ଏଉଁ ଗୁପ୍ତ ସନ୍ଦେଶ ନେଇ ଯଦୁବଂଶର କନ୍ୟା ତରଫରୁ ଆସିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ଲୁଚିଥିବା ସନ୍ଦେଶ ଆଣିଛି । ଏଠି କଣ କରିବା ଉଚିତ, ଭଲଭାବେ ବିଚାର କରି କାର୍ଯ୍ୟ କର ।” ଏହି ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣି, ଶୁକଦେବ କହିଲେ, “ବିଦର୍ଭର ରାଜକୁମାରୀଙ୍କର ଏହି ଦୂତବାହକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣି, ଯଦୁବଂଶର ପୁତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ହସିଲେ ଓ କହିଲେ—” ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ କହିଲେ, “ମୁଁ ମଧ୍ୟ ରାତିରେ ଶୁଇପାରି ନାହିଁ; ମୋର ଚିନ୍ତା ରୁକ୍ମିଣୀ ଉପରେ ଲଗିରହିଛି । ମୁଁ ଜାଣିଛି, ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କର ବିବାହ ମୋତେ ଦେବାକୁ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଶତ୍ରୁତାରେ ବାଧା ଦେଇଛି ।” “ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣିବି; ରାଜାମାନେ ଯେଉଁ ସଭାରେ ନିଜାନ୍ତୁ, ତାଙ୍କୁ ସେଠାରୁ ଯୁଦ୍ଧ କରି ଉଠାଇ ନେଇଯିବି । ସେ ମୋତେ ଅତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ନିର୍ମଳ ରୂପରେ, ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ଶିଖା ପରି ।” ଶୁକଦେବ କହିଲେ, “ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ବିବାହର ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଜାଣି, ମଧୁସୂଦନ ତାଙ୍କର ସାରଥି ଦାରୁକଙ୍କୁ କହିଲେ, ‘ଦାରୁକ, ଶୀଘ୍ର ରଥ ଯୋଗାଉ ।’” ଦାରୁକ ଶଇବ୍ୟ, ସୁଗ୍ରୀବ, ମେଘପୁଷ୍ପ ଓ ବଲାହକ ନାମର ଘୋଡା ଯୋଗାଇ ରଥ ଆଣି, ହାତ ଜୋଡି ଭଗବାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ କଲେ । ଏହି ରଥରେ ଉପବେଶ କରି, ଶୌରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେଲେ । ଶୀଘ୍ର ଘୋଡା ଦ୍ୱାରା ଏକ ରାତିରେ ଆନାର୍ତ୍ତରୁ ବିଦର୍ଭକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲେ । କୁଣ୍ଡିନାର ରାଜା, ନିଜ ପୁଅ ପ୍ରତି ଗଭୀର ସ୍ନେହରୁ, ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଶିଶୁପାଳଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇବାକୁ ବିବାହ ଆୟୋଜନ ଆରମ୍ଭ କଲେ । ସହର ସଫା କରାଯିବା, ରାସ୍ତା, ଚଉକ, ଗଲି ରଙ୍ଗିନ ପତାକା, ଝଣ୍ଡା ଓ ତୋରଣ ଦ୍ୱାରା ସଜାଯିଲା । ସହର ମଧ୍ୟ ନିର୍ମଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ, ମାଲା, ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲ ଓ ଆଭୂଷଣରେ ସଜିଥିଲେ । ଘର ଗୁଡ଼ିକ ଆଗୁରୁ ଧୂପରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା । ରାଜା ପୂର୍ବଜ, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ପୂଜା କଲେ, ସେମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଠ କରାଉଥିଲେ । ନବ ନାହାଯିବା ଅପୂର୍ବ ରୂପବତୀ କନ୍ୟା, ଶୁଭ ବିବାହ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଭୂଷଣରେ ସଜିଥିଲେ । ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସାମ, ଋକ୍, ଯଜୁର ବେଦର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ଅଥର୍ବ ବେଦର ବିଶେଷଜ୍ଞ ପୂଜାରି ଗ୍ରହ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ହୋମ କଲେ । ରାଜା ନିୟମାନୁସାରେ ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ବସ୍ତ୍ର, ଗୁଡ଼ ମିଶିତ ତିଳ ଓ ଗାଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦାନ କଲେ । ସେ ଭାବରେ, ଚେଦିର ରାଜା ଦମଘୋଷ, ନିଜ ପୁଅ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଆୟୋଜନ କଲେ । ମଦୋନ୍ମଦ ହାତୀ, ସୁନା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ରଥ, ଏବଂ ଅନେକ ସେନା, ଘୋଡା, ପଦାତି ସହ କୁଣ୍ଡିନାକୁ ଯାଇଲେ । ବିଦର୍ଭର ରାଜା ସେମାନେ ପାଖକୁ ଆସି, ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଆନନ୍ଦରେ ତାଲିକା କରି ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅବସ୍ଥାନରେ ରଖିଲେ । ଏଠାରେ ଶାଲ୍ଵ, ଜରାସନ୍ଧ, ଦନ୍ତବକ୍ର, ବିଦୁରଥ ଓ ଚେଦି, ପୌଣ୍ଡ୍ର ଦେଶର ହଜାର-ହଜାର ସାଥୀ ଆସିଲେ । କୃଷ୍ଣ ଓ ରାମଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ଚେଦିର ରାଜପୁତ୍ର