ଏହି କାହାଣୀରେ ଆମେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରେମ ଓ ବିରୋଧର କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଯାଉଛୁ, ଯାହା ହେଉଛି ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ଓ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ଗାଥା। ଏହାର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଭୀଷ୍ମକ ନାମକ ଏକ ସଂଘାଟକ ରାଜାଙ୍କୁ ନେଇ, ଯିଏ ଭିଦର୍ଭର ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପାଖରେ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଓ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା, ଯାହା ହେଉଛି ରୁକ୍ମିଣୀ। ସେ ତାଙ୍କର ଭାଇ ରୁକ୍ମିଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଏକ ମହାନ ଯୋଧା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ। ରୁକ୍ମିଣୀ ଶୁଣିଥିଲେ ଯେ କୃଷ୍ଣ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ, ଶକ୍ତି, ଓ ଗୁଣରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ହସ୍ତୀରେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଭାଇ ରୁକ୍ମି ଏହାକୁ ବିରୋଧ କରିଥିଲେ। ସେ ଶିଶୁପାଳକୁ ବିବାହ ପାଇଁ ବାଛିଥିଲେ, ଯାହା ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥିଲା। ଆଉ ଏହି ଦୁଃଖରେ, ରୁକ୍ମିଣୀ ଏକ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖରେ ପଠାଇଥିଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ କୃଷ୍ଣ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ବସିଥିଲେ। କୃଷ୍ଣ ସେଥିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ଶୁଭକାମନା କରିଥିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କର ମନୋବାବ ଓ ତାଙ୍କର ଆଶା ଗୋଟିଏ ଗୁପ୍ତ ସନ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ରୁକ୍ମିଣୀ କହିଥିଲେ, "ମୋର ହୃଦୟ ତୁମରେ ବିନା ଶରମରେ ଦାଖଲ ହୋଇଛି, କୃଷ୍ଣ। ତୁମେ ମୋର ବିବାହ ପାଇଁ ଯଦି ଆସିବେ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନିଜ ଜୀବନର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ପଣ କରିବି।" କୃଷ୍ଣ ଏହା ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ମନ ଏହି ଗାଥାରେ ବିଶେଷ ଆକର୍ଷିତ ହେଲା। ସେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ ଯେ, "ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନେବି, ଯେଉଁଥିରେ ମୋତେ ତାଙ୍କର ସ୍ନେହ ଓ ଶୁଭକାମନା ମିଳିଥିବା କଥା ଅଛି।" ତେଣୁ, ସେ ତାଙ୍କର ରଥକୁ ଯୋଗ କରି, ଦ୍ୱାରକାରୁ ଭିଦର୍ଭକୁ ଯାତ୍ରା କରିଲେ। ସେ ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ଦ୍ୱାରକାରୁ ଗତି କରି, ଏକ ରାଜାଙ୍କର ବିବାହ ପ୍ରସ୍ଥାପନାରେ ଶାମିଲ ହେବାକୁ ଯାଉଥିଲେ। ଭୀଷ୍ମକ ରାଜା ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଶିଶୁପାଳକୁ ବିବାହ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥାପନା କରୁଥିଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କର ମନରେ ଉତ୍ସାହ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ଆସି, ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଜୟ କରିବାକୁ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କର ଦୃଢ ଇଚ୍ଛା ଓ ବଳ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ। ଏହି ଭାବେ, କୃଷ୍ଣ ଓ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କର ମହାନ ଗାଥାର ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରେମ, ଶକ୍ତି, ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ଗୁଣ ଦେଖାଇଥିଲା।