ବିଦର୍ଭ ରାଜ୍ୟର ରୁକ୍ମିଣୀ ରାଜକୁମାରୀ ଘରେ ଆସୁଥିବା ଅତିଥିମାନଙ୍କ ପାଖରୁ ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ପ୍ରତାପ, ଗୁଣ ଓ ବିଭବର ଗାଥା ଶୁଣି ସେ ମନେ କରିଲେ, କୃଷ୍ଣା ଏକ ଉତ୍ତମ ଭାର୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ଏଉପରି ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର, ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଗୁଣ ଦେଖି କୃଷ୍ଣା ମନେ ନିଶ୍ଚୟ କରିଲେ, ଏହି ରାଜକୁମାରୀଙ୍କୁ ଭାର୍ୟୀ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ଯଦିଓ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମୀୟମାନେ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଭାଇ ରୁକ୍ମି କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରି ଏହି ବିବାହ କୁ ବାଧା ଦେଲେ ଓ ଶିଶୁପାଳଙ୍କୁ ବାଛିଲେ। ଏହି କଥା ଜାଣି ବିଦର୍ଭର କଳାନୟନୀ ରାଜକୁମାରୀ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଗଲେ, ଅନେକ ଭାବନା କରି ଏକ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରକାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭିତରେ ନେଇ ଲୋକଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି କୃଷ୍ଣା ନିଜ ଆସନରୁ ଉଠି ତାଙ୍କୁ ବସାଇଲେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ନିଜକୁ ଯେପରି ଆଦର କରନ୍ତି, ସେପରି ଆଦର ଦେଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଖାଇ ଓ ବିଶ୍ରାମ କରିବା ପରେ, କୃଷ୍ଣା ଧର୍ମନିଷ୍ଠମାନେ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ତାଙ୍କର ପାଦ ଛୁଇ ନମସ୍କାର କରି ଆଦର ସହିତ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ – “ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୃଦ୍ଧମାନେ ଯେପରି ମାନନ୍ତି, ତୁମର ଧର୍ମ କି ସହଜରେ ଚାଲୁଛି? ତୁମର ମନ କି ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଅଛି?” “ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସ୍ୱୀକୃତ ଜିନିଷରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଅଟୁଟ ଧର୍ମରେ ରହନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରିପାରନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇଥିବେ, ସେମାନେ ଜଗତରେ ଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେ କିଛି ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ବିଘ୍ନ ଶୟନ କରନ୍ତି।” “ମୁଁ ମୋର ମୁଣ୍ଡ କେବଳ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ନମାଇବି, ଯେଉଁମାନେ ଦିଆଯାଇଥିବାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମିତ୍ର, ନମ୍ର ଓ ଶାନ୍ତ। ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମର ସବୁ କି ଭଲ ଅଛି? ରାଜାଙ୍କ ଅଧିନରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଜନମାନେ ଖୁସିରେ ରହିଲେ, ସେ ମୋ ପାଇଁ ଅତି ପ୍ରିୟ।” “ତୁମେ ଏଠାକୁ ଅନେକ କଷ୍ଟ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆସିଛ, ଯାହା ଚାହିଲେ, ସବୁ କଥା କହ; ବିଶେଷ କରି ଗୁପ୍ତ କିଛି ଅଛି କି? ମୋ ପାଇଁ କଣ କରିବା ଉଚିତ?” ଏପରି ଭାବେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନମ୍ରତା ସହିତ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ। ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଉପହାର ଓ ନିବେଦନ ବ୍ରାହ୍ମଣ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ କହିଲେ – “ଓ ବିଶ୍ୱର ଶୋଭା, ତୁମର ଗୁଣ ଶୁଣି ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି, ମୋ ମନ ଲଜ୍ଜା ନ ରଖି ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଓ ଅଚ୍ୟୁତ। ମୋର କାନ ଦ୍ୱାରା ତୁମର କଥା ଶୁଣି, ତୁମର ଦେହ ଦେଖି, ମୋ ହୃଦୟ ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି। ଓ ମୁକୁନ୍ଦ, ଉତ୍ତମ କୁଳର ନାରୀ, ବିବେକିନୀ, କିଏ ତୁମେ ପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୁଣ ଓ ବିଭବର ଧନୀ, ଜନମ, ଚରିତ୍ର, ଜ୍ଞାନ, ବୟସ, ଧନ, ଶ୍ରୀରେ ସମାନ, ଲୋକମାନଙ୍କର ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ସିଂହ ପରି ପୁରୁଷ, ତୁମକୁ ନା ଚାହିବେ?” “ଏହିପରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ପତି ଭାବରେ ଚୟନ କରିଛି; ଦୟାକରି ମୋତେ ଭାର୍ୟୀ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କର। ଚେଦିରାଜ ଶିଶୁପାଳ, ସିଂହ ପାଇଁ ଆହୁରି ମାନ୍ୟ ଅଫର ଉଠାଇବା ନିମ୍ନ କୁକୁରା ପରି, ମୋତେ ଛୁଇଁ ନ ପାରୁନ୍ତୁ। ଯଦି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଗଦାଙ୍କ ଭାଇ, ସତ୍ୟରେ ମୋର ପୂଜାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଛନ୍ତି – ଦାନ, ଯଜ୍ଞ, ବ୍ରତ, କ୍ରିୟା, ଦେବ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କର ସେବା ଦ୍ୱାରା – ତେବେ ତାଙ୍କୁ ମୋର ହାତ ନେଇବାକୁ ଦିଅ, ଦାମଘୋଷ ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଏ ନୁହଁ।" "ଆସନ୍ତା କାଲି, ଓ ଅଜୟ, ତୁମେ ବିଦର୍ଭକୁ ବିବାହ ପାଇଁ ଆସିବାବେଳେ, ତୁମର ସେନାପତିମାନେ ସହିତ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଆସି, ଚେଦି ଓ ମଗଧର ସେନାକୁ ଜୟ କରି, ମୋତେ ବଳ ଦ୍ୱାରା ଜୟ କର, ଯାହା ରାକ୍ଷସ ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ ହୁଏ।" "ଯଦି ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରୁଛ, କିପରି ମୁଁ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ରହି ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ତୁମେ ମୋତେ ବିବାହ କରିପାରିବେ, ତେବେ ମୁଁ ଉପାୟ କହିବି – ଏକ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ପରିବାର ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା ନିମିତ୍ତେ ବଡ଼ ଯାତ୍ରା ହୁଏ, ଏବେଳେ ନବବଧୁ ବାହାରେ ଗିରିଜାକୁ ପୂଜା କରିବାକୁ ଯାନ୍ତି।" "ଯେଉଁ ମହାପୁରୁଷମାନେ ତୁମର ପଦପଙ୍କଜର ଧୂଳିରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଚାହନ୍ତି, ଯେପରି ଉମାପତି ନିଜ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିବାକୁ ଚାହନ୍ତି। ଓ ପଦ୍ମନୟନ, ଯଦି ମୁଁ ତୁମର କୃପା ନ ପାଉ, ତେବେ ଏ ଜୀବନକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବି, ଶତାବ୍ଦୀ ଜନ୍ମରେ ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷୀଣ ହୋଇ।" ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ – “ଏପରି ଭାବେ ଯଦୁବଂଶୀ ରାଜକୁମାରୀଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ନିବେଦନ ଆଣିଛି। ଏଠି କଣ କରିବା ଉଚିତ ଭାବିବା, ତାହା ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କର।" ଶୁକଦେବ କହିଲେ – ବିଦର୍ଭର ରାଜକୁମାରୀଙ୍କର ନିବେଦନ ଶୁଣି, ଯଦୁବଂଶର ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତ ଧରି, ହସି, କହିଲେ – “ମୁଁ ମଧ୍ୟ ରାତିରେ ଶୋଇପାରି ନାହିଁ, ମୋର ମନ ସେ ରୁକ୍ମିଣୀ ଉପରେ ଆକୃଷ୍ଟ। ମୁଁ ଜାଣିଛି ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କର ବିବାହ ମୋ ସହିତ ତାଙ୍କର ଭାଇ ଶତ୍ରୁତା ଦ୍ୱାରା ବାଧା ଦେଇଛି।" “ମୁଁ ସେ ରାଜକୁମାରୀଙ୍କୁ ବିବାହ ସଭାରୁ ଯୁଦ୍ଧ କରି ନେଇ ଆସିବି – ସେ ମୋ ପ୍ରତି ଅନୁରକ୍ତ, ଦୂଷ୍ୟ ରୂପରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି।" ଶୁକଦେବ କହିଲେ – ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କର ବିବାହର ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଜାଣି ମଧୁସୂଦନ ତାଙ୍କର ସାରଥି ଦାରୁକାକୁ ଦେଶି – “ଦାରୁକା, ଶୀଘ୍ର ରଥ ଯୋଗାଇଅ।” ଦାରୁକା ଶୈବ୍ୟ, ସୁଗ୍ରୀବ, ମେଘପୁଷ୍ପ, ବଳାହକ ନାମକ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇ ରଥ ଆଣି, ହାତ ଜୋଡି ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। କୃଷ୍ଣା ରଥରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବସାଇ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଏକ ରାତିରେ ଆନାର୍ତ୍ତରୁ ବିଦର୍ଭକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲେ। କୁଣ୍ଡିନା ରାଜା ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଏତେ ଆସକ୍ତି ଥିଲେ, ଯେ ବିବାହ ପାଇଁ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଶିଶୁପାଳଙ୍କୁ ଦେବା ଉଦ୍ୟମ କଲେ। ସହର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଫା କରାଗଲା, ରାସ୍ତା, ଗଲି, ଚଉକ ରଙ୍ଗିନ ଫ୍ଲାଗ, ବ୍ୟାନର, ତୋରଣ ଦ୍ୱାରା ସଜାଯାଇଲା।