ଏହି ଉପକଥାରେ, ଏକ କ୍ଷଣରେ ଅକୃରା ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରେମରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ—“ପ୍ରଭୁ, ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅଶ୍ରୟ କଣ ଚାହିଁବେ? ଆପଣ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଆପଣଙ୍କର ଉପଦେଶ ସତ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସୁହୃଦ୍, କୃତଜ୍ଞ, ଭକ୍ତିରେ ଲୋକଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥିବା, ଏବଂ ଲାଭ-ହାନି ପ୍ରତି ଅପେକ୍ଷାଶୂନ୍ୟ। ହେ ଜନାର୍ଦନ, ଆମେ ଭାଗ୍ୟବଶତ: ଆପଣଙ୍କୁ ଦୁର୍ଲଭ ଦେବତା ଓ ଯୋଗୀମାନେ ଯେଉଁଠି ପହଞ୍ଚି ପାରନ୍ତିନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଦେଖିପାରିଲୁ। ଆମ ପ୍ରତି ଆପଣଙ୍କ ମାୟାରେ ଗଢିଥିବା ମୋହର ବନ୍ଧନ—ପିଲା, ଜନାନୀ, ଧନ, ନାତ-ପାତି, ଗୃହ, ଶରୀର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି—ସେଗୁଡିକୁ ଶୀଘ୍ର କଟିଦିଅ।” ଏପରେ ଭକ୍ତିରେ ଅକୃରାଙ୍କ ପୂଜା ଓ ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ଭଗବାନ ହରି ହସି ହସି ଅକୃରାଙ୍କୁ ମନୋହର ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ—“ତୁମେ ଆମ ଶିକ୍ଷକ, ଚେନ୍ଧା, ସମ୍ମାନିତ ଆତ୍ମୀୟ। ଆମେ ତୁମ ଆଶ୍ରୟରେ ଅଛୁ, ତୁମେ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ, ପୋଷିତ ଓ କ୍ରିପା କରିବା ଉଚିତ। ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଆତ୍ମା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ସଦା ଉତ୍ତମ ଅଭିଲାଷୀମାନେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ; ଦେବମାନେ ନିଜ ଲାଭ ପାଇଁ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିଷ ଏପରି ନୁହେଁ। ତୀର୍ଥ ଜଳରେ ପବିତ୍ରତା ନାହିଁ, ଦେବତା ବି ମାଟି ଓ ପଥରର ମୂର୍ତ୍ତି ନୁହେଁ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଏକ କ୍ଷଣରେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ରତା ଦେଇଥାଏ। ତୁମେ ଆମ ସୁହୃଦ୍, ଆମ ଭଲ ପାଇଁ ସକ୍ଷମ; ତେଣୁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଯାଅ। ଆମେ ଶୁଣିଛୁ, ପିତାର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମାତା ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ନଗରକୁ ଆଣାଯାଇଛନ୍ତି, ଏବେ ସେଉଁଠି ଦୁଃଖରେ ଅଛନ୍ତି। ରାଜା, ଅମ୍ବିକାପୁତ୍ର, ନିଜ ଭାଇର ପିଲାମାନଙ୍କୁ ସମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖୁନାହିଁ; ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ ପୁତ୍ରର ପ୍ରଭାବରେ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଅନ୍ଧା ହୋଇଯାଇଛି। ତୁମେ ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ-ସୁଖ ଜାଣିବାକୁ ଯାଅ, ଏବଂ ଜାଣିଲେ ଆମେ ଆମ ମିତ୍ରମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା।" ଏପରେ ଭଗବାନ ହରି, ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ନିୟନ୍ତା, ଅକୃରାଙ୍କୁ ଏପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ ସଂକର୍ଷଣ ଓ ଉଦ୍ଧବ ସହିତ ନିଜ ଗୃହକୁ ଯାଇଲେ। ଏଠାରେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ପ୍ରଥମ ଅର୍ଧର ଅଠାଉଁ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ପରେ, ଶୁକଦେବ ଗୋସ୍ୱାମୀ କହିଲେ—ଅକୃରା ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଯାଇ, ପୌରବ ରାଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅମ୍ବିକାପୁତ୍ର, ଭୀଷ୍ମ, ବିଦୁର, ପୃଥାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେଉଁଠି ବାହ୍ଳୀକ ଓ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଭାରଦ୍ୱାଜ ଓ ଗୌତମ, କର୍ଣ୍ଣ, ସୁୟୋଧନ, ଅଶ୍ୱଥାମା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମିତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ଅକୃରା, ଗାନ୍ଦିନୀପୁତ୍ର, ଏକ ଏକ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଉପସ୍ଥାନ କରିଲେ, ସେମାନେ ମିତ୍ରମାନଙ୍କର ଉପକଳାଣ୍ଡ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଅକୃରା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସେଉଁଠି ଅକୃରା କିଛି ମାସ ରହିଲେ, ଦୁର୍ନିତି ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ପ୍ରଭାବିତ ରାଜାଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ରାଜା ପୃଥାପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଶକ୍ତି, ପ୍ରତାପ, ନମ୍ରତା ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣ, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ତାହା ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁନାହିଁ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନେ କରିଥିବା ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ—ବିଷ ଦେବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନ୍ୟାୟଗୁଡିକ—ପୃଥା ଓ ବିଦୁର ଅକୃରାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବ୍ୟଖ୍ୟା କଲେ। ଏପରେ ପୃଥା ତାଙ୍କର ଭାଇ ଅକୃରାଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ଜନ୍ମସ୍ଥଳକୁ ମନେ ପକାଇ ଅଞ୍ଜଳି ମେଳା ଆଖିରେ ଲୁହ ଆଣି କହିଲେ—“ହେ ସୁମନ, ମୋ ପିତାମାତା, ଭାଇ, ଭଉଣୀ, ଭଉଣୀପୁତ୍ର, ଭଉଣୀମାନେ ଓ ମିତ୍ରମାନେ ଏବେ ମୋତେ ମନେ ରଖନ୍ତି କି?” “ମୋ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭଉଣୀପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣ, ଯିଏ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଓ ପ୍ରିୟ, ଓ ରାମ ଲୋଟସ୍-ନୟନୀ, ତାଙ୍କର ମାମାଘର ପିଲାମାନେ ଏବେ ମନେ ରଖନ୍ତି। ମୋ ସହପତ୍ନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୃଗୀ ଭଳି ଦୁଃଖରେ ଯେଉଁଠି ଅଛି, ସେମାନେ ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦେବେ, ଏବଂ ମୋ ପିତାହୀନ ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରିବେ। କୃଷ୍ଣ, କୃଷ୍ଣ, ମହାଯୋଗୀ, ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି, ମୋ ପିଲାମାନେ ସହିତ ଡୁବୁଛି, ରକ୍ଷା କର। ମୁଁ ଦେଖୁଛି, ଲୋକମାନେ ଆପଣଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଛଡା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ; ଆପଣ ଜନ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟଙ୍କର ସାଗରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।" "ଶୁଭ୍ର, ପରମ ଆତ୍ମା, ଯୋଗର ଅଧୀଶ, ଯୋଗର ଆକାର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।" ଏପରି ନିଜ ଆତ୍ମୀୟ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମନେ କରି, ରାଜନ୍, ତୁମର ପ୍ରପୁରୁଷୀ କୁନ୍ତୀ ଦୁଃଖରେ ଭାଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ। ଏହାପରେ ନିଷ୍ପକ୍ଷ ଭାବରେ ସୁଖ ଦୁଃଖରେ ସମ ଥିବା ବିଦୁର ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅକୃରା କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ଉଚିତ ବିଚାର ଦେଇ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କଲେ। ଅକୃରା ଚାଲିବା ପୂର୍ବରୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାନ କରି, ନିଜ ପୁତ୍ରପ୍ରତି ପ୍ରଭାବିତ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିତ୍ର-ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ସମ୍ମିଳନରେ କହିଲେ—“ହେ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟବଂଶୀ, ତୁମେ କୁରୁମାନଙ୍କର ଖ୍ୟାତି ବୃଦ୍ଧି କରୁଛ, ଏବେ ତୁମ ଭାଇ ପାଣ୍ଡୁ ଚାଲିଗଲା, ତୁମେ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିଛ। ଧର୍ମରେ ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରି, ଲୋକମାନେ ମନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ନିଜ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପ୍ରତି ନିଷ୍ପକ୍ଷ ରହି, ତୁମେ ଶ୍ରୀ, ଯଶ ପାଇବ।" "ଯଦି ଏହା ଭିନ୍ନ କରିବା, ତୁମେ ନିନ୍ଦିତ ହେବା, ଅନ୍ଧକାରରେ ପଡିବା; ତେଣୁ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ନିଜ ପୁତ୍ରମାନେ ପ୍ରତି ନିଷ୍ପକ୍ଷ ରହ।" "ଏହି ସଂସାରରେ କେହି କେହି ସହିତ ସ୍ଥାୟୀ ସାଙ୍ଗତି ନାହିଁ—ନିଜ ଶରୀର ସହିତ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ତାପରି ଜନାନୀ, ପିଲା, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ। ଜନ୍ମ ଏକା, ମୃତ୍ୟୁ ଏକା, ଏକା ନିଜ କର୍ମ ଫଳ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ।" "ଅନ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଜିତ ଧନ ବିବେକଶୂନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଚୋଷିଯାନ୍ତି, ବୃଦ୍ଧି ନାମରେ ଜଳ ଚୋଷୁଥିବା ଜଳଜନ୍ତୁ ଭଳି।" "ଅବିବେକୀ ଲୋକ ନିଜ ମତରେ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଅନ୍ୟାୟରେ ସହଯୋଗ କରି, ଜୀବନ, ଧନ, ପିଲା, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଅପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ ରହିଯାନ୍ତି।