚିନ୍ତା କରି, ଅଶ୍ରୁଭରା ଚକ୍ଷୁ ମୁଦିଦେଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ ରୁକ୍ମିଣୀ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଆଗମନ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବାବେଳେ, ତାଙ୍କର ବାମ ଜଂଘା, ବାମ ବାହୁ ଓ ବାମ ଚକ୍ଷୁ, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକି ଶୁଭ ସୂଚକ, କମ୍ପିବାକୁ ଲାଗିଲା। ଏହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଦେଶାନୁସାରେ ସେଇ ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ଚଳିବା ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମୁକ୍ତ ମନ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ମୁହଁରେ, ଚିହ୍ନ ପରିଚୟରେ ପ୍ରବୀଣ ଥିବାରୁ, ଶୁଭ ହସରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ ଯଦୁବଂଶୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଗମନ ଓ ସ୍ୱୟଂବର ସଂପର୍କରେ ତାଙ୍କ କଥା ସଠିକ୍ ଭାବେ ଜଣାଇଲେ। ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ଭିଦର୍ଭ କନ୍ୟା ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେନି, କାରଣ ସେ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ। ଏପରି ତାଙ୍କର ଆଗମନ ଶୁଣି, ଝିଅର ବିବାହ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ବଳରାମ ଓ କୃଷ୍ଣ ବାଦ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଆଦର ସହିତ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ମଧୁ, ଦୁଧ, ପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଓ ଚାହିଦା ଉପହାର ଆଣି, ଉଚିତ ରୀତିରେ ପୂଜା କଲେ। ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୁହିଁଠାରେ ତାଙ୍କର ସେନା ଓ ପରିଚାରକମାନେ ସହିତ ଉତ୍ତମ ନିବାସ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ ଓ ଉଚିତ ଆତିଥ୍ୟ ଦେଲେ। ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ପ୍ରତାପ, ବୟସ, ଶକ୍ତି ଓ ଧନଅନୁସାରେ, ଆବଶ୍ୟକ ଉପହାର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରାଗଲା। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଗମନ ଶୁଣି, ଭିଦର୍ଭନଗରବାସୀ ଆସି, ହସ୍ତ ଚକ୍ଷୁ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଲୋଟସମୁଖ ଦେଖି ମନ ଭରିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “କେବଳ ରୁକ୍ମିଣୀ ତାଙ୍କର ଯୋଗ୍ୟ ପତ୍ନୀ, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ; ଏହି ନିର୍ମଳ ସ୍୵ଭାବୀ କୃଷ୍ଣ ଭୀଷ୍ମକର ଝିଅ ପାଇଁ ଯଥାଯଥିକ ପତି। ଆମେ ଯେଉଁ ଥୋଡ଼ା ନିକ ଜନ୍ମ କରିଛୁ, ତାହାଦ୍ୱାରା ତିନି ଜଗତ୍ର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ; ଅଚ୍ୟୁତ ଦୟାକରି ଭିଦର୍ଭ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।” ଏହିପରି ଭାବେ ପ୍ରେମର ସୂତ୍ରରେ ବନ୍ଧା ନଗରବାସୀ କଥା କହିଲେ; ଏବଂ ରୁକ୍ମିଣୀ ଅନ୍ତଃପୁରରୁ ଅମ୍ବିକା ମନ୍ଦିରକୁ ରାଜସେନାର ରକ୍ଷାରେ ବାହାରିଲେ। ସେ ପଦେ ପଦେ ଭବାନୀଙ୍କ ମୃଦୁ ପଦପଦ୍ମ ଦେଖିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ, ଏବଂ ଚଳିବା ସମୟରେ ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ଚରଣକମଳ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ମାଆ ଓ ସଖୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ, ରାଜସେନା ଶସ୍ତ୍ରପାଣି ବୀର ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ଡ଼ାଙ୍ଗ, ଶଂଖ, ଝାଞ୍ଜ, ତୁରୀ, ନଗଡ଼ା ତୁଳିଲା। ହଜାର ହଜାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଉପହାର, ମାଳା, ସୁଗନ୍ଧ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଆଣି, ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଗାୟକ ଓ ବାଦକମାନେ ଗୀତ ଗାଇ, ଶ୍ରୀମତୀ ବଧୁଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ; ବର୍ଣ୍ଣନାକାରୀ, ପୌରାଣିକ, ଓ ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ସହଯୋଗ କଲେ। ଦେବୀଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ପହଞ୍ଚି, ପାଦ ଓ ହାତ ଧୋଇ, ଶୁଭ୍ର ଓ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।