ପାଇଁ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ଯଦି କୃଷ୍ଣ ଯଦୁବଂଶ ସହ ଆସି ତାଙ୍କୁ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ, ତେବେ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ । ସମସ୍ତ ରାଜା, ସେନା ଓ ବାହନ ନେଇ, ଏକତ୍ରିତ ହୋଇବା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରିଲେ । ଏହି ବିପକ୍ଷ ରାଜାମାନେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ଭଗବାନ ବଳରାମ ଯୁଦ୍ଧ ଭୟ କରି, ଜାଣିଲେ କୃଷ୍ଣ ଏକା ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ନେବାକୁ ଯାଇଛନ୍ତି । ଭାଇ ପ୍ରତି ଅପାର ସ୍ନେହରୁ, ବଳରାମ ଅନେକ ହାତୀ, ଘୋଡା, ରଥ ଓ ପଦାତି ସେନା ନେଇ ଶୀଘ୍ର କୁଣ୍ଡିନାକୁ ଯାଇଲେ । ଭିଷ୍ମକର ରାଜକୁମାରୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପବତୀ, ହରିଙ୍କ ଆଗମନ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆସିବାର ଚିହ୍ନ ଦେଖିଲେନି; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଚିନ୍ତା କରିଲେ । “ହାୟ, ବିବାହ ପାଇଁ ତିନି ରାତି ହେବାକୁ ଚାଲିଛି; ମୁଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଥିଲି ମଧ୍ୟ, କମଳନୟନ ଆସୁନାହିଁ, କାହିଁକି ଜାଣି ନାହିଁ । ଯିଏ ମୋର ସନ୍ଦେଶ ନେଇ ଗଲେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଫେରିଲେନି ।” “ସମ୍ଭବତଃ, ମୋର କିଛି ଦୋଷ ଦେଖି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ କୃଷ୍ଣ ଏବେ ମୋତେ ବିବାହ କରିବାରୁ ଅପସ୍ଥାନ କରୁଛନ୍ତି ।” “ମୋର ଭାଗ୍ୟ ଅସୁଭ; ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମୋପାଇଁ ଅନୁକୂଳ ନୁହଁ, ନା ମହାଦେବ, ନା ଦେବୀ ଗୌରୀ, ରୁଦ୍ରାଣୀ, ଗିରିଜା କିମ୍ବା ସତୀ ।” ଏଭଳି, ଯୁବତୀ ଗୋବିନ୍ଦରେ ମନ ଲଗାଇ, ସମୟ ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରି, ଅଞ୍ଜଳି ଭରି ଲୁହ ଆଖି ମୁଦିଲେ । ଏହି ଅପେକ୍ଷାରେ ଯୁବତୀ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଆସିବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ବାମ ଜଂଘା, ବାମ ହାତ ଓ ବାମ ଆଖି ତଳିଲା; ଏହି ଅଂଶ ଶୁଭ କଥା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ତାପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜକୁମାରୀଙ୍କୁ ଗୃହ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖିଲେ । ସେ, ଆନନ୍ଦିତ ମୁହଁ ଓ ଶାନ୍ତ ମନ ରଖି, ଚିହ୍ନ ବୁଝିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ; ତାଙ୍କର ହାସ ନିର୍ମଳ ଥିଲା । ବ୍ରାହ୍ମଣ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ସୂଚନା ଦେଲେ, ଏବଂ ସ୍ୱୟଂବର ବିଷୟରେ କୃଷ୍ଣ କହିଥିବା ସତ୍ୟ କଥା କହିଦେଲେ । କୃଷ୍ଣ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ବିଦର୍ଭର ରାଜକୁମାରୀ ଆନନ୍ଦରେ ହୃଦୟ ଭରିଗଲା; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରିୟ । କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ସୂଚନା ମିଳି, ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅର ବିବାହ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ; ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ ଚାଲିଥିବାରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଦର ସହ କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମ ଆସିଲେ । ମଧୁ ଓ ଦୁଧ, ଶୁଭ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଚାହିଁଥିବା ଉପହାର ନେଇ, ନିୟମାନୁସାରେ ପୂଜା କଲେ । ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ସେନା, ପରିଚାରକ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଯଥାଯଥି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦେଲେ । ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ଶୌର୍ୟ, ବୟସ, ଶକ୍ତି ଓ ଧନାନୁସାରେ, ଚାହିଁଥିବା ଉପହାର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ । କୃଷ୍ଣ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ବିଦର୍ଭ ସହରବାସୀ ଆସି, କମଳମୁଖ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ହାତ ଆଖିକୁ ଲଗାଇ ଦେଖି ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ ।